Justacare 📧 🧸 ꔛ🥤

มีทฤษฎีนึงบอกว่า “สิ่งที่มาช้า อาจกำลังรอให้เราเติบโตมากพอจะรักษามันไว้” ความสำเร็จบางอย่างต้องการวุฒิภาวะ ความรักบางรูปแบบต้องการหัวใจที่ผ่านการเยียวยา และโอกาสบางครั้งต้องการความสามารถที่มากกว่าเดิม ช่วงเวลาที่ชีวิตขอให้เรารอ จึงอาจเป็นช่วงเวลาที่กำลังสอนให้เราเข้มแข็งขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้น และพร้อมขึ้นสำหรับสิ่งที่เคยขอไว้ เพราะของขวัญบางชิ้นไม่ได้มาช้าเกินไป มันเพียงมาถึงในวันที่เรามีพลังมากพอจะดูแลมัน ให้อยู่กับชีวิตเราไปได้นานที่สุด

“บางคนไม่ได้หายไปจากชีวิตเรา เขาแค่เปลี่ยนขบวนรถไฟของตัวเอง“ มีทฤษฎีหนึ่ง ที่ฉันชอบมาก เขาเรียกมันว่า The Train Station Theory ทฤษฎีสถานีรถไฟของชีวิต ทฤษฎีนี้บอกว่า ชีวิตของเรา ก็เหมือนการเดินทางด้วยรถไฟ เราแต่ละคน คือผู้โดยสารคนหนึ่ง ที่ขึ้นรถไฟมาตั้งแต่วันที่เกิด ระหว่างทาง รถไฟขบวนนี้ จะจอดตามสถานีต่างๆ และในทุกสถานี จะมีผู้โดยสารบางคน ก้าวขึ้นมาในชีวิตเรา บางคน ขึ้นมานั่งข้างเรา พูดคุยกับเรา หัวเราะกับเรา อยู่เป็นเพื่อนเรา ในช่วงเวลาหนึ่งของการเดินทาง แต่ใช่ไหมว่า ไม่ใช่ทุกคน ที่จะนั่งไปกับเราจนถึงสถานีสุดท้าย บางคน นั่งไปกับเราไกลมาก เหมือนจะไปถึงปลายทางเดียวกัน แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อรถไฟจอดที่สถานีหนึ่ง เขาก็ลุกขึ้น ยิ้มให้เรา แล้วเดินลงไป โดยที่เรา ไม่มีสิทธิ์ดึงเขาไว้ บางครั้ง สิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดที่สุด ไม่ใช่การที่ใครสักคนลงจากรถไฟ แต่คือการที่เรา พยายามรั้งคนที่ถึงเวลาต้องลงแล้ว ให้อยู่ต่อไป ทั้งที่ลึกๆ เราก็รู้ว่า นี่ไม่ใช่สถานีของเขาอีกต่อไปแล้ว The Train Station Theory ไม่ได้สอนให้เราเฉยชากับการจากลา แต่มันสอนให้เราเข้าใจว่า การพบกัน ไม่ได้แปลว่าต้องอยู่ด้วยกันตลอดไป คนบางคน เข้ามาในชีวิตเรา เพื่อสอนบางอย่าง สอนให้เรารู้จักรัก สอนให้เรารู้จักระวัง สอนให้เรารู้จักคุณค่าของตัวเอง หรือบางครั้ง สอนให้เรารู้ว่า เราไม่ควรยอมให้ใครทำร้ายหัวใจอีก แม้เขาจะอยู่แค่ไม่กี่สถานี แต่บทเรียนที่เขาทิ้งไว้ อาจอยู่กับเราตลอดชีวิต บางทีนะ บางที เราอาจเคยเสียใจ กับการที่ใครบางคนลงจากรถไฟของเรา เราถามตัวเองว่า ทำไมเขาไม่ไปต่อกับเรา ทำไมเขาไม่เลือกปลายทางเดียวกัน แต่ความจริงข้อหนึ่งคือ ไม่จำเป็นที่ผู้โดยสารทุกคน จะต้องลงเอยที่สถานีเดียวกัน เขามีเส้นทางของเขา เราก็มีเส้นทางของเรา และสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่การทำให้ทุกคนอยู่กับเราให้นานที่สุด แต่คือ การเรียนรู้จากทุกคน ที่เคยขึ้นมานั่งข้างเรา เรียนรู้จากคนที่รักเรา ว่าเราคู่ควรกับความรักแบบไหน เรียนรู้จากคนที่ทำร้ายเรา ว่าเราควรปกป้องหัวใจตัวเองอย่างไร เรียนรู้จากคนที่จากไป ว่าไม่มีอะไรในชีวิต เป็นของเราตลอดไป โตขึ้นจึงรู้ว่า ความสัมพันธ์ที่ดี ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ไม่มีการจากลา แต่คือความสัมพันธ์ ที่แม้ต้องแยกจาก เราก็ยังขอบคุณได้ ที่ครั้งหนึ่ง เคยได้นั่งรถไฟขบวนเดียวกัน เพราะที่สุดแล้ว ชีวิตไม่ใช่การแข่งขัน ว่าใครจะมีคนอยู่ข้างๆ นานที่สุด แต่คือการเดินทาง ที่เรารู้จักเคารพเส้นทางของคนอื่น ในขณะที่ไม่ลืม เส้นทางของตัวเอง หากวันนี้ มีใครบางคน กำลังเดินลงจากรถไฟของชีวิตคุณ อย่ารีบโทษตัวเอง อย่ารีบคิดว่า การจากลานั้นคือความล้มเหลว บางครั้ง มันแค่หมายความว่า ถึงเวลาที่เขาต้องไปต่อ ในเส้นทางของเขา และถึงเวลาที่เรา ต้องเดินทางต่อ ในเส้นทางของเราเช่นกัน จำไว้นะ ไม่ใช่ทุกคน ที่ถูกส่งมา เพื่ออยู่กับเราตลอดทาง แต่ทุกคน ถูกส่งมา เพื่อสอนบางอย่างกับเรา และเมื่อถึงสถานีหนึ่ง ที่ใครบางคนต้องลง สิ่งที่เราทำได้ดีที่สุด ไม่ใช่การร้องขอให้เขาอยู่ แต่คือ การยิ้มให้เขาเบาๆ แล้วพูดกับตัวเองในใจว่า ขอบคุณนะ ที่ครั้งหนึ่ง เราเคยนั่งรถไฟขบวนเดียวกัน #TheBlackBookofMANIFEST #คิดมาก #หนังสือขายดี