ヌードเจ๊ชิกะ!! นุดฉตัน

เรื่องหมาดุ กับจ่าฝูง อันนี้จะเล่าให้ฟังกับ ปสก เลี้ยงหมามาหลายสิบปี เราเก็บหมาตัวหนึ่งมาเลี้ยง เจอในหลุมช่วงฝนตก ตัวอื่นตายหมด รอดแค่ตัวนี้ พอโตมา เริ่มทรงชัด หลังอานผสมบางแก้ว ค่ดพ่อ ค่ดแม่ดุ ดุยังไง วีรกรรมแรก ช่วงอายุ 1-3 ปี กัดปอมตาย เลยต้องแยกเลี้ยง เอาไปฝากพ่อ ช่วงอายุ 4 ปี พ่อเลี้ยงกระต่ายรักมาก 3 ตัว ทำบ้าน ทำโซน ปูหญ้าเทียมอย่างดี หมาเราตัวนี้ (มอสโคว์) กัดกระต่าย ตายหมด พ่อโกรธมากกก คือดุแบบเอาไม่ลง ในเดือนเดียวกัน กัดพ่อเลือดโชก มอสโคว์แสดงความเป็นจ่าฝูงมาก รู้สึกได้ถึงอำนาจอันห้าวหาญ กัดทุกคนในบ้านยกเว้นโจร 555 (โจรไม่กล้าเข้า เลยไม่ได้กัดโจร) คือหมามันหยิ่งอ่ะ เดินตัวตรงเชิด มีอนาเขตของตัวเอง แบบใครผ่านไม่ได้ พร้อมกระโจน จนในที่สุด พ่อตัดสินใจเลี้ยงด้วยไม้เรียว ไม่ขังนะ เลี้ยงแบบปล่อยในบ้านปกติ (ที่บ้านไม่ขังสัตว์ในกรง) ปล่อยไปข้างนอกตามเวลา มีตารางกิจวัตร พ่อดุ แบบดุใส่หมา จนในที่สุดตำแหน่งจ่าฝูง ก็คือพ่อ ปัจจุบันมอสนิสัยดีมาก ไม่หวงข้าว ไม่แง้มคน นอนเฉยชา เป็นหมาอ้วน ดูทีวีไปวันๆ มีช่วงที่ริกะ (ชิสุห์) เอาไปฝากที่บ้านเลี้ยงตอนไป ตจว มอสมีขู่บ้างริกะก็ชอบจะไปชวนเล่นอ่ะ แต่พ่อดุคำเดียว บอกนี่น้องนะ ก็เลยไม่มีปัญหาอะไร แต่แค่มิสไม่เล่นด้วย เดินหนี ฟีลรำคาญ