Ehsan🎒

آقای پزشکیان، مملکت قحط الرجاله که این مردک کوتوله رو بردید اونجا مشاور کردید هر روز بیاد به مردم توهین کنه؟ الاغ خوشش هم میاد فحش بشنوه!

یه زمانی شبکه VoA یه سری دلقک داشت که کارشون بود بعضی جملات امام خمینی رو مسخره کنند. گیر داده بودن به جمله «دانشگاه باید دانشگاه باشد...» ناامیدی من از میزان فهم بخش غالب جامعه از اونجا و تلاشم برای فهماندن درست بودن جمله شروع شد. اونجا فهمیدم که بحث با NPC اتلاف وقته.

چین و روسیه به عنوان ضامن توافق عمل کنند و‌ اورانیوم ۶۰ درصد را به امانت نگه دارند. اگر آمریکا زیر توافق زد بلافاصله اورانیوم ها را برگردانند. همچنین غنی سازی ۳.۵ درصد به رسمیت شناخته شود پول های بلاک شده آزاد هرمز باز و تحریم ها لغو شود. عربستان و قطر هم غرامت جنگ را بپردازند :)

People always ask me, "How could AI actually take over?" Well, AI agents draining people's bank accounts is exactly how AI takeover starts in this scenario I laid out.

منِ لاشی: دیدم دوستی نوشته بود که آیا امروز که موج اعتراض‌های فرانسه و ایتالیا فلان و بهمان شده، ما نمی‌توانیم تشویق‌شان کنید به آدم کشی و آتش زدن پلیس و آتش‌نشانی و آمبولانس چون آنها دولت‌هایشان گوگولی مگولی بوده اند و دولت ما مردم را دشمن می‌دیده و مردم را دشمن کرده. نمی‌دانم درباره ژان ژاک روسو خوانده‌اید یا نه. تصادفا ایشان هم فرانسوی‌زبان بود و شاید بد نباشد این چند سطر را با او شروع کنم. روسو خیلی اهل نقدهای گنده‌گنده به جامعه و تمدن و مناسبات اجتماعی و از این حرف‌ها بود. اما جالب اینکه خودش هر پنج فرزندش را سپرد پرورشگاه! جالب‌تر اینکه بعدها کتابی هم نوشت به نام «امیل» که اساساً درباره تربیت انسان است. یعنی مرتیکه‌ی لاشیِ بی‌مسئولیتِ زپرتی، پنج تا بچه خودش را انداخته گردن دیگران، بعد نشسته تلاش کرده به این پرسش پاسخ بدهد که چگونه می‌توان انسانی آزاد، مستقل و اخلاق‌مدار تربیت کرد! ارواح عمه‌اش! خلاصه اینکه ما همه‌مان یک روسوی لاشی درونمان داریم. همان روسویی که پایش بیفتد به مادر و فرزند خودش هم رحم نمی‌کند، اما وقتی نوبت به نقد جامعه و تمدن و گردن دیگران انداختن مسئولیت‌ها برسد، دو برابر روسوی دیوث زبان دارد. شما را نمی‌گویم‌ها، خودم را می‌گویم. آن توییت دوستمان را که دیدم، یک بیست سی دقیقه‌ای نشستم به نوشتن. داشتم می‌نوشتم که فلان‌فلان‌شده‌ها، مگر نمی‌دانید ایران چند سال است تحریم است؟ مگر نمی‌دانید علیه این مملکت چند تا رسانه ساخته‌اند؟ مگر نمی‌دانید چند تا خودفروش داریم که صبح تا شب در همین رسانه‌ها مشغول سیاه‌نمایی‌اند؟ آخر کدام فرانسوی را دیده‌اید که برود در پرس‌تی‌وی و راشا کوفت و زهرمار، پغلوم‌پغلوم کند و مردم فرانسه را تحریک کند که بریزید، بکشید و آتش بزنید؟ از آن گذشته، مگر نمی‌دانید این فرانسوی‌های کون‌نشور، که البته فحش نیست و سبک زندگی‌شان است، آدمکشی‌هایشان را قبلاً کرده‌اند؟ استعمارشان را هم کرده‌اند، برده‌داری‌شان را هم، پاکسازی نژادی‌شان را هم. هنوز هم می‌کنندها، منتها شیک‌تر و باکلاس‌تر! حالا شما تصور کنید کشوری را که صدها سال ثروت ملت‌های دیگر را مکیده و انبار کرده، با همان ثروت علم تولید کرده، میراژ ساخته، بمب ساخته و بعد همان بمب را ریخته سر پدر و مادر من و شمای نوعی، که باز بتواند بیشتر بچاپد و بیشتر انبار کند. آخر چنین کشوری، با چنین پیشینه‌ای، کجایش شبیه ماست که نشسته‌اید ما را با آن مقایسه می‌کنید؟ اما همه را پاک کردم. دیدم دوباره خودشان و ما را پاره می‌کنند که پدرسوخته! مگر نمی‌دانی تقصیر آخوندهاست که ما را تحریم کردند؟ تقصیر آخوندهاست که علیه ما رسانه ساختند؟ تقصیر آخوندهاست که ایرانی‌ها خائن شدند؟ تقصیر آخوندهاست که فلان شد و بهمان شد؟ دیدم دوباره همان آش است و همان کاسه. من می‌خواهم مسئولیت را گردن دیگران بیندازم، آن‌ها هم می‌خواهند مسئولیت را گردن دیگران بیندازند. آخرش هم هیچ‌کس مسئول هیچ‌چیزی نیست. بنابراین تصمیم گرفتم اولاً برای سرکوب آن روسوی لاشی درونم، و ثانیاً برای فرار از تله‌ی همیشگی تقصیر آخوندها هست یا نیست، این بار به خودم به مثابه یک شهروند نگاه کنم. آن هم بدون اینکه بخواهم با خودم همدردی کنم، برای خودم بهانه بتراشم یا مسئولیت کارهایم را گردن این و آن بیندازم. مثلاً به خودم بگویم: لاشی! تو می‌توانستی در ایران بمانی و استاد یک دانشگاه در ایران بشوی. به درک که نمی‌توانستی عرق بخوری، مجبورت می‌کردند روسری سرت کنی، نمی‌توانستی بروی فلان دانشگاه امریکایی درس بخوانی و درس بدهی، فیلدز هم نمی‌بردی! عوضش دو زار از سرمایه‌ای را که این مملکت و همین سیستم ریخته بود پای تو تا کسی بشوی، به خودش برگردانده بودی. شاید می‌ماندی و دل چهار تا دانش‌آموز و دانشجو را با علم و فناوری گره می‌زدی. شاید یکی از همان چهار نفر، ده سال یا بیست سال بعد، کاری می‌کرد کارستان. اما تو رفتی آن‌ور، علم تولید کردی و همان علم شد بمبی که ریختند سر همان دانش‌آموزی که می‌توانستی معلمش باشی. یا مثلاً به خودم بگویم: لاشی! تو که دیدی فلانی و فلانی پیچاندند و رفتند. دیدی که وقتی پای هزینه دادن رسید، گذاشتند و رفتند. پس چرا از لج آخوندها، از همان لاشی که پیچاندت و رفت، برای خودت الهه ساختی؟ چرا هر کسی را که با آخوندها دشمن بود، بی‌آنکه بپرسی خودش چه گوهی خورده، گذاشتی روی سرت؟ ۱.

