Keep your smile ||| retweeted
ตอนนี้สนใจเรียนภาษาจีน คนที่ได้ภาษาจีนเขาบอกเรียนง่ายกว่าภาษาอังกฤษ วอนผู้รู้ช่วยยืนยันทีค่ะ จีนง่ายกว่า อังกฤษจริงหรอ?เหลือจะเชื่อ 😂
Keep your smile ||| retweeted
จากใจคนจบเอกจีน ยืนยันว่าง่ายกว่าภาษาอังกฤษ 100 เท่าค่ะ 555555555555555 การเรียงไวยากรณ์ของจีนเหมือนไทยแทบจะ 100% เช่น ฉันกินข้าว จีนก็จะ 我吃饭 ( ปธ + กริยา + กรรม ) เรื่องการออกเสียงยิ่งง่ายค่ะ เพราะการผันเสียงของจีนมีระดับเหมือนวรรณยุกต์ไทย คือง่ายแบบสุด ๆ เลย ㅠㅠㅠㅠㅠㅠ สิ่งเดียวที่ยากคือตัวอักษรค่ะ แต่ถ้าคัดบ่อยก็จำได้น้า
ก้ถูกประมาณ 75% นี่ว่าออดิทเหมาะกับคนที่
1. ชอบชีวิต flexible หรือชีวิตที่มีปิดเทอม
2. ชอบเลินนิ่ง ยิ่งโตยิ่งไม่ได้ทำแค่งานออดิทอะ สลับไปขอทำจ๊อบคอนเซ้า/วางระบบ/สอน/อนาไลติก/ดีล/ฟอเรนสิก/esg ได้เสมอ
3. ชอบทำไรแบบมีโจทย์ชัด ทำงานแบบมีเฉลยว่ามีไรถูกผิด เพราะงานโดนครอบด้วยมาตรฐานฯ
Keep your smile ||| retweeted
🌟 ไปติ่งอี้ป๋อดูการแข่งขัน🏁12 HOURS OF SEPANG 2026 ทริป 2 คืน 3 วัน 💸 3,985 บาท
📆12–14/12/2026
📍Sepang International Circuit มาเลเซีย
🌟ราคา 3,985 บาท ต่อคน
ราคานี้รวม ค่าโรงแรมที่พัก + รถรับ-ส่ง ไปสนามแข่งและกินเที่ยวตามรอยอี้ป๋อในมาเลย์
#WangYibo #หวังอี้ป๋อ #Yibo85
Keep your smile ||| retweeted
แล้วชีมามีปัญหากับนิสิตในช่วงเข้าเดือน ที่จิตใจบางคนโดนสะกิดนิดเดียวมันของขึ้น + ก่อนสอบสามวันสุดท้าย + เป็นช่วงเวลาที่คนสิงอยู่หอกลางเยอะที่สุดในรอบวัน ตลกโคตรเรื่องของใครไม่รู้แต่กุกะเพื่อนอยู่ชั้น 5 ยังวิ่งลงมาใส่ใจ
คบกันมา10ปี+ เข้านอกออกในบ้านกันจนเคยชิน เล่าให้เพื่อนสนิทคนอื่นฟังยังไม่อยากจะเชื่อกันเลยเพราะมันค่อนข้างมีฐานะและสร้างโปรโฟล์ไว้ดีมาก ๆ ทุกวันนี้เลิกติดต่อไปแล้วไม่รู้ว่าได้รับผลกรรมมากน้อยแค่ไหน แต่เพื่อนคนอื่นก็ไม่เอาแล้วเหมือนกัน
หาเจอเพราะก่อนมันกลับมันพูดซ้ำๆแต่คำว่า ลองหาในตู้ดูเผื่อเจอ นี่ก็เลยคิดว่ามันอาจจะใบ้ให้ ดันไปเจอในตู้จริงๆ ตอนนั้นรู้แล้วว่ามันเอาไปแต่ไม่มีหลักฐาน ไม่เห็นคาหนังคาเขา เลยแกล้งบอกมันไปอีกว่ายังหาไม่เจอ ตกตอนเย็นมันมาที่บ้าน บอกว่าเอากล้องมาคืน เข้าบ้านมาปุ๊บมันไปเปิดตู้หน้าทีวี
