Three Days Among the Dead: A Harrowing Account of a Protester Saved from Kahrizak Exclusive: According to an account received by the Iran Human Rights Documentation Center, during the nationwide protests a family spent three days searching for their son, who had left home to protest and never returned. In anguish and uncertainty, the family first searched hospitals, then went to Behesht Zahra, and ultimately found themselves at Kahrizak—a place whose shocking images of large numbers of protesters’ bodies circulated widely on social media and in the press. At #Kahrizak, the family was forced to search among a mass of bodies for their child, where hope and terror were intertwined. In the end, against all fears, they found their son alive. He had been severely wounded by gunfire and, according to this account, had remained without water or food for three days, lying motionless inside a plastic body bag used for the dead, out of fear of a fatal “finishing shot” by security forces. According to this report, the family ultimately succeeded in transferring him to a hospital for medical treatment. This account, while deeply distressing, captures a rare moment of survival amid death. At the same time, it offers a stark picture of the conditions surrounding the crackdown on protests, the treatment of the wounded, and the pressures placed on families seeking access to care—families left wandering between hospitals, morgues, and security facilities in search of their loved ones. It should be noted that, due to severe internet restrictions and shutdowns in Iran, independent verification of this account is not currently possible.

Sima Noori was a child when war drove her family from Kunduz, Afghanistan, to Iran. Years later, with a master's degree in international relations, she returned to Afghanistan as a representative of migrants at the Loya Jirga, determined to help rebuild her country. She went on to work in the energy sector, a field where women were rarely seen. By her account, that visibility made her a target of persistent threats from the Taliban and other extremist groups. She and her father were targeted in an assassination attempt, and her father was wounded. Through all those years, Sima never gave up on education. She set up literacy classes for women and helped establish three schools for more than 600 undocumented migrant children. That work came at a heavy cost: legal pressure, confiscated documents, and ultimately, being forced to leave once again. Today, Sima lives in Norway. In her words, "My geography has changed, not my mission." She is a co-founder of the Hazara Women's Global Movement and campaigns for the recognition of gender apartheid in Afghanistan. For more than five years, she has run a shelter in Pakistan that has given refuge to some 500 to 600 people, including women heads of household, protesters, survivors of war, and members of religious and ethnic minorities. Her story carries even greater weight at a time when girls in Afghanistan are still barred from education beyond primary school. For Sima, justice means a day when no girl is denied her dreams or her right to education because of her gender. We stand with Sima. Denying girls an education is a flagrant violation of human rights, and the international community must not remain silent. @IHRDC #ThroughHerEyes #InternationalDayOfTheGirl #DayOfTheGirl #SimaNoori #Afghanistan #AfghanWomensVoices #HumanRights

سیما نوری کودک بود که جنگ او را از قندوز در افغانستان به ایران کشاند. سال‌ها بعد، با مدرک کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل و به‌عنوان نماینده‌ی مهاجران در لویه جرگه، به افغانستان بازگشت. او می‌خواست در بازسازی کشورش سهمی داشته باشد. در حوزه‌ی انرژی کار کرد؛ عرصه‌ای که حضور زنان در آن کم‌سابقه بود. به گفته‌ی خودش، همین حضور او را به هدف تهدیدهای مداوم طالبان و گروه‌های افراطی تبدیل کرد. او و پدرش هدف سوءقصد قرار گرفتند و پدرش زخمی شد. سیما در تمام این سال‌ها آموزش را رها نکرد. برای زنان کلاس سوادآموزی راه انداخت و در تأسیس سه مدرسه برای بیش از ۶۰۰ کودک مهاجرِ بی‌مدرک نقش داشت. هزینه‌ی این تلاش فشارهای حقوقی، ضبط مدارک و در نهایت مهاجرتی دوباره بود. امروز سیما در نروژ زندگی می‌کند و به گفته‌ی خودش، «جغرافیایم عوض شده، نه رسالتم.» او از بنیان‌گذاران «جنبش جهانی زنان هزاره» است و برای به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان تلاش می‌کند. بیش از پنج سال است که پناهگاهی را در پاکستان اداره می‌کند. این پناهگاه تاکنون به حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر، از جمله زنان بی‌سرپرست، معترضان، آسیب‌دیدگان جنگ و اقلیت‌های دینی و قومی، پناه داده است. روایت سیما در روزگاری اهمیت دوچندان دارد که دختران افغانستان همچنان از تحصیل پس از دوره‌ی ابتدایی محروم‌اند. او عدالت را روزی می‌داند که هیچ دختری به خاطر جنسیتش از رویاها و حق تحصیل محروم نشود. ما با سیما هم‌صدا هستیم. محرومیت دختران از آموزش نقض آشکار حقوق بشر است و جامعه‌ی جهانی نباید در برابر آن سکوت کند. @IHRDC #از_نگاه_او #روز_جهانی_دختر #روز_دختر #سیما_نوری #افغانستان #صدای_زنان_افغان #حقوق_بشر