این واقعا ویدئوی کم‌نظیری‌ست. بایبل است برای ارائه به همه‌ی انسانها و حیوانات و گیاهان جهان تا از خطر تبدیل شدن به چنین جانوری آگاه باشند.

زنا کده که نیست ولی خب اینکه زیادی با هم راحتن یه بخشیش به روال آموزششونم برمیگرده اصرار دارن اندک حیای موجود در فرد رو به اسم محیط علمی نابود کنن یکیشون گیر داده بود چرا میگین سرطان سینه درست نیست باید حتما بگین سرطان پستان انگار قراره تو روند درمان تاثیر بذاره

حتی اگر بدترین غذای دنیارو هم تو دانشگاه بذارن جلوتون این حرکت در شان یک «دانشجو» نیست!

خاطرات دکتر محمدجواد کبیر که مدیریت بحران سلامت در زلزله بم(۱۳۸۲) رو عهده داشت، می‌گفت حجم قطع عضو و دزدی طلا و دارایی از کشته‌شدگان زلزله غیرقابل تصور بود. دست جنازه دختربچه ۷ ساله رو قطع می‌کردن که النگوش رو بردارن. در سرشماری که برای کمک‌های جهانی و مردمی به زلزله‌زدگان ۱/۲

بچه ها عجیب ترین اتفاق ماورایی یکه براتون افتاده کسی باورش نکرده چی بوده؟🗿‼️☠️