
#NVMAS3_Commu และดำเนินอีเว้นสตอรี่ต่างๆภายในคอมมู สามารถกรอกแบบฟอร์มเพื่อเข้าร่วมได้ที่ด้านล่าง
Joined June 2023
- Tweets146
- Following78
- Followers153
- Likes2
Pinned Tweet
📍โพสปักหมุด
#NVMAS3_Commu #NVMAS3_StoryCommu
แอคเค้าท์นี้มีไว้สำหรับ ดำเนินอีเว้นสตอรี่ต่างๆ ภายในคอมมู
.
สามารถกรอกแบบฟอร์มเพื่อเข้าร่วมได้ที่ด้านล่าง
forms.gle/E1koPeLuwofh3pRD7
#NVMAS3_StoryCommu
Last story - 6 Jan เวลา 22:30
TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ
โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้
xitter.cf/NVMACommuSystem/status…
- ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ -
สำหรับตัวละคร :
-มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที
-ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital)
-ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง
-วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด
------------------------------------------------
หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา
“ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว
เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล
"ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!"
แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น
ฟึ่บ!
ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี
"นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น
"แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่"
จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง
"มาจบเรื่องนี้เถอะ"
กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
Replying to @NVMACommuSystem
ระบบ : ผู้เล่นทุกคนที่ลงชื่อร่วมสตอรี่ สามารโควทโพสนี้เพื่อโรลเพลย์ต่อสู้ได้
(เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม)
-สามารถบรรยายการต่อสู้กับตัวแจสเปอร์/ผู้ศรัทธา/วิญญาณได้โดยตรง
-สถานะที่ผู้เล่นทุกคนเจอ คือ หนาวสั่น
ทอยได้d1-9 - มึนเบลอ อ่อนเพลีย แต่ยืนแทบไม่ไหว
ทอยได้d10-15 - อ่อนเพลียแต่ยังขัดขืนได้
ทอยได้d16-20 - ไม่เกิดผลใดๆ
วิธีการโรลเพลย์ต่อสู้ : ทอยเต๋า d20 เพื่อกำหนดระดับการโจมตี เช่น
ครั้งแรก : ทอยได้ d9 มึนเบลอมาก ในจังหวะที่ล้มก็เอาเล็บข่วนหน้าผู้ศรัทธาได้
ครั้งที่สอง : ทอยได้ d16 เขาหายมึนแล้ว และพุ่งเข้าทำร้ายแจสเปอร์โดยตรง หวังจะทำลายพิธีกรรมบ้าๆ นี่ซะ
โรลเพลย์ต่อสู้ แล้วลงที่ X หรือ Discord ส่งลิงก์มาที่
Form : forms.gle/awzaEPhaTQGwRDvx5
สามารถเช็คสถานะได้ที่ Sheet : docs.google.com/spreadsheets…
การบาดเจ็บ :
-ทางระบบจะแจกจ่ายการบาดเจ็บในโรลโดยตรง(ระดับความแรง จากฟอร์มที่เคยกรอก) หลังจากที่ได้ส่งลิงก์มาในชีตแล้ว
-ผู้เล่น1คน สามารถโจมตีได้2ครั้ง (อาจมียืดหยุ่นในภายหลังหากไม่ครบตามกำหนด)
"มันจบแล้ว แจสเปอร์" จอห์นเตะร่างของมันจนลงไปนอนกอง แล้วถอนหายใจ โบกมือให้พวกคุณช้าๆ
แต่ท่ามกลางความเงียบที่คิดว่าทุกอย่างสงบลงแล้ว... ร่างของแจสเปอร์กลับขยับด้วยสัญชาตญาณดิบเฮือกสุดท้าย เขาคว้าเศษแก้วแหลมคมข้างตัว พุ่งเข้าหาแผ่นหลังของจอห์นที่กำลังเผลอด้วยความเร็วที่ไม่มีใครตั้งตัวทัน
ปึก!! โครม!!
หมัดหนักๆ ปริศนาพุ่งเข้าใส่หน้าของแจสเปอร์จนหน้าหงายกลิ้งกระเด็นไปกองกับพื้น เสียงหนึ่งดังขึ้นจากความว่างเปล่าข้างตัวจอห์น
"อ๋อ... นายมองไม่เห็นฉันเหรอ? ก็แหงล่ะสิ... ก็ฉันล่องหนอยู่ไง!"
