KHAG retweeted
เลดี กาก้า อายุสิบเก้า ปีเมื่อโปรดิวเซอร์เพลงคนหนึ่งบอกให้เธอถอดเสื้อผ้า เมื่อเธอปฏิเสธ เขาก็ข่มขืนเธอ จากนั้นเขาก็ทิ้งเธอให้ตั้งครรภ์ที่มุมถนนใกล้บ้านพ่อแม่ของเธอ เพราะเธออาเจียนและหยุดไม่ได้ เธอไม่บอกใครเลยเป็นเวลาเจ็ดปี ไม่บอกพ่อแม่ ไม่บอกเพื่อน ไม่บอกใครในวงการเพลงที่ทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
“ฉันแค่ยืนนิ่งและจำไม่ได้เลย” เธอกล่าว เธอฝังมันไว้ลึกจนรู้สึกไม่ได้อีกต่อไป เมื่อความทรงจำไล่ตามทัน ร่างกายของเธอก็เริ่มแตกสลาย ปวดเรื้อรัง คลื่นไส้ อาการกำเริบรุนแรงจนลุกจากเตียงไม่ได้ แพทย์บอกว่าเธอเป็นโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจและไฟโบรมัยอัลเจีย: ระบบประสาทที่ติดอยู่ในโหมดเอาชีวิตรอดถาวร ส่งสัญญาณความเจ็บปวดไปยังร่างกายที่ไม่เคยได้รับบาดเจ็บทางกายภาพ “สิ่งที่หลายคนไม่เชื่อว่ามันเป็นของจริง” เธอกล่าว “และฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้”
เธอประสบกับอาการทางจิตที่รุนแรงทั้งหมด เธอถูกนำส่งโรงพยาบาล เธอกรีดตัวเอง เธอพุ่งชนกำแพง ผู้หญิงที่แสดงในซูเปอร์โบวล์และขายแผ่นเสียงได้หนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้านแผ่น บางเช้าเดินไม่ถึงครัวเพราะภาพย้อนอดีตทำให้เธอลืมว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เมื่อในที่สุดเธอบอกผู้ชายที่มีอำนาจในวงการบันเทิงว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครช่วยเธอ ไม่มีใครเสนอคำแนะนำ ไม่มีใครชี้แนะให้เธอไปพบผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต “ผู้ชายพวกนั้นซ่อนตัว” เธอกล่าว “เพราะพวกเขากลัวที่จะสูญเสียอำนาจ” และเพราะพวกเขาซ่อนตัว เธอก็ซ่อนตัวด้วย
ในปี 2018 เลดี กาก้ายืนบนโพเดียมในงาน Women in Hollywood ของ ELLE สวมสูทผู้ชายโอเวอร์ไซส์ วันนั้นเธอลองชุดเดรสดีไซเนอร์สิบสองตัวและรู้สึกคลื่นไส้ทุกตัว สูทตัวนั้นถูกฝังไว้ที่มุมห้องแต่งตัว เมื่อเธอสวมมัน เธอก็เริ่มร้องไห้ “ฉันตัดสินใจวันนี้ว่าฉันอยากได้อำนาจคืน” เธอกล่าว “วันนี้ฉันสวมกางเกง” จากนั้นเธอบอกห้องที่เต็มไปด้วยผู้หญิงที่มีอำนาจที่สุดในฮอลลีวูดว่าโปรดิวเซอร์ทำอะไรกับเธอเมื่ออายุสิบเก้า ปี ด้วยน้ำตาไหลอาบใบหน้า ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอบอกว่ามันเปลี่ยนเธอไปตลอดกาลหลังวันนั้น ส่วนหนึ่งของเธอดับวูบไปหลายปี “ฉันยังมีวันที่รู้สึกว่ามันเป็นความผิดของฉัน”
