هنوز نصف فیلمم ندیدم ولی مطمئنم ادیسیوس هفت چالش خواهد داشت که میشه تقریباً معادل هفت گناه کبیره بدونیش. مثلا این جادوگره سیرسه میتونه شهوت یا شکم پرستی باشه
یا اون غوله غرور باشه
تو جاده بودم از عقب ماشین یه صدایی میومد اولین شهر رفتم نشون یه مکانیک دادم سوار شد یه دوری زدیم سریع گفت از بلبرینگه بیار عوض کنم برات.
شک کردم هم سریع گفت هم صداش به بلبرینگ نمی‌خورد رفتم یه رهگذر سوار کردم عقب
گفت صدا از لاستیک میاد نگاه کردم دیدم یه سنگ وسطش گیر کرده بود
نصف جذابیت سفر به اینه که با ماشین بزنی یه جاده
دیگه اینکه قطار و هواپیما رو به سفره جاده‌ای ترجیح بدی انتهای بدسفر بودن هست
هروقت یه فیلمی مثل اودیسه انقدر سروصدا میکنه به شدت حسرت میخورم که نمیتونم برم سینما و تماشاش کنم.
(منظورم تماشای نسخه اورجیناله)
اودیسه رو فرداشب میبینم و نظرم رو اعلام میکنم.
امیدوارم تحت تاثیر نفرتم از نولان قرار نگیرم و بدون سوگیری نظرمو اعلام کنم.
این اقای شان بین (همون ند استارک) هم خیلی خوش‌شانسه
فکر کن همزمان تو ارباب حلقه‌ها، گات و تروا حضور داشته باشی
به نظرم خیلی مهمه که وقتی یه نفر تو فرودگاه داره خداحافظی میکنه تا برا همیشه بره، پدر مادرش قوی باشن و اشک نریزن.
مثلا من خودم باشم پاهام سست میشه و دلم لرزون همونجا میزنم زیر همه‌چی برمی‌گردم
یه وقتایی هم ادما خوبن چون قدرتی ندارن
یکم قدرت بهشون بدی میبینی اون آدم مهربون مظلوم دیروز به چه ظالمی تبدیل میشه
کلی ایده خوب برای کلاهبرداری دارم
ولی متاسفانه علاوه بر ایده وجدان هم دارم جلوی اجرای برنامه رو میگیره
اعتماد تو رابطه یه چیزیه که باید به مرور ساخته شه و طبیعتاً وقتی اعتمادی نیست، شکی وجود خواهد داشت.
پس مقابل چک شدن گوشی و رفت‌وآمد و این چیزا گارد نداشته باشین
هیچ اشکالی نداره
شک پیش میاد
برطرف کردنشه که مهمه
چند سال پیش برا مسابقات استانی تیم دادیم
تو انتخاب لباس خیلی مردد بودیم و هر لباسی پیشنهاد میشد میگفتم نه باید یه چیز خاص باشه که عکسامون موقع مراسم اهدای جام قشنگ شه
یک هفته درگیر بودیم تا بالاخره یه لباس انتخاب کردیم و رفتیم مسابقات
همون دو بازی اول هفت هشت گل خوردیم حذف شدیم
اگه یه روز بچه داشتین و می‌خواستین تشویقش کنید بهش نگین وای تو چه زرنگی چه باهوشی
به جاش بگی افرین چقدر خوب تلاش کردی چقدر زحمت کشیدی
خیلی مهمه که دستاورد بچه رو به تلاشش نسبت بدین نه هوشش
هنوز که هنوزه بخاطر اینکه کنت مونت‌کریستو اونجور که باید انتقام نگرفت و خون نریخت، عصبی میشم و فحشش میدم
ادمایی که وفاداری رو انتخاب نمیکنن دلیلش این نیست که از وفاداری خوششون نمیاد؛ دلیلش اینه که وفاداری کار سختیه و کار سخت هم کار هرکسی نیست.
همه وفاداری رو تحسین میکنن
شک دارین برین از همه فوتبالیای دنیا بپرسین ببینید کی از رویس و زانتی و توتی و ده‌روسی و امثال اینها بدش میاد
امروز یه جا چیپس فله دیدم
بچه که بودم سوپری نزدیک خونمون یه سری چیپس فله میاورد که خیلی طرفدار داشت و سریع تموم میشد.
چون فله بود بابام میگفت تمیز نیست به جاش میوه بخور شیر بخور چیپس بده
چیپسه رو میخوردم شاید مریض میشدم
ولی نخوردم و یهو بعد هفده هجده سال حسرتش زنده میشه
اخ ز حسرت
پیشنهادم به شما اینه که جای اینکه از ادما متنفر باشین، بهشون اهمیت ندین.
اون ظرفیتی که با تنفر اشغال شده رو به خودتون و اطرافیاتتون اختصاص بدین.
این دنیا پر از ادمای بیخوده و اگه بخواین از همشون متنفر باشین زندگی سخت میشه
بی‌تفاوتی رو امتحان کنید و تاثیرش رو ببینید
هیچی اندازه باخت رئال نمیتونه امشب باعث شادیم بشه
جون مادرتون گل نخورین دیگه
امشب تا صبح برای ارسطو و افلاطون فاتحه میخونم اگه بازیو ببرین