𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion) header
𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion) profile picture

heartrender | role-play | TH/EN | DM&MT | #grishaverse

Joined December 2022
Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)Photo by 𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 (@Lev_Rodion)
⠀ 𝔇𝐫𝐮𝐢𝐠 𝔏𝐞𝐯𝐤𝐢𝐧 ✎_Cᴏʀᴘᴏʀᴀʟᴋɪ ∤ Hᴇᴀʀᴛʀᴇɴᴅᴇʀs ∤ Oʀɪɢɪɴᴀʟ Cʜᴀʀᴀᴄᴛᴇʀ ∤ Gʀɪsʜᴀᴠᴇʀsᴇ “𝐓𝐡𝐞 𝐩𝐚𝐢𝐧 𝐭𝐨𝐨𝐤 𝐫𝐨𝐨𝐭 𝐝𝐞𝐞𝐩 𝐢𝐧 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐡𝐞𝐚𝐫𝐭, 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐚𝐫𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐡𝐞𝐧 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐧𝐨 𝐩𝐮𝐫𝐩𝐨𝐬𝐞?” ⠀
2
9
4
728
⠀ "ตามสบาย ข้าก็ใช่ว่าจะกลัวเขาเสียหน่อย" ดรูอิกไหวไหล่ "แต่ถ้าเจ้าไปหาเขาก็อย่าลืมเตรียมน้ำไว้ล่ะ" ⠀
“…..” เรื่องนี้เขาเถียงไม่ได้ อีกอร์จึงตัดบทเปลี่ยนเรื่องสนทนา “ก็ได้, แต่ถ้าหากคุณณอนเกิดมาโวยวายผมนะ ผมจะฟ้องว่านายเป็นคนขโมยหินพวกนี้มา!”
1
89
⠀ "ผู้หญิงรึ นี่ข้ามีน้องสาวตัวน้อยขนปุบแล้ว" เขาเอ่ยหยอกเย้าแต่ก็อยากจะเจอจริง ๆ ล่ะนะ "นางเด็กหรือโตแล้ว? แล้วสีล่ะ" ⠀
"ข้าไปเจอเข้าตอนเข้าเมืองน่ะ ก็เลยถือโอกาสพาตัวกลับมาด้วยซะเลย" "ไว้วันหลังข้าจะพามาเจอเจ้า ถ้านางยอมลุกขึ้นจากหมอนของข้าน่ะนะ"
1
57
⠀ "บางครั้งข้าก็สงสัยว่าเจ้านี่ซื่อบื้อหรือโง่" เขาถอนหายใจพลางกอดอก ก็รู้หรอกว่าณอนนั้เดาใจไม่ได้อย่างน้อยก็ไม่ใช่แบบถูกต้องเป๊ะ "เจ้าเห็นใครพูดกับณอนบ้างนอกจากข้า เจ้า ข้า และเจ้า" ⠀
“แค่เสียงหัวใจมันจะไปพิสูจน์อะไรได้มากมายเล่า หากเจ้าตัวไม่เป็นคนพูดมันออกมาเอง” อีกอร์บ่นอุบอิบ สุดท้าย ของขวัญชิ้นนี้ เขาเองก็ไม่รู้อยู่ดีว่าคุณณอนเต็มใจจะให้ไหม และบางทีอีกอร์ก็นึกอิจฉาความสนิทสนมของสองคนนี้ ดรูอิกสามารถทำอะไรพลการโดยที่คุณณอนไม่ว่าสักนิด
1
94
⠀ "ลูกแมว?" ดรูอิกเอ่ยถามแม้จะน่าตายแต่หูผึ่งเชียวล่ะ ก็แมวมันน่ารัก "เจ้าเก็บมาจากไหนกัน" ⠀
"เขาจะไม่บ่นข้า แต่บ่นเจ้าที่เป็นคนไปหยิบมาสิไม่ว่า" "เอ้อ...จะว่าไป...ระหว่างเจ้าไม่อยู่ข้าเก็บลูกแมวมาเลี้ยงด้วยล่ะ"
1
43
⠀ ดรูอิกกลอกตาแทบจะร้อยสามสิบองศากับการแสดงออกและคำพูดของเจ้าหนุ่มตรงหน้า ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าอีกฝ่ายมองเขาเช่นไรจึงคิดว่าเขาโกหก "เอาจริงจะบอกว่าของฝากเจ้าโดยตรงเลยก็ไม่เชิง ข้าเห็นหมอนั่นง่วนแถวแม่น้ำบ่อย พอลองแซวว่าเอาไปให้เขาก็ได้ยินใจเต้นแรงมานิดหน่อ ⠀
“ใช่ ตอนแรกผมคิดว่านายคงหลอกผมให้ดีใจเก้อ…” “เฮ้ พูดจริงปะเนี่ย!? คุณณอนเอาของฝากมาฝากนายแล้วให้ผมอีกทีเนี่ยนะ! บ้าไปแล้ว! ไม่ ไม่ หรือเป็นผมนี่แหละที่บ้าไปแล้ว!” เจ้าเด็กหนุ่มในชุดเคฟต้าสีน้ำเงินฟ้าแทบจะคลั่งเมื่อได้รู้ความจริง โอ้ยให้ตาย เขาอยากเจอคุณณอนชะมัด— แต่ทำไม่ได้
1
37
⠀ "ถ้าเก็บไว้เองก็คงใจเต้นปกติแต่หมอนั่นดูพิรุจแม้จะไม่แสดงออกก็เถอะ ข้าก็เลหยิบมาเสียเลย" ⠀
1
71
.... ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย “ฌอนคือใครกันนะ?”