เธอมีมูลค่าตั้งสามร้อยยี่สิบล้านดอลลาร์ เธอมีลูกโลกทองคำ ออสการ์ และกรัมมีสิบสามรางวัล Haus Labs รายการ halftime ในซูเปอร์โบวล์ บทนำใน A Star Is Born เธอมีทุกอย่างที่โลกบอกว่าควรทำให้เธอไม่ถูกแตะต้อง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังพูดชื่อเขาไม่ได้ เธอบอกว่า “ยังไม่กล้าพอที่จะพูดชื่อเขา”
เธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่มีอำนาจมากที่สุดในวงการบันเทิง หรือเป็นหลักฐานว่าไม่มีปริมาณชื่อเสียง เงินทอง หรือกรัมมีใดๆ ที่ปกป้องเด็กสาววัยสิบเก้า ปีในห้องกับผู้ชายที่ต้องการอะไรบางอย่างจากเธอ? ข้อความที่ฉันหยิบมาจาก "entre redes" เพียงเพื่อยืนยันความเชื่อใน Feminismo ที่ไหลเวียนอยู่ในตัวฉัน @grok เรื่องจริงใช่ไหม
KHAG retweeted
เกาหลีใต้เผยแพร่ภาพวิดีโอของ "หญิงบำเรอ" (Comfort women) ซึ่งมีการค้นพบเป็นครั้งแรกจากหอจดหมายเหตุแห่งชาติสหรัฐฯ โดยนับว่าเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ชิ้นใหม่ที่ยืนยันถึงการมีอยู่ของหญิงบำเรอกามในกองทัพญี่ปุ่น เพิ่มเติมจากหลักฐานในปัจจุบันที่มีเพียงรูปถ่ายและคำบอกเล่าของอดีตหญิงบำเรอที่ยังมีชีวิตอยู่
โดยวิดีโอดังกล่าวเป็นวิดีโอที่กองกำลังร่วมจีน-สหรัฐฯ บันทึกไว้ได้ที่มณฑลยูนนานของจีนเมื่อปี 1944 หลังปลดปล่อยพื้นที่ดังกล่าวจากการยึดครองของญี่ปุ่นแล้ว
ประเด็นดังกล่าวถือเป็นปมขัดแย้งสำคัญในความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีใต้และญี่ปุ่นและ โดยเกาหลีใต้มองว่าญี่ปุ่นแสดงการขออภัยต่อเหตุการณ์ในอดีตและมอบเงินชดเชยให้หญิงที่ตกเป็นเหยื่อบำเรอกามไม่มากพอ
และเมื่อปี 2015 เกาหลีใต้และญี่ปุ่นบรรลุข้อตกลงให้รัฐบาลญี่ปุ่นแถลงขออภัยอย่างเป็นทางการและจ่ายเงินชดเชยมูลค่า 1 พันล้านเยน (ราว 300 ล้านบาท) ให้อดีตหญิงบำเรอชาวเกาหลีใต้ที่ยังมีชีวิตอยู่ 46 คนด้วย แต่อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งในเรื่องดังกล่าวก็เป็นรอยร้าวที่ฝังแน่นใจจนถึงปัจจุบัน
Readers added context they thought people might want to know
วิดีโอที่แนบไม่ใช่ภาพจากหอจดหมายเหตุสหรัฐฯ ปี 1944 ตามคำอธิบาย คลิปจริงเป็นขาวดำสั้น 18 วินาที เปิดเผยปี 2017 en.yna.co.kr/view/AEN201707… ข้อความโพสต์คัดลอกจากข่าว BBC ปี 2017 bbc.com/thai/internati…
international.ucla.edu/cks/care/us_al…
KHAG retweeted
อีลอน มัสก์: “คนที่แค่ถาม AI แล้วอ่านคำตอบ จบเลย… จะตกยุคอย่างสมบูรณ์”
พนักงาน: “แล้วใช้ AI ยังไงถึงจะถูก?”
อีลอน: “คนส่วนใหญ่ใช้ผิด”
พนักงาน: “ผิดยังไง?”
อีลอน: “ถามคำถาม → ได้คำตอบ → จบ… ใช่ไหม?”
พนักงาน: “ปกติก็แบบนั้นไม่ใช่เหรอ?”
อีลอน: “แบบนั้นเสียของ”
พนักงาน: “แล้วต้องทำยังไง?”