ลองเญอ ยูนายห์ ปรากฏตัวขึ้นเป็นร่างที่สามารถมองเห็นได้พร้อมกับสะบัดมือที่เพิ่งต่อยไปอย่างสุดแรง จอห์นที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับช็อคตาค้าง อ้าปากค้างมองเพื่อนตัวเองที่จู่ๆ ก็โผล่มาจากอากาศธาตุ
"นี่นาย อยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอ?!" จอห์นถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก หรือว่าสาเหตุที่มีนักเรียนมารวมตัวกันได้มากขนาดนี้เป็นเพราะ..
"ถูกต้อง! ฉันก็คอยแอบส่งข่าวให้พวกเขาบ้าง แอบกระซิบบอกผ่านสายลมบ้างให้พวกเขารู้ไง" ลองเญอหันไปยักคิ้วให้กับพวกนักเรียน แล้วหันมามองจอห์นโดว์ต่อ
“ฉันก็อยู่ที่เจริโค่แล้วก็มาเยี่ยมนายที่นี่อยู่ตลอด น่าแปลกใจตรงไหนกัน แล้วก็.. ดูนั่นสิ"
ลองเญอพยักเพยิดไปอีกทาง ให้เห็นถึงวิญญาณแฝดสาวทั้งสาม แต่พวกเธอกลับค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา
พวกเธอสวมชุดบัลเล่ต์สีขาวบริสุทธิ์ ทันทีที่วิญญาณดวงที่สี่ลอยออกจากร่างของจอห์นไปสมทบ พี่น้องทั้งสี่ก็จับมือกันเป็นวงกลม... เป็นครั้งแรกในรอบ 139 ปีที่พวกเธอได้อยู่พร้อมหน้า
'พี่จอห์น... ดูพวกเรานะคะ' เสียงกระซิบที่แว่วหวานดังขึ้น
จังหวะที่ดวงจันทร์บนท้องฟ้าเคลื่อนพ้นเมฆหมอกสาดส่องลงมา วิญญาณแฝดทั้งสี่เริ่มขยับกายเต้นระบำบัลเล่ต์อย่างพร้อมเพรียง พวกเธอหมุนตัวอย่างอ่อนช้อยบนพื้นหินที่เต็มไปด้วยเศษแก้ว แต่เท้าที่โปร่งแสงนั้นกลับไม่ได้สัมผัสโดนสิ่งใด
มันคือโชว์ที่พวกเธอใฝ่ฝัน... โชว์ที่ถูกพรากไปในคืนพิธีกรรมปี 1887
จอห์น โดว์ ยืนนิ่งน้ำตาไหลตัวสั่น มองดูเหล่าน้องสาวพริ้วท่วงท่าไปตามจังหวะ วิญญาณดวงอื่นๆ ที่หลุดพ้นจากลัทธิ ต่างหยุดนิ่งและลอยรายล้อมเป็นประจักษ์พยานให้กับระบำครั้งสุดท้ายนี้ หมอกสีขาวรอบข้างค่อยๆ กลายเป็นประกายระยิบระยับกับแสงจันทร์
เมื่อถึงท่วงท่าสุดท้าย พวกเธอพร้อมใจกันโน้มตัวคำนับให้แก่พี่ชายและเหล่านักเรียนเนเวอร์มอร์ที่ช่วยชีวิตพวกเธอไว้ ร่างโปร่งแสงค่อยๆ จางลง กลายเป็นละอองแสงขึ้นสู่ท้องฟ้าไปพร้อมกับวิญญาณตัวอื่นๆ
‘ลาก่อนนะคะ... พี่ชาย’
จอห์นเอื้อมมือออกไปในอากาศพยายามจะคว้าแสงสุดท้ายนั้นไว้
"ไม่นะ.. อยู่กับพี่ก่อนได้ไหม" เขาเอื้อมมือไปหวังจะไขว่คว้า
"พาพี่ไปด้วยสิ.. ได้โปรด" ฝีเท้าก้าวไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย
ถ้าหากว่าการอยู่ที่เนเวอร์มอร์มาตลอด139ปี จุดมุ่งหมายเพียงหนึ่งเดียวของเขานั่นคือการล้างแค้นให้น้องสาว และทุกอย่างมันจบลงแบบนี้...
ภายใต้แสงจันทร์ที่สว่างไสวที่สุด ความอบอุ่นที่เคยหายไปจากหัวใจของเขาตลอดศตวรรษ บัดนี้ถูกเติมเต็มด้วยภาพระบำที่งดงามที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา.. แต่มันกำลังจะหายไปอีกครั้ง
เขาไม่เหลืออะไรแล้ว
1
190
"จอห์น!"
