𝙋𝙀𝙏𝙀𝙍 𝙋𝘼𝙍𝙆𝙀𝙍

ปีเตอร์ใช้เวลาในวันสิ้นปีของเขาไปกับการปรับแก้ชุดขณะที่ผู้คนในนครนิวยอร์กกำลังเตรียมตัวเฉลิมฉลองการเข้าสู่ศักราชครั้งใหม่ เขาสูดหายใจลึกพร้อมกับเม้มปากเบาๆกลั้นความรู้สึกที่ท่วมท้นอยู่ภายในไม่ให้มันเอ่อล้นออกมาระหว่างนึกถึงคนสำคัญที่ตนไม่มีวันลืม “ผมเย็บชุดด้วยตัวเองเป็นแล้วนะ”

“นายรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร—”

“ผมรู้ว่าคุณถูกใจโลกของผม ซึ่งโลกของผมก็ต้องการคนมีพรสวรรค์แบบคุณ… ฉะนั้นอย่าใช้พลังนั่นในทางที่ผิดเลย แม็กซ์” “ชะตาไม่ได้กำหนดให้คุณเป็นวายร้ายสักหน่อย”

“คุณรู้ใช่มั้ยว่าถึงหล่นจากดาดฟ้าชั้นห้าก็สาหัสได้”

“ฟังผมก่อนนะแม็กซ์ คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ พวกเราไม่จำเป็นต้องสู้กัน” สไปเดอร์แมนกล่าวพร้อมชูแขนทั้งสองข้างให้อีกฝ่ายเห็นว่าตนไม่ได้พกอุปกรณ์เวทย์ใดๆติดตัวมา “เราหาทางออกโดยไม่ต้องมีความเสียหายได้”

“หมายความว่ายังไงที่ว่าทำหล่นน่ะ… คุณไม่ได้จับเขาขึ้นไปบนดาดฟ้าอีกรอบใช่มั้ย?”

“เพิ่งจะผ่านคริสต์มาสมาไม่กี่วันเอง…”

Merry Christmas and happy holidays, citizens of New York ❄️🎄