Kürt siyasi hareketinin kurumsal kapasitesinin dört parçada güçlendirilmesi ve ortak bir siyasal zeminde bütünleşmesi bizim temel stratejik önceliğimizdir. “Soysüren ailesi olarak “ Temel yaklaşımımız, kolektif aklın Kürt toplumunun siyasal yönelimini belirleyici bir işlev üstlenmesi ve farklı siyasal, inançsal ve toplumsal kesimlerin bu kolektif akıl çerçevesinde etkin temsil bulmasıdır. Yahudi, Ezidi, Alevi, Sünni Kürtler ve diğer tüm kimlik ve inanç grupları, hangi etnik, dini veya siyasal aidiyetten gelirse gelsin, oluşturulacak ulusal kongrenin dışında bırakılmamalı, eşit ve etkin biçimde temsil edilmelidir. Bu kongre yalnızca danışma ve görüş alışverişine mahsus bir platform olarak kalmamalıdır. Kongrenin yetki alanı tüzükte açık ve kesin biçimde tanımlanmalı, bağlayıcılık ise yalnızca tüm bileşenlerin ortak iradeyle yetki devrettiği konularla sınırlı tutulmalıdır. Dört parçanın ortak çıkarlarını, ulusal güvenliği, kitlesel tehditleri, soykırım riskini, uluslararası diplomatik girişimleri ve Kürtlerin ortak geleceğini doğrudan ilgilendiren konularda kongrenin usulüne uygun aldığı kararlar tüm bileşenler açısından bağlayıcı olmalıdır. Buna karşılık her parçanın kendi iç siyasi, hukuki ve idari meseleleri o parçanın kendi demokratik kurumlarının ve toplumunun iradesine bırakılmalıdır. Böylece ulusal kongre hiçbir parçanın yerine geçen veya yerel siyasi yapıların iradesini ortadan kaldıran üstten bir otoriteye dönüşmez. Yetki paylaşımı karşılıklı mutabakat ve açık kurallarla belirlenir. Böyle bir yapılanmanın ( ulusal kongre) gerçekleşebilmesi için otokratik ve dışlayıcı zihniyetlerin Kürt siyasetindeki belirleyici konumunu kaybetmesi, siyasal alanın demokratik, çoğulcu ve kurumsal bir anlayışa açılması gerekir. Mesele kişilerin sahneden çekilmesinden çok otoriter siyaset anlayışının siyasi alandan kaybolmasıdır. Ancak böyle bir yapı ile ortak akla dayalı, bütün Kürtleri kapsayan, yetkileri ve sınırları açık, kararları belirli alanlarda bağlayıcı ve dört parçayı birbirine bağlayan güçlü bir ulusal kurumsallaşma mümkün olabilir. Bizim ilkesel duruşumuz ve temel ajandamız, bu kurumsallaşmanın bir an önce hayata geçirilmesi ve ortak akla dayalı, kapsayıcı ve kurumsal bir yapının oluşturulmasıdır. - Soysüren ailesi

Toplumsal bilince ulaşmış, demokratik değerlere ve hukuk ilkelerine bağlı bir birey, kendisini herhangi bir kişinin, liderin ya da grubun gölgesinde tanımlamaz. Aidiyetlerini aklının önüne koymaz. Sadakati kişilere değil, ilkelere gösterir. Demokratik kültürün özü de budur. Böyle bir birey, toplumun hafızasını korumayı görev bilir. Geçmişin deneyimlerini, acılarını, kazanımlarını ve hatalarını gelecek kuşaklara aktarır. Belleğini kaybeden toplumların yönünü kaybedeceğini bilir. Bu nedenle günübirlik heyecanların değil, uzun vadeli toplumsal çıkarların peşinden gider. Demokratik olgunluğa ulaşmış bir birey, toplumun önüne yalnızca eleştiriler koymaz. Aynı zamanda fikir üretir, vizyon ortaya koyar ve strateji geliştirir. İnsanları kişilere bağımlı hale getirmeye çalışmaz. Tam tersine, bireylerin düşünmesini, sorgulamasını ve kendi iradeleriyle karar vermesini teşvik eder. Böyle bir insan, kurumların kişilerden daha değerli olduğunu kavramıştır. “Bir lider , başkan , “serok “değişebilir, bir kuşak sona erebilir, güçlü görünen kişiler tarihin içinde kaybolabilir.” Kalıcı olan ise kurumlardır, hukuk düzenidir, demokratik geleneklerdir ve toplumsal hafızadır. Bu nedenle enerjisini kişileri yüceltmeye değil, kurumları güçlendirmeye harcar. Toplumsal bilinç aynı zamanda cesaret gerektirir. Kendi tarafındaki yanlışları görebilmeyi, gerektiğinde eleştirebilmeyi ve hakikati savunabilmeyi gerektirir. Demokratik kültüre bağlı birey, kendi düşüncesini mutlak doğru olarak görmez. Farklı görüşleri dinler, farklı deneyimlerden öğrenir ve toplumun ortak aklını geliştirmeye çalışır. Toplumsal bilince ulaşmış bir birey, yaşadığı mağduriyetleri sürekli bir siyasal sermayeye dönüştürmez. Acılarını inkar etmez, fakat onları bir kimlik olarak da taşımaz. Yaşadığı haksızlıkları sürekli savurup duran bir mağduriyet söylemi üretmez, bunun üzerinden bir üstünlük ya da ayrıcalık talep etmez. Daha da önemlisi, yaşadığı deneyimlerden kendisine kalıcı bir kimlik devşirmez. Acıyı bir bilinç ve sorumluluk kaynağına dönüştürür. Geçmişi, geleceği inşa etmenin malzemesi haline getirir. Holigancılık, kör bağlılık ve sorgusuz sadakat demokratik olgunluğun karşıtıdır. Toplumsal bilince ulaşmış bir birey ise insanları kamplara ayırmak yerine ortak geleceğin nasıl kurulacağını düşünür. Öfkeyi değil aklı, sloganları değil fikri, kişileri değil ilkeleri merkeze koyar. Gerçek toplumsal olgunluk, kalabalıkları peşinden sürüklemek değil, toplumun ufkunu genişletebilmektir. İnsanlara ne düşüneceklerini söylemek değil, nasıl düşüneceklerini gösterebilmektir. Bir toplumun geleceği, güçlü kişiliklerden çok güçlü kurumlar, güçlü hafıza ve güçlü demokratik kültür üzerine inşa edilir. / Simon( Zımo) &Aşkım Soysüren