ฝีเท้าของลองเญอขยับเข้ามาใกล้และโอบกอดร่างของจอห์นที่กำลังสั่นเทาเอาไว้เนิ่นนาน ชายคนนั้นพูดกระซิบ
"ฉันรู้ว่านายเจ็บปวด.. แต่ว่านายยังมีฉัน" ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมาเขาอยู่เคียงข้างจอห์นมาโดยตลอด รับรู้ถึงความทุกข์และความเศร้าโศกที่อีกฝ่ายต้องเจอ ดังนั้นเขาจึงอยากช่วย และอยากให้อีกฝ่ายหลุดพ้น
"ชีวิตของพวกเรามันยืนยาวมากเลยนะ"
"การมีแค่เป้าหมายเดียวมันน่าเสียดายออก"
จากนั้นจึงขยับตัวออกมา ฝ่ามือหนาโอบใบหน้าของชายคนหนึ่งที่เคยอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์ทรมาณมานานจนอ่อนล้า
"และถ้านายไม่ว่าอะไร..เป้าหมายต่อไปของนาย" สายตาของทั้งคู่ที่มองกันนั้นแสนลึกซึ้ง
“คือให้ฉันได้เป็นคนที่อยู่เคียงข้างนายตลอดชีวิตที่ยาวนานนี้นะ” ดวงตาสีสว่างของจอห์นเบิกกว้าง มองกลับไปยังอีกฝ่ายที่กำลังหวังมอบบางสิ่งทดแทนสิ่งที่ขาดหาย
"ฉันจะพานายไป ออกไปเจอโลกที่กว้าง เพื่อค้นหาเป้าหมายต่อๆ ไปด้วยกัน..มาเดินทางไปรอบโลกด้วยกันกับฉันนะ"
คำพูดที่ราวกับกุญแจปลดพันธนาการตลอด139ปีของเขาได้ปรากฏขึ้นตรงหน้า ท่วงท่าระบำของเหล่าน้องสาวที่เคยถูกพรากไป ความทุกข์ทรมาณอันยาวนาน ทั้งหมดได้จบลงแล้วในคืนนี้...
และได้ทดแทนด้วยสิ่งใหม่
น้ำตาจึงได้เอ่อคลอขึ้นมารอบดวงตา และไหลอาบแก้มที่ร้อนผ่าว ทั้งสองได้คร่ำครวญถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาอยู่ครู่ใหญ่ และสุดท้ายก่อนที่จอห์นจะถูกพาส่งขึ้นรถพยาบาล เขาก็หันมามองนักเรียนทุกคนแล้วพูดออกมา
"งั้นก่อนที่ฉันจะไปกับนาย… ขออยู่ส่งนักเรียนรุ่นนี้เป็นรุ่นสุดท้ายก่อน..แล้วกัน" พร้อมส่งยิ้มจางๆ ให้
..หน้าที่ของตากล้องยังไม่จบลง
..จนกว่าพวกคุณจะจบการศึกษาหรอก
..ใช่ไหมละ
#NVMAS3_StoryCommu
Last story - 6 Jan เวลา 18:30
(เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม)
TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ
โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้
xitter.cf/NVMACommuSystem/status…
------------------------------------------------
พวกคุณตรงไปยังสถานที่ตั้งลัทธิซึ่งอยู่บริเวณที่เป็นป่ารกทึบและมีหมอกขาวประปราย ที่นี่เหมือนกับในฝัน..(ฝันประหลาดในคืน Fullmoon)เลย ดังนั้นมันจะต้องมีจุดหมายอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่
ระหว่างทางที่พวกเรากำลังเร่งไปนั้น ได้พบเจอกับวิญญาณแฝดตระกูล Elhollow(H)
‘ ‘พิธีกรรม(R)’ ในปี1887 ผิดพลาด บิดเบี้ยวจนวิญญาณพวกเราถูกฉีกออกเป็นมิติต่างๆ ตามข้างขึ้นข้างแรม’
‘หนึ่งคนอยู่ในเสี้ยวที่เกิดใหม่’
‘หนึ่งคนอยู่ในเสี้ยวที่ดับสูญ’
