طاهر زهیر یک وکیل، وزیر و والی بود. دو سال از این کوه به آن کوه رفت. اما ماند همانجا، ولی هیچ کسی کمکش نکرد. تا روزی هم که مجبور به تسلیم شدن شد، کسی به تماسش پاسخ نداد. امرالله صالح در این زمینه دروغ میگوید و حق ندارد نگاه از بالا به پایین داشته باشد. قیس حسن سناتور بوذ. دو سال در کوه بود. عین شکل هیچ کسی کمکش نکرد. بلاخره دستگیر شد. وقت گرفتاریاش خون تُفو میکرد. ده‌ها جوان بلخابی هم در آنجا کشته شدند. شما نشان بدهید، یک وزیر یا سناتور تاجیک، ازبیک یا پشتون را که یک ساعت ایستاده شده باشند. بسم‌الله خان که تاجیک بود، وزیر دفاع بود، تمام نیروی تا دندان مسلح در اختیارش بود، هنوز قول اردوی هلمند سرجایش بود اما این کاکه به دبی رسید. امرالله صالح بجای جنگ بدخشان و تخار دنبال کسانی بود که در کامنت ها از او انتقاد میکردند. یک جنرال را نشان بدهید که جز اکمل امیر در سنگر رفته باشد. بله! طالب را فقط میشود با تفنگ شکست داد اما نه به رهبری امرالله صالح و امثالهم. اول اینکه او توان رهبری ندارد، دوم گیریم که رهبری کرد، باز مارا عسکر افغانیت و اسلامیت میسازد. این ایستادگی آغاز میشود اما به همت کسانی که در سنگر میروند و باید رهبری خود را هم خودشان بدست بگیرند. امرالله صالح و امثالهم هنوز خود موانع این مبارزه هستند و نشان دادند که بدون دستآورد نیرو را به کشتن میدهند. جوان تاجیک اگر کمی عقل دارد نباید از کسانی دفاع کند سبب تحقیر و آوارگی اش شده!