Ayuth🌻

#พิรัชต์มีแฟนแล้ว #พันวจี #อยุทธ์ mebmarket.com/web/index.php?…

เกิดที่อีสานตอนกลาง ภาษาแรกที่เว้าได่คือภาษาอีสาน 5ขวบย้ายไปอยู่บ้านพ่อที่ภาคกลาง ครอบครัวพ่อพูดลาว แต่สังคมรอบตัวพูดไทยกลาง มีแต่คนคิดว่านี่เป็นต่างด่าว ไม่ใช่คนไทย ไล่กลับลาว ตอน10ขวบกลับมาอยู่อีสานคิดว่าคงไม่มีปัญหา​เรื่องภาษา แต่สำเนียงเราตอนนั้นมันบ่าได้เลย เป็นคนอีสานสำเนียงโต่ย ใช้คำลาวผสมคำไทย อยู่ในสังคมที่คนรอบตัวพูดอีสานแต่ไม่มีใครยอมรับข้อยเป็นส่วนหนึ่งด้วย ปวดใจสุดคือตอนออกไปสอบเก็บคะแนนด้วยการพูดแนะนำเพื่อนออกกำลังกาย พยายามพูดไทย แต่มันหลุดสำเนียงโต่ยๆ ออกมา จู่ๆ ครูพละของขึ้นอะไรไม่รู้ ชี้หน้าด่าข้อยเรื่องสำเนียง คาดคั้นว่ามึงเป็นคนอีสาน เป็นคนไทย​หรือลาว มึงเอาสักภาษาดิ หรือพูดไม่ได้สักภาษามึงก็ไม่ต้องพูด แล้วเพื่อนก็หัวเราะ จากที่สดใสอยู่ดีๆ กลายเป็นเด็กเงียบแทบไม่คุยกับใครเกินความจำเป็น กลายเป็นถูกมองว่าทำตัวมีปัญหา​ ไม่เอาเพื่อน เข้าสังคม​ไม่ได้... ซึ่งไม่ใช่เลยนะ อยากมีเพื่อน อยากมีสังคม แต่ทุกคนมีปัญหากับสำเนียงพูดข้อย แถมพรากความมั่นใจน้อยนิดของเด็ก10ขวบคนหนึ่งไป คิดว่าเด็กมันต้องใช้ชีวิตยังไงต่อล่ะ

เห็นยอดอยากไปโรงเรียนขึ้นมาแล้วชื่นใจงับ 🥹 หลังจากนิ่งมานาน ขอบคุณเพื่อนนักอ่านที่สนับสนุนและส่งต่อด้วยงับ ม้วบๆ 😘 🥰 #อยากไปโรงเรียน #อยุทธ์ mebmarket.com/web/index.php?…

กำลังสงสัยว่าทำไมออฟฟิเชียลขึ้นแสดงว่าสินค้าหมด...หมด แบบหมดทุกอย่างเลย ยูเป็นโรงงานใหญ่ของจังหวัดเลยนะ ข้าวจะหมดโรงสีเลยเหรอ ปกติเราสั่งข้าวกล้องยี่ห้อนี้(โรงสีก็อยู่ยโสธรนี่เอง) เราไม่มีความรู้เรื่องข้าวหอมมะลิเท่าไร แต่ใครเคยกินข้าวไดโนเสาร์ จะรู้สึกว่าข้าวมันต่างจากออกไปนิดหน่อย มีความ อวบ หนา ใหญ่ ยาว (หมายถึงเม็ดข้าวนะ) เวลาหุงแล้วจะเรียงเม็ดสวย เอามาหุงให้คนแก่ที่บ้านกินมีแต่คนออนซอนเม็ดข้าว อิฉันยังอยากได้พันธุ์ข้าวมาปลูกอะ