อีลอน: “ให้ AI มีลูกน้อง 50 คน”
พนักงาน: “ฮะ?!”
อีลอน: “AI Chief of Staff วางแผนวัน”
“AI PM แจกงาน”
“แล้ว AI เอเจนต์ 50+ ตัวทำงาน”
พนักงาน: “50 ตัว?!”
อีลอน: “และทำงานได้ 24 ชม.”
พนักงาน: “เหมือนบริษัทมนุษย์เลย”
อีลอน: “ใช่… AI จัดการ AI”
พนักงาน: “แล้วมนุษย์ทำอะไร?”
อีลอน: “ตั้งเป้าหมาย + ตัดสินใจสำคัญ”
———
ยุคที่แล้ว: มนุษย์ถาม AI แล้วได้คำตอบ
ยุคนี้: มนุษย์สั่งเป้าหมาย → AI สร้างทีม → AI ทำงานให้เอง
คนที่เก่งไม่ใช่คนที่ใช้ AI ได้
แต่คือคนที่ สั่ง AI ให้ทำงานแทนได้
คุณยังแค่ถาม AI… หรือเริ่มสร้างทีม AI แล้ว
KHAG retweeted
LISA IG update:
🧜♀️
@wearelloud #LISA
น้าเราเลี้ยงลูกมาคนเดียว วันที่ลูกสาวแต่งงานก็บอกฝั่งพ่อ ทางพ่อสันดานหมาจะมาขอแบ่งสินสอดอ้างความเป็นพ่อทั้งที่มึงติดกีเลี้ยงเมียน้อยไม่เคยส่งเสียสักบาท โดนน้าด่าถ้ามึงกล้าหน้าด้านมาขอแบ่งมึงก็มาแต่กูไม่รับประกันชีวิตมึงนะ กูแค่บอกตามมารยาท จบ ตังค์ก็ไม่ได้เกือบสิ้นชีพ
ทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปี จะบอกความลับให้ฟัง
สัตว์พวกนี้จะรู้หมดว่าวันไหนตัวเองจะต้องตาย
ฉันทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปีเต็ม ทุกวันต้องคลุกคลีกับหมู วัว แกะ เห็นสัตว์เกิดและตายจนนับไม่ถ้วน
บอกตรงๆจากใจเลย ก่อนเข้าวงการนี้ ฉันก็เหมือนคนทั่วไป คิดว่าสัตว์คงกินนอนไปวันๆมึนๆงงๆ จนตายไปโดยไม่รู้เรื่องรู้อะไร สัตว์จะไปเข้าใจเรื่องความตายได้ยังไง
แต่พอผ่านมา 5 ปี ฉันสังเกตแววตาและการเคลื่อนไหวของมัน แล้วถึงได้รู้ว่าตัวเองไร้เดียงสาขนาดไหน
เจ้าพวกสิ่งมีชีวิตที่พูดไม่ได้เหล่านี้ ในใจพวกมันกระจ่างแจ้งเหมือนกระจกเงา วันไหนที่มันต้องจากไป พวกมันรู้ตัวดีอย่างชัดเจนเลยล่ะ
ในวันธรรมดาทั่วไป พวกสัตว์จะคึกคักมาก หมูเบียดหมู แกะขี่แกะ แย่งอาหารกันเล่นหยอกกัน แววตาสดใสดูเชื่อง ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลานอนก็นอน ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ไม่ขัดขวางการกินของพวกมัน
แต่พอถึงวันที่ต้องเข้าโรงเชือด บรรยากาศจะเปลี่ยนไปทันที ราวกับพลิกหน้าหนังสือ สัตว์ทั้งคอกเหมือนนัดกันไว้ จู่ๆ ก็เงียบกริบลงพร้อมๆ กัน แล้วเบียดตัวเข้าหากันเป็นก้อนกลมๆ ร่างกายสั่นเทาเหมือนคนจับไข้
