Równo trzy lata temu odbyły się wybory. Startowałem wtedy do Sejmu z okręgu koszalińskiego. Zdjęcie, które publikuję pod tym wpisem, ma swoją historię. Jeden z moich kolegów wziął zaświadczenie o prawie do głosowania i pojechał z Warszawy aż do Koszalina, żeby oddać na mnie głos. Nie dla wygody. Nie dla interesu. Z przekonania. Bo wierzył, że ten głos może coś zmienić. Chciał zagłosować na kogoś komu ufa. Co cztery lata Polacy, oddając swój głos, mają nadzieję, że choć trochę zmienią swoje życie i naszą Ojczyznę. Dziś, równo trzy lata po wyborach parlamentarnych, wielu Polaków widzi, jak brutalnie tamte nadzieje zderzyły się z rzeczywistością. Donald Tusk doszedł do władzy jak nieuczciwy akwizytor, który obieca wszystko każdemu, byle tylko wygrać. Piękne słowa, wielkie obietnice, polityczny marketing, a potem zwykły człowiek zostaje sam z rachunkami, drożyzną i codziennymi problemami. Miało być lepiej, taniej, sprawniej i uczciwiej. A co mamy? Drożyznę, chaos i państwo, które z punktu widzenia zwykłego człowieka przestało być sprawcze. Bo sprawne państwo poznaje się nie po liczbie politycznych zarzutów i aresztowań, ale po tym, czy obywatel czuje, że ktoś naprawdę stoi po jego stronie. I właśnie dlatego warto pamiętać o takich ludziach jak mój kolega. O tych, którzy potrafią przejechać pół Polski, bo wierzą w Polskę silną, uczciwą i bliską obywatelom. Tej wiary nie wolno nam zawieść. Pokazaliśmy to w zwycięskiej kampanii Karola Nawrockiego. Pokazaliśmy, że ciężka praca, konsekwencja, odwaga i mobilizacja ludzi, którzy kochają Polskę, potrafią przełamać każdą przewagę. Jako były szef sztabu tej zwycięskiej kampanii i dziś szef gabinetu Prezydenta Karola Nawrockiego wiem jedno: zwycięstwo nigdy nie przychodzi samo. Trzeba o nie walczyć każdego dnia. Trzeba rozmawiać z ludźmi. Trzeba być tam, gdzie są ich problemy, ich rodziny i ich codzienne życie. Za rok znów przyjdzie moment próby. I wierzę, że jeśli będziemy tak samo zdeterminowani, tak samo zorganizowani i tak samo blisko ludzi, odsuniemy rząd Donalda Tuska od władzy. Bo Polacy zasługują na państwo, które działa. Na władzę, która słucha. Na rząd, który nie tłumaczy własnej bezradności, tylko bierze odpowiedzialność. To jest nasza nadzieja. I to jest nasze zadanie.