Based on published reports, Hadi Abbasian, Mohsen Babaeian, and Mohammad Amin Mandani have been sentenced to death by Revolutionary Courts, while Omid Goudarzvand Chegini’s death sentence has been upheld. Reports of torture, denial of access to counsel, and a lack of transparency regarding the evidence and proceedings have heightened concerns about violations of these prisoners’ rights. Hadi Abbasian, 38, a resident of Shirvan in North Khorasan Province, was sentenced to death by the Revolutionary Court of Bojnourd. He was formally notified of the sentence in Shirvan Prison on October 5, 2026. Abbasian, who posted videos supporting protesters during the January 2026 protests, was arrested in April–May 2026. According to published reports, he was denied access to counsel and subjected to torture in custody. Reports also indicate that he was hospitalized after sustaining physical injuries and that state media broadcast statements presented as his confessions, which human rights sources have described as coerced. Mohsen Babaeian, who was arrested in connection with the January 2026 protests, was sentenced to death on a charge of (Moharebeh) “waging war against God” by Branch 26 of the Tehran Revolutionary Court, presided over by Judge Iman Afshari. He is held in Greater Tehran Prison. Although he has been notified of the sentence, clear information about the evidence cited by the court, his access to counsel, and the arguments presented in his defense remains unavailable. The same court branch sentenced Mohammad Amin Mandani, also held in Greater Tehran Prison, to death on a charge of “cooperation with hostile states.” His lawyer was notified of the sentence on September 29, 2026; the recirculation of the news in recent days does not indicate that a new sentence has been issued. Mandani was arrested in March–April 2026, and reports indicate that his access to counsel was restricted during the early stages of the case. Among the allegations against him is that he shared the locations of certain sites. Details of the court’s evidence and his defense have not been made public. In a separate case, reports indicate that the death sentence of Omid Goudarzvand Chegini, 37, held in Choubindar Prison in Qazvin, has been upheld. Branch 2 of the Qazvin Revolutionary Court issued the original sentence in a case concerning damage to the entrance of the provincial governor’s office. Arrested on January 8, 2026, he has denied participating in damaging or setting fire to the entrance. According to human rights reports, he spent approximately 40 days in solitary confinement at an IRGC Intelligence detention facility, was tortured to extract a confession, and was denied access to a lawyer of his choosing. These reported sentences underscore the need to halt executions and independently investigate allegations of torture and violations of defense rights. Effective access to a lawyer of their choosing and the opportunity to challenge their sentences through fair proceedings are fundamental rights of all these prisoners. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #hadi_abbasian #mohsen_babaeian #mohammad_amin_mandani #omid_goudarzvand_chegini

بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی منابع و سازمان‌های حقوق بشری، هادی عباسیان، محسن بابائیان و محمدامین ماندنی در دادگاه‌های انقلاب به اعدام محکوم شده‌اند و حکم اعدام امید گودرزوند چگینی نیز تأیید شده است. گزارش‌های مربوط به شکنجه، محرومیت از وکیل و نبود اطلاعات شفاف درباره مستندات و روند رسیدگی، نگرانی‌ها درباره رعایت حقوق این زندانیان را افزایش داده است. هادی عباسیان، ۳۸ ساله و ساکن شیروان در استان خراسان شمالی، با حکم دادگاه انقلاب بجنورد به اعدام محکوم شده است. این حکم روز ۱۳ مهر ۱۴۰۵ در زندان شیروان به او ابلاغ شد. عباسیان که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ با انتشار ویدئو از معترضان حمایت کرده بود، اردیبهشت امسال بازداشت شد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او از دسترسی به وکیل محروم بوده و در دوران بازداشت تحت شکنجه قرار گرفته است. همچنین گزارش‌هایی از انتقال او به بیمارستان در پی آسیب‌های جسمی و پخش اعترافات منتسب به او از رسانه‌های حکومتی منتشر شده که منابع حقوق بشری آن‌ها را اجباری توصیف کرده‌اند. محسن بابائیان، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، نیز در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. او در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود. با وجود ابلاغ حکم، اطلاعات روشنی درباره شواهد مورد استناد دادگاه، نحوه دسترسی او به وکیل و دفاعیاتش در دسترس نیست. همین شعبه، محمدامین ماندنی، زندانی محبوس در زندان تهران بزرگ، را با اتهام «همکاری با دول متخاصم» به اعدام محکوم کرده است. حکم او روز ۷ مهر ۱۴۰۵ به وکیلش ابلاغ شده و بازنشر خبر در روزهای اخیر به معنای صدور حکم تازه‌ای نیست. ماندنی در فروردین امسال بازداشت شد و گزارش‌هایی از محدودیت دسترسی او به وکیل در مراحل اولیه پرونده منتشر شده است. ادعای «ارسال موقعیت مکانی برخی اماکن» از جمله موارد منتسب به او در این پرونده است؛ جزئیات مستندات دادگاه و دفاعیات او علنی نشده است. در پرونده‌ای دیگر، گزارش‌ها از تأیید حکم اعدام امید گودرزوند چگینی، ۳۷ ساله و محبوس در زندان چوبیندر قزوین، خبر می‌دهند. حکم اولیه را شعبه دوم دادگاه انقلاب قزوین در پرونده مرتبط با تخریب ورودی استانداری صادر کرده بود. او که ۱۸ دی ۱۴۰۴ بازداشت شد، اتهام مشارکت در تخریب یا آتش‌زدن ورودی استانداری را رد کرده است. بنا بر گزارش‌های حقوق بشری، او حدود ۴۰ روز در انفرادی بازداشتگاه اطلاعات سپاه نگهداری شده، برای اخذ اعتراف تحت شکنجه قرار گرفته و از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است. گزارش این احکام، ضرورت توقف اجرای مجازات اعدام و رسیدگی مستقل به ادعاهای شکنجه و نقض حقوق دفاعی را برجسته می‌کند. دسترسی مؤثر به وکیل انتخابی و امکان اعتراض به حکم در روندی عادلانه، از حقوق بنیادین همه این زندانیان است. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #هادی_عباسیان #محسن_بابائیان #محمد_امین_ماندنی #امید_گودرزوند_چگینی

Borzou Rezaei, a man from Kermanshah arrested in connection with the January 2026 protests, is being held in Greater Tehran Prison under a death sentence. Published reports provide no details about the evidence supporting the charge against him or how he was able to present his defense in court. According to HRANA, Branch 23 of the Tehran Revolutionary Court sentenced Rezaei to death on a charge of “collaborating with hostile states.” His lawyer was recently notified of the ruling. His trial took place about two months ago. The Hengaw Organization for Human Rights also reported that Rezaei was tortured in detention before being transferred to Greater Tehran Prison, also known as Fashafouyeh Prison. According to Hengaw, prison officials have also informed him of his death sentence. The reports reviewed provide no information about whether Rezaei had access to a lawyer during interrogation or whether an appeal has been filed. The report of torture and the lack of clarity surrounding the proceedings raise serious concerns about his right to defend himself and receive a fair trial. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #borzou_rezaei

برزو رضایی، شهروند اهل کرمانشاه که در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده، در زندان تهران بزرگ با حکم اعدام روبه‌روست؛ در حالی که اطلاعات منتشرشده درباره پرونده او، جزئیاتی از مستندات اتهام و چگونگی دفاع او در دادگاه ارائه نمی‌کند. به گزارش هرانا، شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران با طرح اتهام «همکاری با دول متخاصم» برای رضایی حکم اعدام صادر کرده و این رأی به‌تازگی به وکیل او ابلاغ شده است. جلسه محاکمه حدود دو ماه پیش برگزار شده بود. سازمان حقوق بشری هه‌نگاو نیز از شکنجه رضایی در دوران بازداشت، پیش از انتقال به زندان تهران بزرگ، خبر داده است. بر اساس گزارش این سازمان، مسئولان زندان حکم اعدام را به خود او نیز اعلام کرده‌اند. در گزارش‌های بررسی‌شده، درباره دسترسی رضایی به وکیل در مرحله بازجویی و وضعیت اعتراض به حکم اطلاعاتی ارائه نشده است. گزارش شکنجه و ابهام درباره روند رسیدگی، نگرانی نسبت به رعایت حق دفاع و برخورداری او از دادرسی عادلانه را تشدید می‌کند. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #برزو_رضایی