ความสั่นนั้นไม่ได้มาจากความหนาว แต่มันคือความกลัวที่ซึมลึกออกมาจากกระดูก เวลาคุณไล่ให้มันเดินไป มันจะเอาเท้าทั้งสี่ข้างตะกุยยึดพื้นไว้แน่น
หมูตัวใหญ่หนักหลายร้อยกิโลกรัมที่ปกติแค่ไล่นิดหน่อยก็วิ่งจู๊ด วันนั้นกลับปักหลักนิ่งอยู่กับที่แล้วพยายามถอยหลัง หนีจากช่องทางเดินด้านหน้าที่ราวกับเป็นประตูนรก
คนโบราณชอบพูดว่า "ทุกสรรพสิ่งมีจิตวิญญาณ" เมื่อก่อนฉันฟังแล้วเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ตอนนี้ฉันเชื่อสนิทใจเลย
อาการของวัวยิ่งมองยิ่งรู้สึกสะท้อนใจ วัวตัวไหนมีกำหนดฆ่าในวันนั้น มันจะไม่กินไม่นอนตั้งแต่เช้า เอาแต่ก้มหน้ายืนนิ่งอยู่ตรงมุมกำแพง ไม่ขยับตัว
ฉันเคยเห็นสิ่งนี้มานับครั้งไม่ถ้วนด้วยตาตัวเอง น้ำตาเม็ดโตๆ ไหลร่วงลงมาจากตาของมัน ดวงตาที่เปียกชุ่มคู่นั้นจ้องมองมาที่คุณ ไม่ดิ้นรน ไม่ขัดขืน ไม่ร้อง มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบๆ
ครั้งหนึ่ง วัวแก่ตัวหนึ่งถูกเจ้าของจูงมาส่ง เจ้าของยืนมองดูมันจากนอกรั้ว วินาทีนั้นตาของมันแดงก่ำขึ้นมาทันที มันจ้องมองเจ้าของตรงๆ ด้วยสายตาที่เชื่องและต่ำต้อย เดินตามพวกเราไปโดนหันกลับมามองเจ้าของทีละก้าว ฉันไม่มีวันลืมได้ลงเลยตลอดชีวิต
แกะก็เหมือนกัน ปกติจะกระโดดโลดเต้นตัวนุ่มนิ่มน่ารัก แต่พอถึงเวลาสุดท้ายกลับเงียบผิดปกติ เบียดกายเข้าหาเพื่อนร่วมฝูงและตัวสั่น เวลาต้อนแกะตัวปกติจะพุ่งไปข้างหน้า มีแค่วันนั้นแหละที่ผลักกันไปมา ไม่มีใครเดินนำเลย
นานๆ ทีจะมีลูกแกะที่ถูกจูงแยกออกมาเดี่ยวๆ ส่งเสียงร้องแหลมเล็กอันน่าเวทนาออกมา มันไม่ใช่การก่อกวน แต่เป็นเพราะมันกลัวจริงๆ
นานวันเข้า พวกเราคนงานไม่จำเป็นต้องดูใบสั่งของ ไม่ต้องจำหมายเลข แค่ดูจากสภาพของพวกมันก็ประเมินได้ค่อนข้างแม่นยำแล้วว่าตัวไหนที่ร่าเริงสดใส แสดงว่าวันเวลาของมันยังอีกยาวไกล ส่วนตัวไหนที่เงียบขรึมสั่นเทา ไม่กินไม่นอน แววตาตื่นตระหนกหวาดกลัว แสดงว่านั่นคือกำหนดการของสัตว์ตัวนั้น
คุณอาจจะบอกว่าพวกมันฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ดูขั้นตอนการทำงานไม่เป็น แล้วพวกมันรู้ได้ยังไง
ความจริงแล้วเหตุผลไม่ได้ซับซ้อนเลย พอเพื่อนพ้องค่อยๆ หายไปทีละตัวและไม่มีวันได้กลับมาอีก พวกที่อยู่ข้างหลังก็เห็นทั้งหมด
