Een dag geen Palliepropaganda, een dag niet gedeugd. Zó rolt de absoluut verwerpelijke NOS, gemakzuchtig rollend in óók al mijn zorgvuldig afgeperste belastingpoen. Hieronder wederom een knap staaltje pathologische en brutale omkeringsretoriek: Israël controleert inmiddels zo’n 70 procent van de Gazastrook, en dus jankt de NOS over steeds minder Palestijns “Lebensraum”. Alsof Israël zomaar opeens de grens is overgestoken, gewoon omdat men spontaan behoefte had aan wat lekker speelse landjepik. Alsof het jaar 2005 nooit heeft bestaan. Gezondverstandfeitje: Israël had Gaza in 2005 nóóit moeten verlaten. In 2005 deed Israël letterlijk álles wat de internationale goegemeente van de (nog altijd) piepkleine Joodse staat eiste. Alle Israëlische gemeenschappen werden gedwongen ontruimd. Joodse gezinnen werden door hun eigen regering uit hun huizen gesleept. Zélfs Joodse graven werden geopend en de doden herbegraven. Bottom line: Gaza werd volledig aan de Gazanen gelaten. Alles was klaar voor de utopische tweestatenoplossing, die letterlijk iedereen wil, behálve de zichzelf als Palestijn identificerende sneue verzameling antisemitisch-genocidale Arabieren, de trieste en inwisselbare playmobilmartelaren van Iran en proxy’s, de betekenisloze gehersenspoelde grondstofgroep voor de as van het kwaad, de intens tragische groep die, generatie op generatie, wordt geofferd op het eeuwenoude altaar van blinde Jodenhaat. Wie ruim twintig jaar later nog altijd beweert dat Israëlische afwezigheid vrede brengt, verdedigt geen vredespolitiek, maar een inmiddels empirisch weerlegbare postmoderne propagandistische deugreligie. Iedereen die deze onzin verdedigt, is per definitie bezig met een bad faith argument. De vrijgekomen ruimte in Gaza werd vanaf 2005 namelijk bepaald niet gevuld met enige vorm van vrede of voorspoed, maar met genocidale antisemitische terreur. Een jihadistische beweging genaamd Hamas bouwde vanaf dag één een rakettenarsenaal, groef terreurtunnels en regelde een militaire infrastructuur - én bracht Israëlische burgers uiteindelijk de gruwelijke pogromhel van 7 oktober: niet ondanks Israëlische terugtrekking, maar juist nadat die terugtrekking Hamas precies de strategische ruimte bood die Israël nu tegen verschrikkelijke kosten helaas weer moet terugpakken. En nu komt dezelfde internationale gemeenschap Israël opnieuw vertellen dat men moet opgeven, terwijl genocidaal Hamas natuurlijk helemaal niet bereid is te ontwapenen. DIT is de dodelijke krankzinnigheid die met plechtige woorden over zogenaamd “internationaal recht” wordt omgekat tot mensenrechtenjargon. Mijn verwijt aan Israël is dat het land zich überhaupt nog laat afpersen door de globalistische antisemietenkongsi tussen jihadistische barbaren en de westerse elites die aan deze duistere Dienaren des Doods hun pseudo-morele vocabulaire leveren. Hamas gebruikt Palestijns lijden als politiek kapitaal en de internationale elite beloont die ultiem sadistische strategie vervolgens door iedere Israëlische zelfverdediging om te zetten in hernieuwde druk op Israël. Het schandaal-van-nu is niet dat Israël zeventig procent van Gaza controleert. Het schandaal-van-nu is dat Hamas de overige dertig procent nog altijd niet kwijt is. Als Israël één historische fout niet moet herhalen, is het de fout van 2005: vertrekken voordat de genocidale vijand daadwerkelijk verslagen en (dus) geheel ontwapend is. De taak van Israël is om heel Gaza voor altijd te bevrijden van Hamas. Om Gaza te demilitariseren. En om deze keer niet opnieuw te buigen zodra de VN, Brussel (of Hilversum 🤡) verontwaardigd beginnen te krijsen. Israël heeft het bereiken van vrede al eerder geprobeerd door te vertrekken. Maar vrede met barbaren wordt alleen afgedwongen door te winnen, door kracht én door vast te houden aan de overwinning.

Tuurlijk, @NadiaMoussaid! Zéker gaan wij de Nakba onderwijzen. Dan vertellen we hoe vijf Arabische legers in 1948 Israël binnenvielen om alle Joden de zee in te drijven. Dan leggen we uit dat de Arabische leiders hun eigen mensen opriepen om snel te vertrekken uit Israël, zodat ‘het Joodse vraagstuk’ ongehinderd opgelost kon worden. Dan behandelen we de rol van de grootmoefti, die in Berlijn thee dronk met Hitler, moslim-SS-divisies oprichtte en die een ‘Judenrein’ Midden-Oosten ambieerde. Dan vertellen we erbij dat die vijf Arabische legers dus duidelijk van plan waren om Hitlers ‘final solution’ alsnog af te ronden. Dan leren we de kinderen dat er 800.000 Joden uit islamitische landen zijn gejaagd - hun huizen, bedrijven, synagogen: álles lieten ze gedwongen achter. Dan leggen we uit dat Israël vervolgens ál deze vluchtelingen opving. En dat allemaal zónder steun van UNRWA, en zónder een decennia durende lucratieve slachtoffer-industrie. En dan sluiten we af met de enige juiste conclusie: de Nakba was géén koloniale catastrofe, maar een mislukt islamofascistisch genocidaal plan. Dus ja, onderwijs over de Nakba is inderdaad keihard nodig. Sinds 7 oktober zien we dit iedere dag opnieuw.