For more than three years, Zhino Beigzadeh Babamiri has been fighting for the freedom of her father, Rezgar Beigzadeh Babamiri, and for justice in his case. Rezgar, a Kurdish farmer from Bukan and a father of three, was arrested in April 2023 in connection with the "Woman, Life, Freedom" protests. According to his family, his only act was providing medicine and medical supplies to wounded protesters. In a letter written from prison, Rezgar described being subjected to torture during interrogation, including electric shocks and mock executions, and said he was coerced into making forced confessions. In July 2025, Branch 1 of the Urmia Revolutionary Court sentenced him to death on charges including "baghi" (armed rebellion) and "espionage." The proceedings failed to meet even the most basic standards of a fair trial. Zhino was the first to make the sentence public, and since then she has been her father's voice in the media and before international bodies. Rezgar's death sentences were later overturned by Iran's Supreme Court. Yet more than 40 months after his arrest, he remains in Urmia central prison, his legal status still unresolved. On the International Day of the Girl, Zhino's story is a reminder of the price that girls and women in Iran pay for speaking the truth and seeking justice. @IHRDC #ThroughHerEyes #InternationalDayOfTheGirl #DayOfTheGirl #ZhinoBabamiri #RezgarBabamiri #WomanLifeFreedom #Iran #HunmanRights

ژینو بیگ‌زاده بابامیری بیش از سه سال است که برای آزادی و دادخواهی پدرش، رزگار بیگ‌زاده بابامیری، تلاش می‌کند. رزگار، کشاورز کُرد اهل بوکان و پدر سه فرزند، در فروردین ۱۴۰۲ در ارتباط با خیزش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شد. به گفته‌ی خانواده‌اش، او تنها برای معترضان زخمی دارو و اقلام درمانی تهیه کرده بود. رزگار در نامه‌ای از زندان نوشته است که در دوران بازجویی با شکنجه‌هایی از جمله شوک الکتریکی و اعدام نمایشی روبه‌رو شده و از او اعتراف اجباری گرفته‌اند. در تیر ۱۴۰۴، شعبه‌ی یک دادگاه انقلاب ارومیه او را به اتهام‌هایی از جمله «بغی» و «جاسوسی» به اعدام محکوم کرد. به گزارش نهادهای حقوق بشری، این دادگاه فاقد حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه بود. ژینو نخستین کسی بود که خبر این حکم را علنی کرد. از آن زمان، او در رسانه‌ها و نزد نهادهای بین‌المللی صدای پدرش بوده است. احکام اعدام رزگار بعدها در دیوان عالی کشور نقض شد. با این حال، او پس از گذشت بیش از ۴۰ ماه همچنان در زندان مرکزی ارومیه است و وضعیت حقوقی‌اش نامشخص مانده است. در روز جهانی دختر، روایت ژینو یادآور هزینه‌ای است که دختران و زنان در ایران برای حقیقت‌گویی و دادخواهی می‌پردازند. @IHRDC #از_نگاه_او #روز_جهانی_دختر #ژینو_بابامیری #رزگار_بابامیری #زن_زندگی_آزادی #ایران #حقوق_بشر