‘หนึ่งอยู่ในเสี้ยวเต็มดวง’ (3)
‘อีกหนึ่งถูกผูกติดอยู่ในตัวพี่จอห์น’
‘ดังนั้นพวกเราจึงไม่เคยพบเจอกัน’
‘มันหลงใหลในสายเลือดเอาท์แคสที่ไหลเวียนในตัวพวกเรา... และมันกำลังจะใช้พวกเราเป็นเครื่องกลั่นกรองพลังจากพวกคุณทุกคน’
‘ระวังให้ดี... หากมันกำจัดแฝดคนที่4 และพิธีกรรมเริ่มต้นและมันดึงพลังของพวกเราไปจนสำเร็จ แรงกระชากนั้นจะมหาศาลจนดึงเอาแก่นแท้แห่งเอาท์แคสในตัวพวกคุณทุกคนออกไปด้วย’
‘มันจะไม่เหลืออะไรไว้ให้พวกคุณเลย... แม้แต่ความทรงจำหรือตัวตนที่เป็นอยู่ พลังที่คุณมีจะถูกสูบไปหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมัน’
ไม่นานนักวิญญาณของเหล่าแฝดที่พูดตลอดทางก็กลับค่อยๆ จางลง และเหมือนถูกดูดไปที่ปลายทาง
#NVMAS3_StoryCommu
Last story - 6 Jan เวลา 17:30
TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ
[สตอรี่สุดท้าย สามารถให้ผู้เล่นทุกคนเข้าใจปริศนาต่างๆตามที่สรุปได้ตามลิงก์นี้ โดยไม่ต้องมีการโรลเพลย์ย้อนหลัง]
xitter.cf/NVMACommuSystem/status…
--------------------------------------------------------
ชายปริศนาส่งข้อความให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ใจความนั้นมีดังนี้
[ฉันได้กล่องแปลกๆมา และเหมือนกับว่ามันจะตอบคำถามของเจ้ากล้องปริศนาที่อยู่ในร้านURIAH’S HEAPได้แล้ว! มาที่ห้องสมุดหน่อยนะ]
เมื่อคุณเดินไปถึงก็ไม่พบกับอะไรเลย.. โดนหลอกเหรอเนี่ย แต่เปล่าเลย
“ว่าไง! ฉันคือนายล่องหน ยูห์หน๋าย พวกนายไม่เห็นฉัน..? ก็เพราะฉันล่องหนอยู่ไง” อากาศตรงนั้นหัวเราะรวนกับมุกตลกที่ไม่ขำเท่าไรนัก และไม่นานเขาก็ชี้ไปยังกล่องไม้ปริศนาที่วางอยู่บนโต๊ะ
“ตอนที่พวกนายไปเข้าค่ายกัน ฉันเองก็ตามไปด้วย..สาเหตุที่ไปก็เพราะว่า ‘ชื่อ’ ผู้สนับสนุนเงินทุนของค่ายนั่น ‘Michael Jasper’ ไง”
ระบบ : ผู้เล่นทุกคนที่ลงชื่อร่วมสตอรี่ สามารโควทโพสนี้เพื่อโรลเพลย์ต่อสู้ได้
(เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม)
-สามารถบรรยายการต่อสู้กับตัวแจสเปอร์/ผู้ศรัทธา/วิญญาณได้โดยตรง
-สถานะที่ผู้เล่นทุกคนเจอ คือ หนาวสั่น
ทอยได้d1-9 - มึนเบลอ อ่อนเพลีย แต่ยืนแทบไม่ไหว
ทอยได้d10-15 - อ่อนเพลียแต่ยังขัดขืนได้
ทอยได้d16-20 - ไม่เกิดผลใดๆ
วิธีการโรลเพลย์ต่อสู้ : ทอยเต๋า d20 เพื่อกำหนดระดับการโจมตี เช่น
ครั้งแรก : ทอยได้ d9 มึนเบลอมาก ในจังหวะที่ล้มก็เอาเล็บข่วนหน้าผู้ศรัทธาได้
ครั้งที่สอง : ทอยได้ d16 เขาหายมึนแล้ว และพุ่งเข้าทำร้ายแจสเปอร์โดยตรง หวังจะทำลายพิธีกรรมบ้าๆ นี่ซะ
โรลเพลย์ต่อสู้ แล้วลงที่ X หรือ Discord ส่งลิงก์มาที่
Form : forms.gle/awzaEPhaTQGwRDvx5
