Leviathan

من نبودم مورچه‌ها هم نبودن😔

به مادرم گفتم من دیگه پاشم برم خونه خودم امشب، شما هم یه نفسی بکشین. سریع یه آش پشت زانو درست کرد.

کیر تو اون سینمایی که شما ازگلای صهیونیست عشقش رو دارین. تو این سایت فیلمی که دارم ۵۳٪ منفی دادن به فیلم نازا که تو خود تل‌آویو و مصاحبه با آی‌دی‌افی‌ها ساخته شده.

از معدود خوبی‌های ای‌آی اینه که حتی اگه جفت‌پا بپری رو کیبورد و یه تصویر اتفاقی بسازه، از طراحی‌جلد‌های ابراهیم حقیقی بهتر می‌شه.

به وقع پیوست/خواهدپیوست.

سرتو بذار رو رباطام خوابت بگیره بذار تا آروم دم بی‌تابت بگیره

یه سبک احمقی که داستایفسکی خیلی دقیق صورت‌بندی می‌کنه، اون سبک احمقیه که فقط از عقل اصلی، که بر افکار عاقلان حاکمه محرومه. اما یه عقلی فرعی داره که تابعه و رشد کافی کرده و کار زیرکی رو به مکر رسونده.

رقابت پایاپای و نفس‌گیری دارین با سطلی‌ها در ازگلی

جن‌زدگان تموم شد و فصل ضمیمه‌ی آخرش که به‌خاطر یکی از «صحنه‌های شنیع آن» توسط ناشر خود داستایفسکی از وسط کتاب حذف شده بود، نفسم رو داشت بند می‌آورد.

وقتی به دنیا اومدم و فهمیدم که شیوه‌ی تولید هنوز سرمایه‌داریه:

دوم دبیرستان بودم و پسرخاله‌‌ی ۶ ساله‌ام رو که مثل هر ماه آورده بودن تهران برای شیمی‌درمانی، موقع رفتن تو بغل شوهرخاله‌ام خواب بود. مادرم گفت: بیا بوسش کن. گفتم: گناه داره خوابه، میاد دیگه باز ماه بعد. بوسش نکردم و نیومد.

the world*

از لحاظ جسمی نیاز دارم به بخشی از اموال مصادره‌شده برای یه آتل بهتر و فیزیوتراپی.

کیر هستی، با اون صرفا یه کیر مادرقحبه و بی‌ناموس می‌شدی.

تو یه دیس‌پرانتزی دیگه، وقتی کارمازینف با اداهای پرتکلف می‌گه: بعضی سطور هست که ترانه‌وار طوری از دل انسان بیرون می‌جوشد که بیان‌شدنی نیستند و چنان در هاله‌ای قدسی محاط‌اند که به هیچ روی ممکن نیست آنها را پیش مردم واگشود. پرانتز باز می‌شه که: خوب، اگر این‌طور است چرا وامی‌گشایی؟