喷了,感谢集美避雷
Grand Theft Auto VI, the first game in the franchise in over a decade, “is a game about love and relationships, their joy and heartache, and the work required to make them successful,” writes Yussef Cole. It’s also a New York Times Critic’s Pick. nyti.ms/4fd7pZa
313
Mikhail retweeted
İncillerin masa başında uydurulmuş kurgular değil, birinci yüzyılın kültürel ve dilsel gerçekliğine dayandığını gösteren en çarpıcı sahnelerden biri, İsa’nın Sur ve Sayda bölgesinde karşılaştığı o meşhur yabancı kadınla yaptığı diyalogdur.
Matta 15 ve Markos 7’de anlatılan bu olayı yüzeysel okuyan şüpheciler, İsa’nın kadına verdiği "Çocukların ekmeğini alıp köpeklere atmak doğru değildir" cevabına takılır ve buradan zorlama bir hakaret çıkarmaya çalışırlar. Halbuki metnin Grekçe orijinaline ve dönemin en erken el yazmalarına (örneğin Dublin’deki Chester Beatty Kütüphanesi’nde korunan MS 3. yüzyıl başlarına ait ünlü Papirüs 45 / P45 el yazmasına) baktığınızda bambaşka bir dilsel incelikle karşılaşırsınız!
Antik dünyada ve Yahudi kültüründe sokaklarda başıboş gezen, vahşi ve pis sayılan köpekler için Grekçe "kyon" kelimesi kullanılırdı. Ancak İsa bu kadınla konuşurken "kyon" kelimesini kullanmaz! Onun yerine küçültme ve sevgi eki almış olan "kynarion" (küçük evcil yavru köpek / evin içinde beslenen süs köpeği) kelimesini seçer! İsa kadına hakaret etmiyor; tam tersine bir aile evi metaforu kurarak "Önce evin çocukları doyurulmalı, evin içindeki sevimli yavruların sırası sonra gelir" diyerek kadının imanını tatlı bir nükteli dille sınıyor.
İşin daha da hayranlık uyandıran tarihsel kısmı ise kadının bu zekice metafora anında verdiği cevaptır: "Haklısın Ya Rab, ama masanın altındaki küçük köpekler (kynaria) de çocukların düşürdüğü kırıntıları yer!"
Şimdi Matta ile Markos arasındaki o muazzam "tasarlanmamış örtüşmeye" dikkat edin! Yahudi kökenli okuyuculara yazan Matta (15:22), bu kadını Eski Ahit coğrafyasına göre sadece "Kenanlı bir kadın" olarak tanıtır. Peki Romalılara yazan Markos (7:26) ne yapar? Kadının kimliğini çok daha spesifik bir sosyolojik detayla verir: "Kadın Grek’ti (Helen kültüründendi) ve soyca Sur-Fenikeliydi!"
Markos’un verdiği bu "Grek" (Yunanca konuşan, Helenleşmiş üst sınıf) detayı her şeyi bir anda açıklıyor! Evin içinde, yemek masasının hemen altında evcil köpek (kynarion) besleme adeti Yahudi köylülerinin değil, tam olarak o bölgedeki Helenleşmiş Grek-Romalı ailelerin kültürüydü! Üstelik kadının İsa’nın kullandığı Grekçe kelime oyununu ("kynarion") havada yakalayıp aynı edebi incelikle ("masanın altındaki yavrular") anında karşılık verebilmesi, onun gerçekten de Markos’un belirttiği gibi ana dili Grekçe olan kültürlü bir Sur-Fenikeli olduğunu kanıtlıyor. İki yazar olayı farklı açılardan anlatıyor ama dilbilim, kültür ve Papirüs 45 gibi en eski el yazmalarımız bu diyaloğun gerçekliğini kelimesi kelimesine mühürlüyor .Bu metni hazirlamamda yardımcı olan @Baltazar18ukg beye teşekkür ederim.Rab sizi bereketli kılsın.
Ceterum censeo Carthaginem esse delendam
别忘了武昌医院院长刘智明,他因疫情殉职,灵车经过医院门口时,他的遗孀,武汉市第三医院的护士长蔡利萍追着灵车痛哭。
别忘了肖贤友,弥留之际他写下遗言 「我的遗体捐国家」之后,歪歪扭扭的四个字:我老婆呢?
别忘了湖北电影制片厂的常凯,他的姐姐护士柳帆,以及先他们二人一步离世的父母,一家四口满门。
别忘了李文亮,无论他的身份被官方和民间,不同观点和立场的人以不同 的方式怎样定义,他都是个好人,一 个像我们一样过着平凡生活,却因为疫情展现出平凡人的伟大品质的好人。
别忘了追着灵车喊妈妈的人。别忘了在阳台上敲盆求助的人。
别忘了患脑瘫被父亲照顾16年,父亲隔离6天后死在家中的人。
我们这个民族,是因为始终记得来时的路,才能即便数次差点亡国灭种, 却每次都能挺过来,磕磕绊绊地走过了四千年,才能把祖先的火种送到此时此刻。
那我们这代人就更没有理由忘记苦难,忘记那些逝去的人.
308