3
2
1
241
⠀ "ดูหน้าข้าสิ ข้าจะหลอกเจ้าไปทำไมกัน หืม?" เขาเอ่ยหัวเราะในลำคอ "อีกอย่าง ข้าดูเหมือนคนที่เพลิดเพลินกับการงมหาหินตามแม่น้ำหรือพื้นดินเพื่อมาแกล้งเจ้ารึ?" หินสีพวกนั้นก็ใช่ว่าจะหาง่าย ⠀
เจ้าหนุ่มรีบเก็บของฝากเข้าในกระเป๋าเสื้อเคฟต้าอย่างไว “เชื่อได้ไหมเนี่ย…อ้ะอ้ะ☝️ แต่ผมจะเก็บของกลางไปถามคุณณอนทีหลังก็ได้” “ยังไงก็ขอบคุณนะฮะ”
1
89
" "ไม่มีใครกล้าว่าเราหรอก โดยเฉพาะเจ้า ทำงานใกล้ชิดนายพลเช่นนั้เลห่าคนครัวทำได้แค่บ่นนั่นล่ะ" ⠀
"แบบนี้ข้าก็กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดไปแล้วสิ" ปากว่าแบบนั้นแต่มือก็เอื้อมไปรับขนมมาเปิดห่อแล้วกัดเข้าไปอยู่ดี
1
36
⠀ "ไม่เอาจริงเหรอ?" ดรูอิกเอ่ยถามพลางเคลื่อนมือไปไหวด้านหลังและกระตุกยิ้ม "จากณอนเชียวนะ ถ้าไม่เอาก็คืนมา" เขายื่นมือไปข้างหน้า ⠀
อีกอร์กะระยะเอื้อมไปรับถุงห่อบางอย่างออกมาคลี่ดูของในนั้น เจ้าตัวลากเสียงยานคานตอบรับ “เอ่อ…ขอบคุณฮะ ว่าแต่นายให้ผมทำไม?” “เตือนไว้ก่อน ถึงนายจะมีของฝาก แต่นี่ซื้อใจผมให้ปลื้มนายไม่ได้หรอกนะ”
1
92
⠀ "ของกินน่ะเรื่องใหญ่นะ ไม่กินจะไม่มีแรง เอ้า ข้าหยิบมาให้ด้วย" เขาเอาขนมที่ห่ออยู่ในผ้าสะอาดยื่นให้หญิงตรงหน้า ตอนแรกก็จะเอามาให้เป็นของขวัญที่เขากลับมาพระราชวังนี่แหละ ⠀
คิ้วนางเลิกขึ้นก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา ส่ายหัวเบา ๆ "เจ้ากินเถอะ...ให้ตายสิ เรื่องพวกนี้นี่เจ้าเร็วกว่าข้าก้าวหนึ่งอยู่เรื่อยเลยนะ ดรูอิก"
1
31
⠀ "บาดเจ็บนิดหน่อยล่ะนะ เดี๋ยวหมอนั่นก็เลียแผลเงียบ ๆ เหมือนทุกครั้งไม่ต้องห่วงหรอก" ดรูอิกเอ่ยก่อนจะโยนถุงที่มีบางสิ่งหนัก ๆ แต่ก็เป็นก้อนเล็กที่ไม่เป็นรูปร่างนักให้ผู้เรียกวารี "นี่ของนาง ลองเปิดดูสิ" เขาเอ่ย ภายในนั้นมีหินสีอยู่และส่วนใหญ่ก็เป็นสีฟ้าขาว ⠀
“เขาไม่บาดเจ็บใช่ไหมฮะ?” ผู้อันเชิญวารีมีท่าทีจ๋อยลง หากว่าเขาคนนั้นต้องการเวลาส่วนตัว การรบเร้าอยากเจอในเวลานี้คงไม่เหมาะนัก แต่ลึกๆ อีกอร์ก็แค่อยากรู้ว่าคุณณอนปลอดภัยดี แค่นั้นก็พอแล้ว… “ส่วนฟันนั่นใครเขาจะรับซื้อกัน? มีคนประหลาดอยากได้ฟันด้วยหรอ?” เจ้าหนุ่มชี้ไปที่ถุง
1
119
⠀ "โอ้ ก็มีเพิ่มมาอีก 1 อย่าง" ดรูอิกเอ่ยและหยิบถุงเล็ก ๆ สีน้ำตาลออกมาให้ดู "เอาฟันพวกนี้ไปขายได้ราคางามเชียวล่ะ" "ณอนเหรอ อืม ข้าเห็นกลับมาก็เดินหายไปไวเชียว สงสัยอยากจะพักสงบตามลำพัง" ⠀
