پان‌سیتوپنی (@MRTABMLS) header
پان‌سیتوپنی (@MRTABMLS) profile picture

اینجا دفترِ چیزهایی‌ست که یا حیفم آمد فراموششان کنم، یا آن‌قدر در سرم ماندند که دیگر چاره‌ای جز نوشتنشان نداشتم. 📛حاوی رشته‌-پست‌های خیلی فراوان

Joined May 2024
Photo by پان‌سیتوپنی (@MRTABMLS)Photo by پان‌سیتوپنی (@MRTABMLS)
چرا بعضی‌ها برای اینکه ثابت کنن آدم متفاوتی هستن دقیقاً مثل همه رفتار می‌کنن؟🤦
14
بغل‌دستیم کلاس انگل:🚶😂
3
40
اینقدر دور خودم دیوار کشیدم که روز خاکسپاری گورکن باید زنگ بزنه ببینه کسی میاد یا نه.
2
38
وقتی کسی مثل ریشه بی‌صدا زیر خاک نگهت داشته به شاخه‌هایت که بالا رفتند مغرور نشو. هیچ درختی بدون آن پنهانی که نمی‌بینی، سر پا نمی‌ماند.
27
روزی می‌رسه که دست از جنگیدن با کوه برمی‌داری و می‌فهمی قرار نیست دنیا رو عوض کنی تو هم یکی از سنگ‌ریزه‌های همین مسیری. نه کمتر، نه بیشتر. و عجیب اینه که از همون لحظه سبک راه می‌ری. 🌿
1
2
45
پدربزرگ‌ها می‌گفتن ما با یه ده‌تومنی نون می‌خریدیم و ما فکر می‌کردیم دارن قصه تعریف می‌کنن. الان من دارم برای دهه نودی‌ها چیپس ۵۰۰ تومنی رو تعریف می‌کنم و دقیقاً همون نگاه رو بهم می‌کنن.🤌
2
49
حساب کردم تا روز امتحان ۲۷۰ ساعت درس باید بخونم. روز هم ۲۴ ساعته پس باید ۱۱ روز و ۶ ساعت زودتر شروع می‌کردم. اگه این مشکل زمان حل بشه من هیچ مشکلی ندارم.🧠
6
294
یه روز جواب اینایی که کیف آوردن به دانشگاهو مسخره می‌کنن می‌دم آره داداش، ما لولمون پایینه دفتر و خودکار باید باشه، شارژرم باشه، هندزفری و یه مشت وسیله‌ی لازم دیگه هم تو کیفم باید باشه. ببخشید دیگه هنوز به اون لول نرسیدیم که با دست خالی اومدن بشه فاز خفن بودن برداریم
1
3
86
زندگی خوبی داشتم تا وقتی که دوباره به خوابگاه برگشتم.
1
1
88
جالبه که خودم همیشه به هر کسی که باهام حرف می‌زنه می‌گم مسیر هر آدمی متفاوته. می‌گم نباید خودمون رو با بقیه مقایسه کنیم، هرکس زمان خودش رو داره و قرار نیست همه شبیه هم پیش برن. ولی خودم نمی‌تونم از ته دل به همین حرف‌ها عمل کنم.
1
13
نمی‌دونم شاید واقعاً بهشون باور ندارم، یا شاید فقط دارم تظاهر می‌کنم که باور دارم تا تسکینی باشه برام. شاید هم باور دارم، ولی هنوز بلد نیستم وقتی نوبت به خودم می‌رسه، همون‌قدر که برای بقیه مهربونم، با خودم هم مهربون باشم.
13
۱/می‌گویند هر آمدنی، رفتنی هم دارد. این تابستان هم، با هزاران هزار ماجرای شیرین و تلخ، آرام‌آرام به پایان رسید؛ تابستانی که انگار اصلاً تابستان نبود.
1
2
68
۹/پس بگذار همین‌جا بماند؛ یادگاری از تابستانی که آمد، گذشت و رفت؛ با همه شیرینی‌هایش، همه اشتباهاتش، همه ترس‌هایش و همه امیدهایی که هنوز جایی تهِ دلم زنده‌اند.
1
4
۱۰/بماند تا بعدها، وقتی برگشتم و دوباره این چند خط را خواندم، لبخندی بزنم و بگویم: دیدی؟ همه‌اش آن‌طور که فکر می‌کردی نشد. تا آن روز، بگذار زمان حرف آخر را بزند.
6