ประกอบกับบรรยากาศรอบตัว เสียงร้องคร่ำครวญอันหดหู่ของพวกเดียวกัน พวกมันไวต่อความรู้สึกมากกว่ามนุษย์เราเป็นร้อยเท่า
คำโบราณว่าไว้ "แม้แต่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างมดก็ยังรักตัวกลัวตาย" นับประสาอะไรกับสัตว์ใหญ่เหล่านี้? การที่พวกมันเงียบ สั่น หลั่งน้ำตา ไม่ใช่เพราะมันโง่ แต่เป็นความสิ้นหวังอันลึกล้ำที่ไม่สามารถย้อนคืนอะไรได้อีกแล้ว
5 ปีผ่านไป สภาพจิตใจของฉันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตอนเข้าวงการใหม่ๆ ยังเป็นวัยรุ่นใจแข็ง คิดแค่ว่ามาทำงาน พอเห็นบ่อยๆก็เริ่มชิน แต่ยิ่งทำไปใจกลับยิ่งอ่อนแอ ยิ่งรู้สึกว่าควรจะมีความเคารพในชีวิต
เมื่อเดินออกจากโรงเชือด ฉันไม่เคยทานอาหารทิ้งขว้างอีกเลย เบื้องหลังเนื้อสัตว์ทุกชิ้นล้วนเคยเป็นชีวิตที่เคยสดใส เคยหวาดกลัว และเคยดิ้นรนต่อสู้มาก่อน
ตั้งแต่เกิดจนถึงวันสุดท้าย พวกมันไม่เคยทำอะไรผิดเลย แต่กลับยอมรับชะตากรรมที่กำหนดไว้แล้วอย่างสงบ
พอหันกลับมามองดูพวกเรา มีเสื้อผ้า มีอาหาร มีชีวิตที่ราบรื่นปลอดภัย แต่กลับชอบไปเครียดกับเรื่องไร้สาระ จมดิ่งอยู่กับเรื่องได้เรื่องเล็กน้อย ลองคิดแล้วมันก็น่าขันอยู่เหมือนกันนะ
เพราะฉะนั้น การมีชีวิตอยู่ก็คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว ความเรื่องมาก ความวิตกกังวล ความน้อยเนื้อต่ำใจทั้งหลาย พอมาวอยู่ต่อหน้าความตายแล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย
มีความเคารพ รู้จักเห็นคุณค่า และเมตตาต่อสรรพสิ่ง นั่นคงจะเป็นการฝึกตนที่ดีที่สุดในชีวิตของมนุษย์
พูดมาถึงตรงนี้แล้ว อยากจะถามหน่อยว่า ครั้งต่อไปที่คุณกำลังทานข้าว จะนึกถึงสิ่งมีชีวิตที่เคยยืนเงียบและสั่นเทาเหล่านั้นบ้างไหม แล้วจะรู้สึกขึ้นมาหรือเปล่าว่าข้าวอุ่นๆ ตรงหน้านี้ รสชาติต่างไปจากเดิม?
在屠宰场干了5年,告诉你一个秘密:动物今天要死,它们全都知道
我在屠宰场干了整整五年,每天跟猪牛羊打交道,见过的生死场面成千上万。说句掏心窝子的话,没入这行之前,我跟大伙儿一样,觉得牲口嘛,吃吃睡睡,稀里糊涂一辈子,哪懂什么生死。可五年下来,我摸透了它们每一个眼神、每一个动作,才发现自己当初多天真——这些不会说话的家伙,心里跟明镜似的,自己哪天走,清清楚楚。