Alireza Sepahi and Alireza Raeisi, two men arrested during the January 2026 protests, were executed at dawn on Monday, October 5, 2026, in Isfahan’s Dastgerd Prison. Mizan, the news agency affiliated with the Islamic Republic’s judiciary, announced that their death sentences had been carried out after being upheld by the Supreme Court. Both were defendants in the “Alikhani Square” case, which concerned events on January 8, 2026. Mizan accused them of involvement in the deaths of four police officers and listed the charges underlying their sentences as including membership in an armed rebel group, (Moharebeh) “waging war against God,” and “corruption on earth.” The executions were carried out despite numerous reports of torture and forced confessions in the case. According to these reports, Alireza Sepahi was beaten, struck on gunshot wounds to his legs, and forced to witness his mother being tortured. Several defendants also said they were coerced into endorsing prepared statements placing Sepahi at the scene. Reports further indicated that some defendants who retracted their statements in court were subjected to beatings and mock executions to force them to confess again. Reports concerning Alireza Raeisi indicate that authorities concealed his detention from his family and denied him the right to choose his own lawyer. Raeisi was the cousin of Ramin Raeisi, who was killed during the January protests. Ministry of Intelligence agents arrested him outside Isfahan’s Bagh-e Rezvan Cemetery on January 19, 2026, a day after Ramin’s burial. People close to the family said security agencies refused to acknowledge his detention for several days. Once his whereabouts became known, the family was told he could only have a court-appointed lawyer. His family denied the allegation that he had participated in killing the officers. Just hours before his execution, on the evening of October 4, Alireza Sepahi and his fiancée, Mahshad Kashani, who was also imprisoned in connection with the January protests, married over the phone from prison. The couple, who had been engaged before their arrests, requested an in-person visit after their marriage ceremony so they could see each other before his execution. Sepahi was executed the following morning. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #alireza_sepahi #alireza_raeisi

علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی، دو تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، بامداد دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، اعلام کرد احکام آنان پس از تأیید در دیوان عالی کشور اجرا شده است. این دو زندانی از متهمان پرونده «میدان علیخانی» مربوط به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بودند. میزان آنان را به نقش داشتن در کشته‌شدن چهار مأمور نیروی انتظامی متهم کرد و اتهام‌های مبنای احکام را از جمله «عضویت در گروه باغی»، «محاربه» و «افساد فی‌الارض» عنوان کرد. اجرای این احکام در حالی صورت گرفت که گزارش‌های متعددی درباره شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری در این پرونده منتشر شده بود. بر اساس این گزارش‌ها، علیرضا سپاهی با ضرب‌وشتم، ضربه‌زدن به زخم‌های ناشی از گلوله در پاهایش و شکنجه مادرش مقابل چشمان او تحت فشار قرار گرفته بود. شماری از متهمان نیز گفته‌اند برای تأیید حضور سپاهی در محل واقعه، به پذیرش نوشته‌های از پیش آماده وادار شده‌اند. همچنین گزارش شده است که برخی از آنان پس از پس‌گرفتن اظهارات در دادگاه، با ضرب‌وشتم و اعدام مصنوعی مجبور به اعتراف دوباره شدند. در مورد علیرضا رئیسی، گزارش‌های منتشرشده از پنهان‌کردن بازداشت او از خانواده و محرومیتش از حق انتخاب وکیل حکایت دارد. رئیسی، پسرعموی رامین رئیسی، از کشته‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، روز ۲۹ دی ۱۴۰۴، یک روز پس از خاکسپاری رامین، مقابل ورودی آرامستان باغ رضوان اصفهان به دست مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. نزدیکان خانواده گفته‌اند نهادهای امنیتی چند روز بازداشت او را نپذیرفتند و پس از مشخص‌شدن محل نگهداری‌اش نیز به خانواده اعلام شد که تنها می‌تواند وکیل تسخیری داشته باشد. خانواده، اتهام مشارکت او در کشته‌شدن مأموران را رد کرده‌اند. تنها چند ساعت پیش از اعدام، شامگاه ۱۲ مهر، علیرضا سپاهی و مهشاد کشانی، نامزد او و از دیگر زندانیان اعتراضات دی‌ماه، از طریق تماس تلفنی در زندان ازدواج کردند. آن‌ها که پیش از بازداشت نامزد بودند، پس از خوانده‌شدن خطبه عقد خواستار دیدار حضوری پیش از اجرای حکم شده بودند؛ اما صبح روز بعد، حکم اعدام سپاهی اجرا شد. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #علیرضا_سپاهی #علیرضا_رئیسی

