𝘎𝘰𝘥 𝕬𝖗𝖏𝖚𝖓𝖆| Slow

「อะ—อ้าว 」 「คุณตัวจิ๋วหงอย…」 มองดูคุณตัวจิ๋วสักพัก แล้วก็เดินไปหยิบบ้างอย่างมา 「ทาด๊า! สีเทียนกับกระดาษ ! ✨ 」 「อาโม่เองก็ขอมาวาดรูปเป็นเพื่อนคุณตัวจิ๋วด้วยละกันนะ! ♡」

「ถามอาโม่หรอ…ช่วงนี้อาโม่ก็ไม่ค่อยวาดหรอก」 「อ๊ะ—แบบว่านะ คุณตัวจิ๋วชอบวาดอะไรหรอ?」 「อาโม่ชอบวาดเค้กกับดอกไม้และก็เจ้าหญิงมากเลย~」

「เอ๋— อาโม่ว่าก็น่ารักดีออกนะ ทำไมถึงบอกแบบนั้นล่ะ?」 「ว่าแต่คุณตัวจิ๋ววาดรูปพวกนี้บ่อยมั้ยน้า~?」

「วาดรูปเหรอ. . .อาโม่ขอดูด้วยได้ไหม? ♡」 เด็กสาวเอียงหัวเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น 「เน่เน่ คุณตัวจิ๋วกำลังวาดอะไรอยู่เหรอ?」

ㅤ เทพนำทางส่ายหน้าไปมา เอกสารมากมายที่ต้องสะสาง มันทำให้เขาหมดอารมณ์อยากของหวานแล้ว " เจ้ากินเถิด ข้าค่อยกลับไปทานที่วิหารได้ หากมิพอหรืออยากกินอีกก็บอกข้าได้ " เขาปล่อยให้อีกฝ่ายทานของหวานไป ส่วนเขาก็กลับมาสนใจเอกสารรายชื่อต่อ ㅤ

ㅤ เขาผละมือออกจากศีรษะอีกฝ่ายก่อนจะดันจานคัพเค้กช็อกโกแลตให้ " นับว่าเก่งมากที่ใช้ขาเล็ก ๆ นั่นขึ้นมาถึงชั้นหอคอยนี่ได้ " ㅤ

ㅤ เอื้อมมือที่เต็มไปด้วยกรงเล็บยาว(จากการขี้เกียจตัด)ไปลูบศีรษะอีกฝ่าย " เทพวายุองค์ใดพัดพาเจ้ามาหาข้าถึงนี่เล่าเด็กน้อย หืม ? ขนมไหม ? " ㅤ

ㅤ ลีโอโนร่าลดกระดาษเอกสารลงก่อนจะพบมินิชุนที่เกาะขอบโต๊ะอยู่ เขาโบกมือใช้เวทมนตร์ทำให้อีกฝ่ายลอยมานั่งบนโต๊ะทำงานที่มากไปด้วยเอกสาร " สวัสดีตอนสายอรชุนตัวจิ๋ว " เขาวางเอกสารลงและสนใจแขกตัวจิ๋ว ㅤ

ㅤ ลีโอโนร่ากับเอกสารคนตายคือของคู่กัน และวันนี้เอกสารพวกนี้ก็มีมากขึ้นเหมือนทุก ๆ วัน ดวงเนตรสีอำพันหลังหน้ากากอ่านตัวอักษรทีละตัว ชื่อและนามสกุล วันเดือนปีเกิด อายุสุดท้าย และสาเหตุการตายที่ส่วนมักจะเกิดจาก... " อัตวินิบาตกรรม " ㅤ

แอบย่อง——เข้ามาดู. . . 「โอ๋— คุณตัวจิ๋ววาดอะไรอยู่หรอ . . .」

“ 𝓐𝓦𝓦𝓦 ー ข้าล่ะเอ็นดูเจ้าจริง ๆ ”

“❄️: ยูกิฮารุ“ เนื่องจากชายหนุ่มจิ้งจอกผมน้ำเงินไม่ค่อยรู้เรื่องศิลปะมากนัก เลยให้อีกคนลองมาดูแทน ”วาดเองหรอครับ?“ เขาถามฝ่ายตรงข้าม

“❄️: หืม?” ชายหนุ่มจิ้งจอกทั้งสองเห็นฝ่ายตรงข้ามเข้า “❄️: วาดรูปอะไรอยู่รึ?“