Pinned Tweet
Ik schuil in wie ik altijd was
Een vreemde voor wie mij wil kneden.
Een duister sprankje waanzin fluistert,
In kluizen vol vergeten schimmen,
Een ondoorgrondelijk ritme,
Een strak geordend labyrint
Wie ik liefheb, zit voorgoed in mijn hart.
Dat in de schaduw mateloos bemint.
Watching cruelty become the norm, where hearts are discarded like garbage without a second thought, is what gives me insomnia...
Je kunt geen nieuw hoofdstuk schrijven als je de pen nog vasthoudt met de kramp van het vorige verhaal.
Pas in de stilte, tussen de regels door, vindt het hart de ruimte om weer blanco te beginnen.
Memories
Jij was de haven waar ik vluchtte,
de heldere spiegel waarin ik keek.
Jij was de liefde die ik beminde,
de lach die door mijn dagen brak.
Jij was de richting die ik volgde,
de zuurstof die mij ademen liet.
Jij was de klank waarop ik danste,
Jij was voor mij, het leven.
Een klein elfje met vleugels van goud
strooit glitter over het slapende woud.
Zij danst op de stralen van de maan
en raakt heel zacht de bloempjes aan.
Met een vleugje magisch dromenstof
sluit zij de avond nu liefdevol af.
Slaap lekker...
🤖 Made with AI
❤️ My heart in your hand
❤️ Knows that all this belongs to me
❤️ And like a child there I stand
❤️ While your heart sings inside of me
youtube.com/watch?v=cSrKUVcq…
You build a fortress from a wounded mind
Casting shadows on paths of those you leave behind
Tearing someone down erases light to hide your darkness
A desperate choice to mask silent starkness
But shadows cannot heal the scars you carry within
Kindness is where true repairs begin.
Woorden waren een huis met vele kamers:
in de ene fluisterde de liefde zacht en warm,
in de andere danste die grappige, dwarse gedachte.
Maar achter de laatste deur
lagen de scherpe scherven van woorden
die precies wisten waar ze pijn moesten doen.
De een toont ons de diepte in onszelf,
als een spiegel voor de ziel zo puur.
De ander opent wijd een nieuw gewelf,
een venster naar een onbekend avontuur.
Allemaal schrijven ze mee aan ons verhaal,
en vormen het boek van wie wij worden, allemaal.
Koester iedere ontmoeting.
Geef je over aan de zachtheid
terwijl het licht de schaduw uit je handen wast
Je mag hier rusten, gedragen door de nieuwe dag
waar de stilte je hart met warmte herstelt
Want in de open armen van het loslaten
kantelt de ochtend naar een gloednieuw begin
dat vol verlangen ontwaakt.
Duizenden lichtjes waken aan de hemelboog,
ze stralen een magische rust uit van heel hoog.
Elke ster fluistert een geheimzinnig verhaal,
en omhult de stille nacht in een zilveren taal.
Sluit je ogen, reis mee op hun kosmische baan,
verpakt in de milde gloed van de zachte maan.
Even verdwalend in de zachte schaduw van wat ooit was....
Soms is heimwee een stil rouwen om een tijd waarin de toekomst nog een belofte was in plaats van een herinnering... 💔
youtube.com/watch?v=yWAX63no…
Twee zielen, een laaiend en breekbaar vuur
ik voel de ademloze kracht van hun verbond.
Kon ik de kosmos openbreken, hen de hemelen schenken
als schild tegen de bittere, snijdende kou.
Niets wens ik meer dan hun paden te zien versmelten
waar het geluk hen teder in de armen sluit.
For some, a new chapter begins with grace,
while others need more time to find their way.
The one who truly loved in faith's embrace,
stands still where fading memories choose to stay.
But they who only played with love’s design,
will swiftly step... into a brand new line.
De ochtendmist hangt tussen de oude bomen
waar de natuur zacht ontwaakt uit haar dromen.
Geheimen ritselen onder het vochtige mos
een schaduw glijdt geruisloos door het bos.
Was dat een rode muts die in de verte verdween
of slechts een droom... die tussen de wortels verscheen?




















