۱۴روزِ پیش، آتش‌بس بود، سلامی زنده بود، باقری و حاجیزاده و ده‌ها سردار ارشد و نیروی اثرگذار رژیم زنده بودند، صدها لانچر موشکی فعال بود، تاسیسات هسته‌ای ج.ا سالم و فعال بود، صداوسیما، پایگاه‌های سپاه، فرودگاه‌های نظامی و... سالم بودند، شمخانی روی پاهای خودش بود، پلیس فتا حواسش به همه‌چیز بود، خامنه‌ای هم روی زمین در بیتش بود، و...؛ درست است امروز هم شرایط آتش‌بس اعلام شده، اما هیچ چیز، مطلقا هیچ‌چیز شبیه قبل نخواهد شد. ج.ا بسیاری از چهره‌های اثرگذارش و نهادهای اعمال قدرتش و مظاهر قدرتش را از دست داده، و رهبرانش حتی نمی‌توانند روی زمین ظاهر شوند. وحشت و بی‌اعتمادی تا عمق جانشان نفوذ کرده و مطمئنا هیچکدام به آن دیگری اطمینانی نخواهد داشت. خواب راحت از چشمشان رفته و هرشب باید با غسل شهادت به رختخواب بروند. از هر ۱۰ سردار و نیروی امنیتی‌شان حداقل ۵نفر عامل نفوذی "دژمن" است، و آنها نمیدانند کدامشان است. حقیقتا با این شرایط یک شرکت کوچک را هم نمیشود درست اداره کرد. چه برسد به یک کشور (که تا پیش از این هم چندان کنترل مقتدرانه‌ای بر آن نداشتند). اینکه چه میشود یا چه قرار است بشود را قاعدتا نمیدانم. فقط با اطمینان میدانم ج.ا دیگر هرگز به شرایط پیش از این جنگ باز نخواهد گشت و حتی همان شرایط شکننده و داغون پیش از آغاز جنگ هم دیگر برای رژیم ملاها رویایی دور از دسترس خواهد بود. (بماند که به‌شخصه فکر میکنم این آتش‌بس دیری نخواهد پایید و باز هم شاهد ادامه‌ی زد و خوردها خواهیم بود) #پاینده_ایران