สามารถเช็คสถานะได้ที่ Sheet : docs.google.com/spreadsheets…
การบาดเจ็บ :
-ทางระบบจะแจกจ่ายการบาดเจ็บในโรลโดยตรง(ระดับความแรง จากฟอร์มที่เคยกรอก) หลังจากที่ได้ส่งลิงก์มาในชีตแล้ว
-ผู้เล่น1คน สามารถโจมตีได้2ครั้ง (อาจมียืดหยุ่นในภายหลังหากไม่ครบตามกำหนด)
#NVMAS3_StoryCommu
ประกาศขยายเวลา : เป็น 12 - 18 มกราคม
และอธิบายเพิ่มเติมวิธีการโรลเพลย์ต่อสู้
1
276
#NVMAS3_StoryCommu
ประกาศขยายเวลา : เป็น 12 - 18 มกราคม
และอธิบายเพิ่มเติมวิธีการโรลเพลย์ต่อสู้
#NVMAS3_StoryCommu
Last story - 6 Jan เวลา 17:30
TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ
[สตอรี่สุดท้าย สามารถให้ผู้เล่นทุกคนเข้าใจปริศนาต่างๆตามที่สรุปได้ตามลิงก์นี้ โดยไม่ต้องมีการโรลเพลย์ย้อนหลัง]
xitter.cf/NVMACommuSystem/status…
--------------------------------------------------------
ชายปริศนาส่งข้อความให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ใจความนั้นมีดังนี้
[ฉันได้กล่องแปลกๆมา และเหมือนกับว่ามันจะตอบคำถามของเจ้ากล้องปริศนาที่อยู่ในร้านURIAH’S HEAPได้แล้ว! มาที่ห้องสมุดหน่อยนะ]
เมื่อคุณเดินไปถึงก็ไม่พบกับอะไรเลย.. โดนหลอกเหรอเนี่ย แต่เปล่าเลย
“ว่าไง! ฉันคือนายล่องหน ยูห์หน๋าย พวกนายไม่เห็นฉัน..? ก็เพราะฉันล่องหนอยู่ไง” อากาศตรงนั้นหัวเราะรวนกับมุกตลกที่ไม่ขำเท่าไรนัก และไม่นานเขาก็ชี้ไปยังกล่องไม้ปริศนาที่วางอยู่บนโต๊ะ
“ตอนที่พวกนายไปเข้าค่ายกัน ฉันเองก็ตามไปด้วย..สาเหตุที่ไปก็เพราะว่า ‘ชื่อ’ ผู้สนับสนุนเงินทุนของค่ายนั่น ‘Michael Jasper’ ไง”
#NVMAS3_Commu #NVMAS3_StoryCommu
สรุปไทม์ไลน์ สตอรี่NVMAS3
“ทีนี้ ฉันเลยคิดว่าหมอนั่นอาจจะมีแหล่งกบดานอยู่แถวนั้น ซึ่งก็ใช่จริง!” กระดาษม้วนที่อยู่บนโต๊ะถูกคลี่ออกมา และชี้ไปยังตำแหน่งหมายเลข10
“หลังเขานั่นคือบ้านของมัน.. ฉันแอบเข้าไปหาของ และเจอของที่น่าจะใช่มา”
เสียงเคาะเท้าราวกับเดินวนไปมา
“กล่องอันนี้ไง พวกนายจะลองเปิดดูไหมล่ะ”
กล่องสี่เหลี่ยมยาว บนกล่องมีตัวล็อครหัสอยู่ ตัวล็อคมีสามแถว
ประกอบด้วย [ แถวตัวอักษร เริ่มที่ A-Z | แถวตัวเลข เริ่มที่ 1-9 | แถวตัวอักษร เริ่มที่ A-Z ]
>ลองเดาเลขมั่ว
>ใช้ไอเทมที่มีอยู่(กล้องถ่ายรูป) ประกอบในการไขปริศนา
#NVMAS3_StoryCommu
(สืบเนื่องจากสตอรี่ล่าสุด(หนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษ) มีเนื้อหาเบื้องหลังที่ไม่ได้เปิดเผย แต่เรื่องราวเหล่านั้นจะเปิดเผยใน
ใน เกมทางเลือก ฝันประหลาดในคืน Fullmoon
my.dek-d.com/NVMAS3commu/vis…
(คำแนะนำ: ควรเปิดเล่นในคอมพิวเตอร์)
)
𝙏𝙃𝙀 𝙏𝙍𝙐𝙏𝙃 𝙄𝙎 𝙉𝙀𝘼𝙍
This quoted post is unavailable.














