{Short fic} "พี่ครับ วันนี้มาดูใครเป็นพิเศษหรือเปล่า" เสียงนักแสดงรุ่นน้องที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยแซวเมื่อเห็นสายตาคู่สวยจับจ้องไปยังเวทีอย่างตั้งใจ เพราะทุกคนในวงการรู้ดีว่า นายแบบหนุ่มดาวรุ่งที่กำลังมาแรง กำลังตามจีบดาราหนุ่มชื่อดัง ตามจีบชนิดที่ว่าอีกฝ่ายยังไม่ทันตอบตกลงเป็นแฟน คนทั้งวงการก็พร้อมใจกันเชียร์ให้เขาได้เป็นแฟนกันเสียที "ก็ดูทุกคนไง" "อ๋อครับ" "แล้วทำไมพี่รู้ลำดับเดินของพี่นายแบบคนนั้นด้วย เมื่อกี้ยังบอกผมอยู่เลยว่าอีกสามคิวจะถึง" "พูดมาก ตั้งใจดูเถอะ" ทันทีที่นายแบบคนนั้นเดินออกมา คนที่บอกว่ามาดูทุกคนก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทันที "อ้าว ไหนบอกดูทุกคน แต่หยิบมือถือมาถ่ายแค่คนนี้" "จะถ่ายบรรยากาศงานไม่ได้หรือไง" "ได้ครับ ถ่ายบรรยากาศงานที่ชื่อ..." "พอเลย" "ครับๆ ไม่พูดแล้ว" ร่างสูงในชุดสูทสีขาวดินออกมาด้วยท่วงท่าสง่างาม คนตัวเล็กมองผ่านหน้าจอโทรศัพท์ พลางขยับมุมกล้องตามอีกฝ่ายอย่างตั้งใจ จนลืมไปว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในงานที่มีคนจับตามองมากมายจนกระทั่ง คนที่เดินอยู่เบื้องหน้าหันหน้ามาทางเขา ดวงตาคมที่ก่อนหน้านี้มองตรงไปข้างหน้า เลื่อนมาหยุดตรงโทรศัพท์มือถือของคนแถวหน้าที่นั่งไขว่ห้างอย่างแม่นยำจนคนตัวเล็กชะงักไป แต่ยังไม่ทันลดโทรศัพท์ลง ร่างสูงก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แต่มันกลับชัดเจนเหลือเกินสำหรับคนที่อยู่หลังกล้อง รอยยิ้มแบบที่เหมือนกำลังบอกว่า ถ่ายพี่อยู่เหรอครับ "ผมแค่รู้สึกว่าเหมือนเห็นคนจีบกันผ่านกล้อง" รุ่นน้องเอ่ยแซวอีกครั้ง "ใคร" "ไม่รู้ครับ แต่คนหนึ่งยิ้มให้กล้อง อีกคนยิ้มให้โทรศัพท์จนแก้มจะปริแล้ว" "มั่วแล้ว" ถึงจะเอ่ยออกมาแบบนั้นแต่รอยยิ้มที่ปรากฎบนใบหน้ากลับห้ามไว้ไม่อยู่ หลังจบงานคนตัวเล็กนั่งรอรถอยู่บริเวณด้านข้างของฮอลล์ นิ้วเรียวเลื่อนดูรูปและวิดิโอในโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเงาของใครบางคนทาบลงมาบนหน้าจอ "ดูรูปพี่อยู่เหรอ" คนตัวเล็หหน้าขึ้นทันที คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าในเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงยีนส์ ผมยุ่งเล็กน้อยจากการเปลี่ยนชุด แต่กลับดูดีจนน่าหมั่นไส้ "เปล่า" "งั้นดูอะไรครับ" "ดูนั่นนี่ไปเรื่อย" "โทรศัพท์มีอะไรน่าสนใจ นอกจากพี่” "หลงตัวเอง" เขาหัวเราะเบาๆก่อนจะนั่งลงข้างน้องโดยไม่รอคำเชิญ "พี่ขอนั่งด้วยคน" เอ่ยพลางขยับเข้าไปใกล้จนไหล่ชนกัน "พี่มัน.." "หล่อเหรอครับ" "กวนประสาท" เขาหัวเราะ แล้วเปิดฝาขวดน้ำที่หยิบติดมือมา ก่อนยื่นให้น้อง "ดื่มน้ำก่อน" น้องชะงักไปนิดหนึ่ง แต่ก็รับไป "ขอบคุณครับ" "ครับ" เขานั่งเท้าคางมองเขาดื่มน้ำอย่างเงียบๆ จนคนตัวเล็กเริ่มรู้สึกถึงสายตาที่จ้องอยู่ตลอดเวลา "พี่มองอะไร" "มองคนที่ชอบ" "พูดเบาๆหน่อยได้ไหม" "ทำไมครับ กลัวคนอื่นรู้เหรอ" "ก็คนอื่นเขารู้กันหมดแล้วไหม" "อ้าว รู้แล้วเหรอครับ" เขาทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ "งั้นพี่ไม่ต้องเก็บอาการแล้วสิ" "พี่!" มือเล็กตีแขนเขาเบาๆ เขาหัวเราะก่อนจะคว้ามือข้างนั้นไว้แผ่วเบา เพียงชั่วครู่ที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน คนถูกจับก็เงียบไปทันที เขาเองก็ไม่ได้รีบปล่อยเพียงก้มลงมองมือนั้น แล้วยิ้มบางๆ "มือเย็นจังครับ" "อากาศหนาว" "งั้นเอามือมา" "พี่จะทำอะไร" "อุ่นให้" เขาประคองมือเล็กไว้ระหว่างฝ่ามือตัวเองอย่างทะนุถนอม ไม่ได้ดึงรั้งหรือทำให้อึดอัด ใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตา "แบบนี้ดีขึ้นไหม" คนตัวเล็กเม้มปาก หัวใจเต้นแรงจนไม่กล้าสบตานาน "อือ" "งั้นขออีกนิดได้ไหม" "อะไรครับ" "ขอจับมืออีกห้านาที" คนตัวเล็กก้มมองมือที่ยังจับกันอยู่ ก่อนพึมพำเสียงเบา "รถผมยังไม่มา" เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง "หมายความว่าจับได้จนกว่ารถจะมา" "ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย" "แต่เราก็ไม่ได้ไล่" ก่อนได้ทำอย่างใจคิดโทรศัพท์มือถือของน้องสั่นขึ้น เป็นข้อความจากคนขับรถว่ามาถึงแล้ว เขาถอนหายใจอย่างเสียดายเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆดึงมือกลับ "กลับดีๆนะครับ ถึงบ้านแล้วโทรหาพี่ด้วย" "แค่ส่งข้อความก็พอแล้ว" "แต่พี่อยากได้ยินเสียงเรา" น้องลุกขึ้นเตรียมเดินออกไป แต่ยังไม่ทันก้าวพ้น เขาก็เรียกไว้อีกครั้ง "อะไรครับ" "พรุ่งนี้ว่างไหมครับ" "พี่ถามทำไม" เขายิ้มมุมปาก กลับมาเป็นคนเจ้าเล่ห์คนเดิมอีกครั้ง "อยากเจอครับ" "คราวนี้ไม่ต้องมีงานก็ได้ พี่อยากเจอเราเฉยๆ" น้องยืนเงียบอยู่สองวินาที ก่อนหันกลับมาทำหน้าดุใส่ "ถ้าว่างแล้วจะบอก" "ได้ครับ" คนตัวเล็กเดินออกไปได้ไม่กี่ก้าว โทรศัพท์ก็สั่นขึ้น MX: ถึงแล้วโทรมานะครับ MX: หรือคิดถึงตอนไหนก็โทรมา Bb: ใครจะคิดถึงพี่ MX: แต่พี่คิดถึงเราตั้งแต่ยังเดินไม่จบโชว์เลย MX: แล้วก็ MX: : วันนี้น่ารักมาก พี่เกือบเดินผิดจังหวะเพราะมัวแต่มองเรา ❤️ คนที่กำลังเดินไปขึ้นรถหลุดยิ้มจนต้องยกมือปิดปาก ส่วนคนที่ยืนมองอยู่ด้านหลัง ก็ยิ้มตามอย่างคนอารมณ์ดี