Shahrzad Shahbazi, Alireza Sepahi’s lawyer, warned today, October 4, 2026, that her client was at risk of execution after his family received a call asking them to visit him. “Today he is breathing; perhaps tomorrow he won’t be…” she wrote. Babak Moradifar, a legal scholar and political activist, also reported on social media that Sepahi had been transferred from the general ward of Dastgerd Prison in Isfahan to solitary confinement and that his family had been told to come for a final visit. His mother, who is serving a five-year prison sentence in the same case, had also been summoned for a final visit with her son, according to Moradifar. He warned that Sepahi was scheduled to be executed tonight. Sepahi was detained during the January 2026 protests in Isfahan and is a defendant in the case known as “Alikhani Square.” According to information previously received by the Iran Human Rights Documentation Center (IHRDC), he and other defendants were tortured to extract confessions. Members of his family were also reportedly detained and tortured to force him to confess. Sepahi was previously scheduled to be executed at dawn on July 28, but suffered a cardiac emergency while being taken for execution and was transferred to a hospital. He was returned to prison after treatment. His cousin, Abolfazl Sepahi, and Amirhossein Safari were executed that day. IHRDC previously reported that although Branch 39 of the Supreme Court had granted Sepahi a retrial, Branch 2 of the Revolutionary Court rejected his request without examining the merits of the case and sent it for enforcement of the death sentence. Moradifar’s latest post indicates that his lawyer’s efforts to secure a review have failed to halt the execution. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #alireza_sepahi

شهرزاد شهبازی، وکیل علیرضا سپاهی، امروز ۱۲ مهر ۱۴۰۵ با اعلام اینکه با خانواده موکلش برای ملاقات تماس گرفته‌اند، درباره خطر اجرای حکم اعدام او هشدار داد و نوشت: «امروز نفس می‌کشد شاید فردا نه...» بابک مرادی فر، حقوقدان و فعال سیاسی، نیز در مطلبی در شبکه‌های اجتماعی از انتقال سپاهی از بند عمومی زندان دستگرد اصفهان به سلول انفرادی و فراخواندن خانواده‌اش برای آخرین ملاقات خبر داد. به نوشته او، مادر سپاهی که در همین پرونده به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده و در زندان به سر می‌برد، نیز برای آخرین دیدار با فرزندش فراخوانده شده است. مرادی‌فر هشدار داد که قرار است حکم اعدام سپاهی امشب اجرا شود. سپاهی از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان و از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» است. بر اساس اطلاعاتی که پیش‌تر به مرکز اسناد حقوق بشر ایران رسیده، او و دیگر متهمان این پرونده برای گرفتن اعتراف تحت شکنجه قرار گرفته‌اند. همچنین گزارش شده که اعضای خانواده او برای وادار کردنش به اعتراف، بازداشت و شکنجه شده‌اند. سپاهی پیش‌تر بامداد ششم مرداد، هنگام انتقال برای اجرای حکم اعدام، دچار عارضه قلبی شد و به بیمارستان انتقال یافت؛ اما پس از درمان به زندان بازگردانده شد. ابوالفضل سپاهی، پسرعموی او، و امیرحسین صفری همان روز اعدام شدند. مرکز اسناد حقوق بشر ایران پیش‌تر گزارش داده بود که با وجود تجویز اعاده دادرسی از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، شعبه دوم دادگاه انقلاب بدون ورود به ماهیت پرونده، درخواست را رد کرده و پرونده را به اجرای احکام فرستاده است. مرادی‌فر نیز در مطلب تازه خود نوشت که با وجود تلاش‌های شهرزاد شهبازی برای رسیدگی مجدد به پرونده، حکم برای اجرا ابلاغ شده است. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #علیرضا_سپاهی

سانگه صدیقی، حقوقدان افغان-هلندی، فعال سیاسی و مدافع حقوق زنان است. او در افغانستان به دنیا آمد و دوران کودکی‌اش را در زمان حاکمیت مجاهدین و طالبان گذراند. سانگه تا ۱۲ سالگی، تنها به دلیل دختر بودن، از تحصیل محروم بود. او بعدها در رشته حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کابل تحصیل کرد و پس از مهاجرت به هلند در سال ۲۰۰۸، در زمینه حقوق مالی و اقتصاد تخصص گرفت. او اکنون به‌عنوان دادستان مالیاتی در وزارت دارایی هلند فعالیت می‌کند و همچین جز هیات رهبری حزب دموکرات‌های ۶۶ (D66) در شهر زوترمیر است. داستان زندگی او هم از دشواری‌هایی می‌گوید که دختران افغان با آن روبه‌رو هستند و هم نشان می‌دهد که آموزش و فرصت چگونه می‌تواند مسیر زندگی یک دختر را تغییر دهد. «برای من، عدالت یعنی دختری بتواند بدون ترس به مدرسه برود؛ زنی بتواند شغل، همسر و آینده‌اش را خودش انتخاب کند.» داستان سانگه همچنین یادآور این است که زنان افغان را نباید فقط با رنج‌هایی که پشت سر گذاشته‌اند شناخت. آنها حقوقدان، آموزگار، رهبر، متخصص و کنشگر هستند؛ زنانی با دانش، خلاقیت و توانایی ساختن آینده خود. پیام او روشن است: جهان باید صدای زنان را بشنود و تجربه، دیدگاه و توانایی‌های آنان را بخشی جدایی‌ناپذیر از تلاش برای دستیابی به عدالت و برابری بداند. @IHRDC #از_نگاه_او #روز_جهانی_دختر #روز_دختر #سانگه_صدیقی #افغانستان #صدای_زنان_افغان #حقوق_بشر