平日里,待宰圈那叫一个热闹。猪拱猪、羊顶羊,抢食的打闹的,眼神清亮温顺,该吃吃该喝喝,天塌下来都不耽误长膘。可一到屠宰当天,那气氛说变就变,比翻书还快。整圈牲畜像商量好了似的,瞬间安静下来,挤成一团,紧紧挨着彼此,浑身抖得跟筛糠一样。那抖不是冻的,是打骨头缝里渗出来的恐惧。你赶它走,它四只脚死死扒着地,几百斤的大猪平时一轰就跑,那天愣是钉在原地往后缩,好像前面那条通道是鬼门关。老话讲“万物有灵”,我原先半信半疑,后来彻底信了。
牛的表现更让人心里发酸。但凡当天要走的牛,从早上起就不吃不喝,低着头杵在墙角,一动不动。我亲眼见过无数次,大颗大颗的泪珠子顺着牛眼角往下滚,湿漉漉的眼睛望着你,不挣不扎不吼叫,就那么默默流泪。有一回,一头养了好几年的老牛被主人牵来,主人站栏杆外看了一眼,那牛瞬间红了眼眶,直勾勾盯着主人,温顺又卑微,一步三回头地跟着我们走。那画面,我这辈子忘不掉。羊也一样,平时蹦蹦跳跳软软糯糯,临了却异常安静,紧紧偎着同伴发抖。赶别的羊成群往前冲,唯独那天,你推我挤谁都不肯带头,偶尔被单独牵出来的小羊,发出细细的凄厉叫声,不是闹腾,是真害怕。
时间一长,我们工人不用看单据不用记编号,单凭状态就能判断个八九不离十——活蹦乱跳的是来日方长,沉默发抖、不吃不喝、眼神惶恐的,全是今日宿命。你说它们听不懂人话、看不懂流程,怎么就掐得这么准?其实道理不复杂,流水线一开,前面的同伴一个个消失再没回来,后面的全看在眼里;环境里那股肃杀的气息、同类压抑的悲鸣,它们比人敏感百倍。俗话说“蝼蚁尚且贪生”,何况这些大牲口?它们沉默、发抖、流泪,不是傻,是无力回天的绝望。
五年下来,我这心态彻底翻了个个儿。刚入行那会儿年轻心硬,只当是谋生糊口的活儿,见多了也就麻木了。可干得越久,心越软,越觉得该存一份敬畏。走出屠宰场,我再也不糟蹋粮食,每一块肉背后都是一条热烈活过、恐惧过、挣扎过的命。它们从出生到落幕,没做错任何事,却坦然接受了既定的安排。反观咱们,衣食无忧平安顺遂,倒常常为鸡毛蒜皮纠结、为一点得失内耗,想想真有点滑稽。
所以你看,活着本身就是天大的福气。所有的矫情、焦虑、委屈,搁在生死面前,屁都不是。心存敬畏,懂得珍惜,善待万物,大概就是人这辈子最好的修行。说到这儿我倒想问问你——下次端起饭碗的时候,会不会也想起那些沉默发抖的生灵,然后觉得,眼前这口热乎饭,真香?
KHAG retweeted
มีเรื่องเล่ามาให้อ่าน…
ผมขายข้าวกะเพราให้คนไทย เพราะคนไทย
ชอบ กินมานานแล้วตั้งแต่ยุคโบราณ…
ผมต้องใช้กะเพราเยอะ ผมอยากลดต้นทุน
ก็เลยจ้างให้นักวิชาการเอากะเพราพันธุ์พื้น
เมืองของไทยที่ชาวบ้านกินมาดัดแปลงพันธุกรรมเป็นพันธุ์ใหม่ แล้วจดสิทธิบัตร
*พันธุ์ของผมไม่สามารถผสมเกษรข้ามพันธุ์พื้น
เมืองได้ ไม่ต้องกลัว นี่ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว
แต่ฟังนี่นะ ผมจะส่งเสริมการปลูกพันธุ์ของผม
โดยให้ราคารับซื้อสูงกว่าเฉพาะพันธุ์นี้เท่านั้น
เป็นระยะเวลาหนึ่ง
ช่วงเวลานั้น ชาวสวนจะนิยมปลูกพันธุ์ของผม
เพราะมีที่รับซื้อในปริมาณมาก และได้ราคา
งาม (ผมทุนเยอะสายป่านผมยาวๆ เล่นเกมส์นี้
ได้สบายมาก)
พักนึงกะเพราในตลาดจะมีแต่ของผม พันธุ์พื้น
เมืองที่ไม่ค่อยมีคนปลูกจะค่อยๆหายสาบสูญ
ไปตามกาลเวลา…
และเมื่อมีแค่พันธุ์ของผมที่เป็นเจ้าตลาด ผมจะ
ขึ้นราคาเมล็ดพันธุ์ และกำหนดกฎเกณฑ์อื่นๆ
เพิ่ม เช่น ปุ๋ยต้องซื้อของผมเท่านั้น ไม่งั้นผม
จะไม่รับซื้อ
ขอถามหน่อยว่าคุณจะหนีผมออกไปได้อย่างไร
ในเมื่อคุณเองก็ปลูกขายเจ้าอื่นไม่ได้ ก็มันสิทธิ
บัตรของผม