“….” อือ—ก็จริงแหละ อีกอร์เถียงไม่ได้ว่าผู้ใช้รายนั้นโหดอย่างกับยักษ์กับมาร … แต่ก็เร้าใจเอาเรื่องเลย “ว่าแต่ไงฮะ กลับจากภารกิจ นายยังโอเคครบสามสิบสองอยู่เนอะ แล้วคุณณอนสบายดีไหมฮะ ผมยังไม่เจอเขาเลย”
1
84
⠀ "อืม พูดแล้วท้องข้ามันก็งอแงเชียว ขนมสักหน่อยไหมเล่า ขโมยอีกสักหนคงไม่เป็นอะไร" เขาเอ่ยและชูขนมที่เพิ่งแอบไปหยิบมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน คนครัวคงว้าวุ่นต้องทำเพิ่มกันใหม่ ⠀
"ช่วงนี้ข้ายังได้ทำงานในพระราชวังอยู่ แต่ดูจากรูปการณ์แล้ว ข้าคงได้รับมอบหมายให้ไปทำภารกิจในไม่ช้า" "เอาเถอะ...พักเรื่องนั้นไว้ก่อน ข้าว่าพวกคนครัวคงคิดถึงเจ้าแย่แล้ว"
1
53
⠀ "ถ้าหากเทียบฉันกับ 'ณอน' ฉันว่าหมอนั่นเป็นมารมากกว่าอีก" ⠀
"เหมือนผมเห็นหน้ามารหัวใจผ่านไปแว้บๆ " @Lev_Rodion
1
1
107
𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 retweeted
“…” “จำไว้นะอีกอร์ เจ้าต้องห้ามพูดชื่อเดิมเด็ดขาด —แล้วเจ้าจะปลอดภัย”
1
2
46
𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 retweeted
“นางออกมาไม่ได้อีกอร์” คนตัวโตกว่าถอนหายใจให้ได้ยิน “แม่ของเจ้า, นางเป็นทาส หากทำอะไรนอกเหนือคำสั่งเจ้านาย นางจะถูกทำโทษ” “แล้วผมล่ะ? คุณขโมยผมมา ผมจะถูกลงโทษรึเปล่า?” “จริงอยู่ที่ข้าขโมยทาสเด็ก…แต่ตอนนี้เจ้าไม่ใช่ทาสคนนั้นแล้ว” +
1
1
1
55
𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 retweeted
“ฟังนะ…แม่ของเจ้าจ้างวางข้าให้พาตัวเจ้าออกมา นางไม่ต้องการให้เจ้ากลับไปที่นั่น” นางตอบ “ทำไมแม่ถึงทำแบบนั้นล่ะ…แม่เกลียดผมหรอ?” “ไม่เลย ไม่แน่นอน แม่ของเจ้าทำเพื่อปกป้องเจ้า, อีกอร์” “แล้วผมต้องอยู่บ้านเด็กกำพร้ากับคุณอีกนานเท่าไหร่ แม่ผมจะออกตามหาผมไหมฮะ” +
1
1
1
41
𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 retweeted
“นับจากนี้ชื่อของเจ้าคือ ‘อีกอร์’ ” นางโจรสาวผู้หนึ่งย่อตัวนั่งลงตรงหน้าเขา และเอ่ยถึงบางอย่าง อันที่จริงเขาไม่ควรจะเชื่อคำพูดของโจร เพียงแต่ว่านางเป็นคนช่วยชีวิตเขาออกมาจากขุมนรก “อีกอร์…” เด็กน้อยพูดทวนซ้ำ “ทำไมผมถึงใช้ชื่อเดิมไม่ได้ฮะ แล้วแบบนี้แม่ของผมจะจำผมได้ยังไง?” +
1
5
1
2
210
𝔇𝔯𝔲𝔦𝔤 retweeted
𝐈𝐠𝐨𝐫 𝐬𝐢𝐝𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐫𝐲. ✍️ “𝑌𝑜𝑢 𝑛𝑜𝑡 𝑘𝑛𝑜𝑤𝑛 𝑚𝑒”
5
4
1
1
321