Sanga Siddiqi is an Afghan-Dutch lawyer, political activist, and advocate for women’s rights. Born in Afghanistan, she grew up under the rule of the Mujahideen and Taliban and was deprived of education until the age of 12 simply because she was a girl. She went on to study Law and Political Science at Kabul University and, after moving to the Netherlands in 2008, specialized in financial law and economics. She currently serves as a tax prosecutor at the Dutch Ministry of Finance and is also a member of the leadership team of the D66 political party in the city of Zoetermeer. Her journey reflects both the challenges Afghan girls face and the possibilities that become available when they have access to education and opportunity. “For me, justice means that a girl can go to school without fear; that a woman can choose her profession, her partner, and her future.” Sanga’s story is also a reminder that Afghan women should not be defined only by the suffering they have endured. They are lawyers, educators, leaders, professionals, and advocates who have knowledge, creativity, and the ability to shape their own futures. Her message is simple: the world must listen to women’s stories—and recognize their experiences, voices, and leadership as an essential part of achieving justice and equality. @IHRDC #ThroughHerEyes #InternationalDayOfTheGirl #DayOfTheGirl #SangaSiddiqi #Afghanistan #AfghanWomenVoices #HumanRights

علیرضا رشیدی، نوجوان ۱۶ ساله اهل آشخانه در استان خراسان شمالی، پس از شناسایی در ارتباط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، روز چهارشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۵ خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرد. بر اساس اطلاعات دریافتی، نیروهای اطلاعاتی حدود هشت ماه پس از اعتراضات، با یافتن ویدئویی از حضور علیرضا در جریان اعتراضات و شناسایی هویت او، برای بازداشت وی اقدام کردند. گفته می‌شود نیروهای اطلاعاتی پس از تماس با پدر علیرضا و اعلام صدور حکم جلب، او که پیش‌تر در تهران حضور داشت، به آشخانه بازگشت و شخصاً خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرد. تا زمان انتشار این خبر، از محل نگهداری علیرضا رشیدی، وضعیت او و اتهامات احتمالی مطرح‌شده علیه وی اطلاعاتی در دست نیست. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #علیرضا_رشیدی

چهار نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، به نام‌های خسرو محمدی‌نیا، مسعود توشمالانی، سیروان شعبانی و مهدی نامی، با احکام اعدام صادرشده از شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران روبه‌رو شده‌اند. هر چهار نفر در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شوند. به گزارش خبرگزاری هرانا، حکم مهدی نامی با اتهام «اقدام عملیاتی به نفع دولت‌های متخاصم» صادر شده است. محمدی‌نیا، توشمالانی و شعبانی نیز در پرونده‌ای مشترک به اعدام محکوم شده‌اند که اتهام‌های مطرح‌شده در آن شامل «محاربه»، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «اقدام عملیاتی به نفع دولت‌های متخاصم» است. این عناوین، اتهام‌های منتسب به آنان است و گزارش‌های منتشرشده جزئیاتی از شواهد ارائه‌شده در دادگاه در اختیار نمی‌گذارد. نامی در منزل خود در تهران بازداشت شد. سه زندانی دیگر که اهل کرمانشاه هستند، در جریان اعتراضات در اسلامشهر بازداشت شدند. توشمالانی مدتی با وثیقه آزاد بود، اما چند روز بعد دوباره بازداشت شد. شعبانی حدود ۲۲ سال دارد. در این گزارش‌ها اطلاعاتی درباره دسترسی این چهار زندانی به وکیل انتخابی، نحوه رسیدگی به پرونده‌ها و امکان دفاع مؤثر آنان ارائه نشده است؛ موضوعاتی که برای بررسی رعایت حق دادرسی عادلانه، به‌ویژه در پرونده‌های منتهی به حکم اعدام، اهمیت اساسی دارند. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #خسرو_محمدی_نیا #مسعود_توشمالانی #سیروان_شعبانی #مهدی_نامی

