Heisenberg

AKP iktidarının dış politikada Türkiye’yi getirdiği noktayı görmek için son günlerde yaşananlara bakmak yeterli. 🇱🇾2019'da Libya ile imzaladığımız anlaşma, yedi yıl sonra Libya Temsilciler Meclisi’nde onaylandı. Ardından Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, Mısır, Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri ve AB, BM’de ortak bir bildiriyle karşımıza çıktı. Bahreyn’den Brüksel’e uzanan bu diplomatik hat ne ara kuruldu? İki Körfez ülkesi dahil beş başkent ve AB, Yunanistan’ın yanında. Peki Türkiye’nin yanında duran, destek açıklaması yapan kaç dostu var? 🇺🇸Sizi çok sevdiği söylenen Trump’ın Dışişleri Bakanlığı, anlaşmanın onayını “yapıcı olmayan ve kışkırtıcı” olarak niteledi. 🇵🇸Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas böyle bir ortamda Güney Kıbrıs’a gitti ve iki taraf arasındaki ilişkilerin gücünü vurguladı. 🇸🇦 🇵🇰Suudi Arabistan ve Pakistan ile imzaladığınız Mekke Savunma Anlaşması’yla Türkiye’yi Yemen’deki savaşın risklerine ortak ettiniz. Buna karşılık “yeni müttefikleriniz”den Libya anlaşmasına kayda değer bir destek açıklaması görmedik. 🇦🇿Son günlerde, halkımızın kardeş bildiği Azerbaycan’la bile gerilim yaşıyoruz. İlişkiler bu noktaya nasıl geldi? Bir ülkenin aynı anda bu kadar çok cephede diplomatik sorun yaşaması normal mi? ❓Türkiye’nin dostları nerede? ❓Türkiye’nin diplomatik ağırlığı nerede? Rutin zirveler dış politikada ağırlık yaratmaz. Hamaset, algı yönetimi, kişisel ilişkiler ve günübirlik hesaplar Türkiye’yi dış politikada bu noktaya getirdi. 🇹🇷Türkiye, AKP iktidarı olmadan da büyük bir ülkedir. Büyük ülke olmak her tartışmada yalnız kalmak değil, haklı olduğunda yanında duracak dostlar kazanabilmektir. Türkiye’nin ihtiyacı yeni gerilimler, yeni cepheler, yeni düşmanlıklar değil; akılcı, ilkeli ve Türkiye’nin çıkarlarını esas alan YENİ bir dış politikadır.