Klakkeloos iets lezen dan argumenteren typische houding van domrechtse leeghoofden. Dar gaan we weer🤦🏻‍♂️ Het NieuwRechts-artikel over MOB bevat opvallend veel controleerbare feiten, maar trekt daar conclusies uit die veel verder gaan dan het bewijs rechtvaardigt. Dat is precies waar de kritiek moet beginnen. Dat MOB inmiddels geen klein actiegroepje meer is, staat buiten kijf. De organisatie beschikt over juridische expertise, ontvangt geld van particuliere fondsen, praat met politici en bestuurders en gebruikt rechtszaken bewust als middel om beleid af te dwingen. Dat mag allemaal kritisch worden bekeken. Het beeld van één eenzame activist die vanuit zijn woonkamer tegen de hele overheid strijdt, is inderdaad te simpel geworden. 👍 Maar NieuwRechts doet vervolgens iets anders: het zet allerlei bestaande contacten en nevenfuncties achter elkaar en suggereert daarmee een soort gesloten machtsnetwerk. Daar ontbreekt het bewijs voor.👎 Dat een fonds zowel MOB als andere milieuorganisaties financiert, bewijst geen gecoördineerde politieke beïnvloeding. Dat Stichting Democratie en Media aandeelhouder is van DPG Media, betekent evenmin dat MOB daardoor invloed heeft op de Volkskrant, Trouw of andere redacties. Daarvoor zou je concrete aanwijzingen moeten tonen van inhoudelijke sturing, afspraken of bevoordeling. Die ontbreken.👎 Hetzelfde geldt voor de Vereniging voor Milieurecht. Dat rechters, advocaten, ambtenaren, wetenschappers en juristen van milieuorganisaties lid zijn van dezelfde vakvereniging is op zichzelf niet verdacht. Juist in een gespecialiseerd rechtsgebied komen professionals elkaar tegen. Wil je belangenverstrengeling aantonen, dan moet je met méér komen dan gezamenlijk lidmaatschap: persoonlijk contact over concrete zaken, financieel belang, onderlinge afhankelijkheid of andere relevante beïnvloeding. NieuwRechts toont dat niet aan.👎 Ook de passage over proceskostenvergoedingen is suggestief. Wanneer een overheid een rechtszaak verliest, kan zij proceskosten moeten vergoeden. Dat is geen subsidie aan MOB en ook geen bijzondere financieringsconstructie. Hetzelfde geldt voor dwangsommen wanneer een bestuursorgaan wettelijke termijnen overschrijdt. Het artikel erkent uiteindelijk zelf dat MOB geen betaalde opdrachten of subsidies van ministeries ontvangt. Daarmee wordt een groot deel van de vooraf opgebouwde suggestie alweer afgezwakt.🤦🏻‍♂️ Nog zwakker is de redenering dat MOB geen echte buitenstaander meer zou zijn omdat de organisatie met ministers, Kamerleden en provincies praat. Dat is geen bewijs van verwevenheid met de macht, maar gewone belangenbehartiging. Boerenorganisaties, werkgeversverenigingen, vakbonden en bedrijven doen exact hetzelfde: lobbyen, inspreken, onderhandelen én procederen wanneer dat nodig is.🤦🏻‍♂️ Het fundamentele probleem van het artikel is daarom niet dat de feiten allemaal onjuist zijn. Integendeel: veel feiten lijken juist behoorlijk zorgvuldig verzameld. Het probleem is de montage ervan. Elke afzonderlijke verbinding wordt zo gepresenteerd dat de lezer moet denken: zie je wel, alles hangt samen. Maar een netwerk van contacten is nog geen netwerk van heimelijke invloed.👎 De juiste conclusie is veel eenvoudiger en minder sensationeel: MOB is inmiddels een professionele, goed gefinancierde en invloedrijke milieuorganisatie die juridische procedures, lobby en overleg combineert om haar doelen te bereiken. Daar kun je politiek fel tegen zijn en daar mag je kritisch onderzoek naar doen.👍 Maar wie beweert dat MOB “van binnenuit de gevestigde macht naar zijn hand zet”, moet dat ook bewijzen. Met namen in hetzelfde adressenboek, gezamenlijke beroepsverenigingen en fondsen die meerdere organisaties steunen, ben je daar nog lang niet.👎 NieuwRechts heeft dus een interessant dossier samengesteld, maar verpakt het in een conclusie die het eigen bewijsmateriaal niet kan dragen. De feiten verdienen aandacht. De insinuaties verdienen vooral scepsis.😉