Four people arrested in connection with the January 2026 protests, Khosrow Mohammadi-Nia, Masoud Tushmalani, Sirvan Shabani, and Mehdi Nami, have been sentenced to death by Branch 23 of the Tehran Revolutionary Court. All four are held in Ghezel Hesar Prison in Karaj. According to HRANA, Nami was sentenced to death on a charge of carrying out operational activities on behalf of hostile states. Mohammadi-Nia, Tushmalani, and Shabani received death sentences in a joint case involving charges of (Moharebeh) “waging war against God,” assembly and collusion with intent to undermine national security, and carrying out operational activities on behalf of hostile states. These remain allegations against the defendants; the published reports provide no details of the evidence presented in court. Nami was arrested at his home in Tehran. The other three men, all from Kermanshah, were arrested during the protests in Eslamshahr. Tushmalani was briefly released on bail before being rearrested a few days later. Shabani is approximately 22 years old. The reports provide no information about whether the four men had access to lawyers of their choosing, how their trials were conducted, or whether they were able to mount an effective defense. These are essential considerations in assessing respect for the right to a fair trial, particularly in cases resulting in death sentences. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #khosrow_mohammadi_nia #masoud_tushmalani #sirvan_shabani #mehdi_nami

ایمان صادقی، بلاگر ۲۰ ساله و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در کاشان، استان اصفهان، با احکام سنگین زندان به‌دلیل اتهام‌های مرتبط با فعالیت رسانه‌ای و انتشار محتوا روبه‌رو شده است. او روز ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت و پس از آن به زندان کاشان منتقل شد. بر اساس اطلاعاتی که ایران‌اینترنشنال منتشر کرده، صادقی بابت اتهام «انتشار محتوای مجرمانه برخلاف امنیت کشور» به ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری و بابت «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و ۱۶ روز حبس محکوم شده است. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، از میان این دو مجازات حبس، تنها مجازات اشد قابل اجراست؛ بنابراین، در صورت قطعی‌شدن حکم، ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس برای صادقی قابل اجرا خواهد بود. اتهام دیگری با عنوان «انتشار محتوای مجرمانه در رسانه‌ها و مطبوعات منتهی به هتک حرمت اشخاص» نیز در پرونده او مطرح شده است. گزارش منتشرشده جزئیاتی درباره محتوای مبنای اتهام‌ها، دسترسی صادقی به وکیل یا روند رسیدگی ارائه نمی‌کند. محکومیت سنگین این بلاگر جوان در امتداد رویه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در استفاده از اتهام‌های امنیتی برای سرکوب آزادی بیان و مجازات کاربران شبکه‌های اجتماعی است؛ رویه‌ای که با نادیده گرفتن تضمین‌های دادرسی عادلانه، انتشار محتوا و بیان دیدگاه را به زمینه‌ای برای تحمیل سال‌ها زندان تبدیل می‌کند. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #ایمان_صادقی

Iman Sadeghi, a 20-year-old blogger detained in connection with the January 2026 protests in Kashan, Isfahan Province, faces a prison term of 12 years, six months, and one day on charges related to his media activities and online posts. He was arrested on January 31, 2026, and subsequently transferred to Kashan Prison. According to information published by Iran International, Sadeghi was sentenced to 12 years, six months, and one day in prison for publishing criminal content against national security, and seven months and 16 days for disseminating propaganda against the Islamic Republic. Under Article 134 of the Islamic Penal Code, only the longer of these two prison terms is enforceable. If the ruling becomes final, he would therefore be required to serve 12 years, six months, and one day. Another charge in his case concerns publishing criminal content in the media and press resulting in defamation. The report provides no details about the content underlying the charges, Sadeghi’s access to a lawyer, or the court proceedings. His harsh prison sentence reflects the Islamic Republic’s established pattern of using national security charges to suppress freedom of expression and punish social media users. Through this practice, the judiciary disregards fair trial safeguards and uses online posts and the expression of opinions as grounds for imposing years of imprisonment. @IHRDC #DigitalBlackoutIran #iran_strikes #iran_human_rights #iranmassacre #iman_sadeghi