หักลบต้นทุนเมล็ดพันธุ์ที่ผมขายและปุ๋ย ผม
เหมือนได้กะเพราฟรีๆ
หากคุณคิดว่าผมแค่คิดเพ้อเจ้อ ผมนั้นเคย
ทำสำเร็จกับพืชอื่นๆและพันธุ์สัตว์มาแล้วครับ
แล้วจะหาว่าขี้คุย 😂 ยกตัวอย่างเช่น หมู…
ไก่… เอ๊ะ อะไรอีกนะ…
KHAG retweeted
PRESS PLAY Lyric Videos OUT NOW
🎞️ youtube.com/playlist?list=PL…
#LISA #Tarantino #LISA_Tarantino #PRESSPLAY #LISA_PRESSPLAY
KHAG retweeted
ทันที ที่ อาต๋อย พูดประโยคนี้ออกมา
"เกิดกันมาเยอะๆ คนไทยเกิดน้อยลงแล้ว"
แว๊ปแรกที่ได้ยิน มีคนคนเดียวที่วิ่งเข้ามาในหัวกู มันพูดงี้จริงๆ
แล้วอาต๋อยพูดถูก ให้คนเกิดมาเยอะๆ แล้วเด็ก เอาอะไร แดก มันรวยล้นฟ้าล้นแผ่นดินมันก็พูดได้สิ
youtu.be/JE_-M8ADpg0?si=B3YY…
เพลงบั้มนี้โคตรจะดี ดีมากกก แม่เลิฟ V12 มากกกกเลย เริ่ดดดด นี่แหละๆ ลิซ่าคือลิซ่า คนอื่นคือคนอื่นค่ะ
#LISA_Tarantino
#LISA_PRESSPLAY
106
KHAG retweeted
Tarantino OUT NOW
🎬 LISA.lnk.to/tarantino
#LISA #Tarantino #LISA_Tarantino #PRESSPLAY #LISA_PRESSPLAY
KHAG retweeted
สภาพของคุณกับเพื่อนเมื่อครูบอกให้ทำงานกลุ่ม 🤣🤣🤣
#หมา #แมว #ทาสแมว #อาณาจักรสัตว์โลก #ตามติดชีวิตAnimal
จริงๆนะ เคยทะเลาะกับอดีตสามีเรื่องแตงโม ตอนซื้อถามแล้วบอกไม่กิน ฉันก็หั่นแช่ตู้เย็นกะว่าอาบน้ำลงมาจะกินให้ชื่นใจ แล้วมาเห็นภาพที่มันนั่งกินจนหมดไม่เหลือให้เราสักชิ้น ด่าแม่งลั่นบ้าน แม่ก็เข้าข้างนะ สรุปฉันด่าแม่มันด้วยไม่สั่งสอนลูก
พ่อแม่ไม่สั่งสอน เป็นคำด่าที่โคตร based on true stories แล้วใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย เป็นคำด่าที่แรงส์ยิ่งกว่าด่าเจ้าตัวเพราะด่าไปถึงบุพการี เรียกว่าด่าทีมีหน้าสั่น ถ้าไม่อคติเกินไปเรื่องที่ด่าเป็นเรื่องจริงที่ค้องยอมรับก็ต้องทำความเข้าใจว่าบางคนอาจขาดการอบรมสั่งสอนที่ดีจากพ่อแม่จริงนั่นแหละ
2
270
ลุคนี้สวยอ่ะ ชอบ
SaWaDiKa, Lisa! The superstar stepped out for @louisvuitton's spring 2027 show on the final day of #ParisFashionWeek. Discover the collection here: voguemagazine.visitlink.me/-…
20
“รพ.เปือยน้อย ขอนแก่น” จากโรงพยาบาลที่ขาดทุนสะสม 5 ล้าน
ใช้ #บัตรทอง พลิกโฉม 4 ปี กำไรพุ่ง 20 ล้าน! บริการแบบเอกชน ราคารัฐ
.
