گاهی تمام آرامش جهان در فنجانی چای داغ، سکوتی بیانتها و خلوتیست که آدم دلش نمیخواهد با هیچکس قسمت کند
جایی دور از هیاهوی روزمرگی، در پناه عصر سرد پاییزی،وقتی بخار چای آرامآرام در هوا محو میشود و آدم میآموزد که برای خوشبخت بودن، گاهی همین لحظههای ساده و بیادعا کافیست🙃🙂 – at Armenia
4
22
763