นี่มองว่าอีบุ๊กกับหนังสือเล่มความเสี่ยงต่างกันงับ อีบุ๊กทำเสร็จแล้วเปิดขายได้เลย แต่หนังสือเล่ม โดยเฉพาะที่พิมพ์ขายเอง ต้องคำนวณต้นทุนการผลิต ค่าใช้จ่ายต่างๆ ด้วย ถึงจะพรีออเดอร์ มีทุนจากนักอ่านเข้ามาก่อน แต่ก็ยังมีเรื่องต้นทุนต่อเล่มเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะหนังสือพิมพ์เยอะต้นทุนต่อเล่มก็ยิ่งถูกลง นักเขียนเลยต้องประเมินยอดขายคร่าวๆ จะได้กำหนดราคาขาย แต่ปัญหาคือเราก็ไม่รู้อีกแหละ ยอดสั่งซื้อที่เราคาดไว้จะได้จริงๆ ไหม ถ้ายอดไม่ถึง ต้นทุนต่อเล่มสูงขึ้น กำไรลดลง เราก็ต้องแบกรับต้นทุนส่วนต่างเอง เราคิดว่านักเขียนก็อยากทำหนังสือนะ แต่บางเรื่องอีบุ้คอาจได้ ร้อยโหลด แต่เวลาประกาศพรีเล่มจริงๆ อาจอาจมีคนจองเข้ามาแค่30-40เล่มกะได้ + พิมพ์เผื่ออีกสัก 10-20 เล่ม (แต่บางทีที่พิมพ์เผื่อมาบางคนก็ขายไม่ออกก็มี) เพราะไม่ใช่นักเขียนทุกคนจะมียอดอีบุ้คหรือขายหนังสือเล่มเยอะ หรือมีทุนสำรองในมือสูงอะงับ เราว่าการพิจารณาความเสี่ยงก่อนตัดสินใจไปทำเล่มก่อนก็ดีนะ

อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำงับ 🥹​ อย่างแรงนี่น่าจะเป็นหนังสือที่ตั้งราคาแพงที่สุดตั้งแต่เขียนนิยายมาเลยงับ ซึ่งก็กังวลมากๆ ว่า แพงไปไหมนะ แต่พอเห็นต้นทุนเล่มแล้ว มันได้เท่านี้จริงๆ 🥲​ แต่เป้าหมายที่สำคัญ​กว่าคือ อยากให้เรื่องนี้มีฉบับหนังสือจริงๆ งับ เลยไม่ได้คาดหวังกำไร หวังแค่ว่าจะมีนักอ่านจองเข้ามาจนยอดพอจะส่งพิมพ์ได้ และตัวเองมีเก็บไว้ลูบคลำสักเล่ม เลยอยากขอบคุณนักอ่านสายเล่มทุกคนจริงๆ งับ ที่ในที่สุดก็ทำให้เราได้หนังสือเล่มนี้มาเก็บไว้ 🫶🤗

ร้านไก่ทอดหาดใหญ่แถวบ้าน กว่าจะได้กินเหมือนต้องอาศัยผลบุญหนุนส่ง ไม่รู้ปกติตั้งร้านตั้งแต่กี่โมง แต่9โมงคือหมดแล้ว บางทีแหกขี้ตามาตอน8โมงก็เหลือแต่ตูดไก่กับหนังไก่ แถมเวลาหยุดหยุดหลายวันด้วย วันนี้ผ่านไปเห็นขึ้นป้ายหยุด 15 วัน

เคยได้ยินแต่มีไผหรือปานตรงไหน หมายถึงบาดแผลที่ทำให้ตุยในชาติก่อน

นี่อ่านจีนโบเยอะอยู่หนา แต่ถ้าให้เขียนก็คือเขียนบ่าได้เลย เหมือนที่ชอบพีเรียด แต่ก็เขียนพีเรียดบ่ได้เช่นกัน ยิ่งเรื่องที่อ้างอิงกับประวัติศาสตร์ ประเทศเพื่อบ้าน ชนเผาเดิม รายละเอียดสังคม ความเชื่อ ความชื่นชอบ ไหนจะภาษาในยุคนั้นอีก คนเขียนพีเรียดได้นี่คือเก่งกันมากๆ เลยนะงับ

นิยายจีนบางเรื่องที่นางเอกมีปานหรือแผลบนหน้าจะถูกบรรยายว่าอัปลักษณ์​น่าขยะแขยง​จนทนมองไม่ได้ แต่พอผมนางเอกปรกลงมาปิดปายปิดแผลไว้ก็สามารถกลายเป็นคนงาม งามซึ้ง งามชวนตะลึง งามล่มเมือง...ฉับสับสนมาก

นั่งจิบกาแฟฟังคุมนายกับคนซื้อวัวต่อรองราคากัน ่ ลุง : วัวนี่ว่ายังไงยาย เท่าไรดี มาดาม : สี่สิบห้าบาทก็พอ ลุง : โห ทำไมแพงแบบนั้นอะ มาดาม : อยากได้เงินเยอะ ก็ต้องตั้งแพงๆ สิ ลุง : มีราคาแบบคุยกันได้ไหม มาดาม : ก็เนี่ยแหละราคาคุยกันได้ ลุง : มันแพงไป เมื่อวานไปดูอีกตัวที่อยู่อีกหมู่บ้าน ท่าทางดีกว่ายังไม่ราคาไม่แพงเท่านี้เลย คุณนาย : แล้วทำไมไม่ซื้อตัวนั้นล่ะ ลุง : ....