ใครจะคิดว่าโรงพยาบาลที่ไร้การพัฒนานาน 19 ปี จะพลิกกลับมาผงาดได้ขนาดนี้! ✨
เมื่อ หมอเพชร - นพ.พิทยภูมิ สิริเพาประดิษฐ์ ผอ.หนุ่มไฟแรง ก้าวมารับตำแหน่งแบบ "ศูนย์ประสบการณ์บริหาร" แต่ใช้หัวใจและวิสัยทัศน์เปลี่ยน รพ. จากภายใน:
✅ ปรับโครงสร้างแบบ Business Unit ให้ทีมบริหารรายรับ-รายจ่ายเอง
✅ ไม่ลดเกรดยา แต่เลือก "ยาดี บริการตรงจุด" ยิ่งรักษาหาย ยิ่งประหยัดงบ
✅ ลงทุนกับ "คน" ส่งอบรม ยกระดับทักษะ ปรับสภาพแวดล้อมให้บุคลากรมีความสุข
จากติดลบหนักในปี 65 พลิกกลับมาเป็นบวกกว่า 20 ล้านในปี 69! ชาวบ้านแห่กลับมาใช้บริการแน่น รพ.
.
"บุคลากรมีความก้าวหน้า ประชาชนมีสุขภาพดี นี่คือกำไรที่แท้จริง" ❤️👏
facebook.com/share/p/1Dgob5S…
🔥🔥 สงครามโลกครั้งที่ 2 ในสมรภูมิแปซิฟิกมันโหดร้ายกว่าที่เรียนในหนังสือเยอะมาก
#สงครามโลกครั้งที่2 #ประวัติศาสตร์ #สมรภูมิแปซิฟิก #WWII
🪖ทหารญี่ปุ่นขุดอุโมงค์และสร้างป้อมปราการใต้ดินกันแน่น จนปืนใหญ่ธรรมดาเข้าไม่ถึง อเมริกาเลยต้องใช้เครื่องพ่นไฟยิงเข้าไปในรู อุณหภูมิสูงขนาดนั้นในที่แคบ ออกซิเจนก็หมดเร็ว คนข้างในไม่ถูกไฟคลอกก็ขาดอากาศตาย ภาพในคลิปมันไม่ใช่หนัง มันคือฟุตเทจจริงปี 1945 จากอิโวะจิมะ โอกินาวา ไปจนถึงป่าในบูเกนวิลล์ 😭
🚨สงครามมันไม่เคยมีฝ่ายไหนสวยงามเลยจริงๆ ทั้งสองฝ่ายสูญเสียกันมหาศาล ทหารญี่ปุ่นจำนวนมากเลือกสู้จนตัวตาย มากกว่ายอมจำนน ส่วนฝั่งอเมริกาก็เจอการสูญเสียหนักจากการบุกหน้าตรง จนต้องหาวิธีที่ลดคนของตัวเองให้ได้มากที่สุด เครื่องพ่นไฟเลยกลายเป็นอาวุธหลักในการเคลียร์ฐานที่มั่นแบบนี้ หลังสงครามจบ ทีมเก็บศพญี่ปุ่นกลับไปที่เกาะเหล่านั้นยังเจอกระดูกที่ไหม้เกรียมอยู่ในหญ้าและอุโมงค์ร้างอยู่เลย มันเป็นภาพที่ทำให้รู้สึกหนักอึ้งทุกครั้งที่เห็น 💔
🔥ประวัติศาสตร์แบบนี้ควรจำไว้เพื่อไม่ให้เกิดซ้ำ ไม่ใช่เอามาปลุกความเกลียดชังกันไปเรื่อยๆ คนที่ตายในคลิปพวกนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นทหารธรรมดาที่ถูกส่งไปรบตามคำสั่ง ทั้งสองฝ่ายมีครอบครัวรออยู่ที่บ้านเหมือนกัน ดูแล้วเศร้าและเหนื่อยใจไปพร้อมกัน 🌍



