เพื่อนสนิทที่สุดในชีวิต มีปัญหาขอมานอนบ้าน
พอชีกลับไปเข็มขัดนาคยายหาย พ่อเลยบอกว่า x เอาไปรึเปล่า นี่ก็ไม่เชื่อคิดว่าพ่อเอาไปแล้วสร้างเรื่อง มั่นใจมากว่าเพื่อนไม่มีทางทำแบบนั้น จนพ่อขอร้องให้ลองถาม นี่เลยทำเป็นบ่นกับมันว่าเครียดหาเข็มขัดยายไม่เจอ ต้องเอาไปคืนยาย จะเปิดกล้องในห้อ
Keep your smile ||| retweeted
กูโกรธนะ อีดอกออกงานขนาดนี้ไม่ช่วยกันพอกหรือดูให้ชีดีๆวะ แกงชีเกิน พอกเนียนๆมันทำได้อยู่ละ อยากเรียกมาดูงานพสไทยพอกผิวมาก
Keep your smile ||| retweeted
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🤖 Made with AI
Keep your smile ||| retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
พี่สาวเพื่อนไม่เคยมีแฟน เรียนจบไปทำงานโรงงานเป็นนักวิจัย ทีนี้เจ้าของโรงงานมาจีบ ทรงเสี่ยเลย แต่เฮียแกไม่เคยมีครอบครัวไม่เคยแต่งงานมาก่อน ตอนแรกพี่เค้าก็จะไม่เอาเพราะเฮียแกห้าสิบเลย ส่วนพี่เค้าจบใหม่ยี่สิบนิด ๆ คิดว่าเฮียแกจะมาหมาหยอกไก่เฉย ๆ เลยลองยื่นข้อเสนอไปว่าต้องแต่งงาน ต้องจดทะเบียน สรุปเฮียแกตกลงตามนั้น ตอนนี้เป็นคุณนายสวย ๆ ไม่ต้องทำงาน เสี่ยเลี้ยงดีมาก
Keep your smile ||| retweeted
สีจิ้นผิงกล่าวในที่ประชุม Bilateral จีนไม่สนับสนุนบริษัทของจีน ที่ประกอบกิจการ ที่สร้างผลกระทบทำลายสิ่งแวดล้อมและผิดกฎหมายในต่างประเทศ
Keep your smile ||| retweeted
ปกติเห็นนางเอกจีนตัวเล็กกันมาก แต่อึ้งรู้ว่าพี่จี้ตัวเล็กแต่ไม่คิดว่าพอยืนกับคนอื่นๆแล้วจะเล็กขนาดนี้ กลายเป็นน้องซูย่าสามขวบเลย แต่เฟรมนี้หน้าตาวิชวลมากสวยๆหล่อๆทั้งนั้นเลย
Keep your smile ||| retweeted
นางเอกจีนตัวเล็กเพราะพระเอกจีนตัวใหญ่ 555555555 ส่วนสูงนางเอกจีนส่วนใหญ่ 165+ แต่ผอมเลยทำให้ดูร่างบาง พอประกบพระเอกตัวยักษ์อีกเลยยิ่งดูเหมือนตัวเล็ก แต่จริง ๆ สูงกันมาก พี่จีซูอะไซส์ปกติ 555555555555
Keep your smile ||| retweeted
ทุกคนดูสิ่งนี้ เถียนซีเว่ยกับอวี๋ซูซิน แว้บแรกทั้งหน้าตาและลักษณะเหมือนสาวตะเร้กปุ๊กปิ๊กไซซ์ 155-160 งี้ ความสูงจริงคือ 168 คนอื่นสูงเท่าคางชีด้วยซ้ำ 555555555




































