ميخواهم يك واقعیت تلخ را صریح، بي پرده و تعارف عرض كنم: آقای ظريف نه تنها تسلطی بر پیچیدگی‌های سیاست داخلی آمریکا ندارد، بلکه در اين سالها آسیب هاي جبران ناپذير و عميقي به امنيت ملي ‌ايران زده است. او به دلیل سمپاتی كه به علت حضور طولانی‌مدت در امريكا با برخی چهره‌های سیاسی ایالات متحده، دارد، دانسته یا نادانسته، به جای تبیین منافع ملی ایران، بازگوکننده منافع آمریکا شده است. بی‌راه نیست اگر بپرسیم چرا برآیند تمام تحلیل‌ها و مشاوره های چند سال اخیر او، خلع سلاح و نابودی ابزارهای بازدارنده کشور بوده؟ بیایند در یک بازی ذهنی، مدل تجویزی آقای ظریف را پیاده کنیم: تنگه هرمز را باز کنیم تا قیمت انرژی سقوط کند و ذخایر استراتژیک غرب بازگردد؛ اورانیوم غنی‌شده را تخلیه کنیم و تأسیسات زير زميني را داوطلبانه نابود كنيم. اجازه بازرسي از تمام سايتهاي نظامي را بدهيم! پولهاي ايران را با كنترل فدرال رزرو هزينه كنيم، نيروهاي هم پيمان ايران را به حال خودشان رها كنيم! سوال استراتژیک و حیاتی اینجاست: اگر آمریکا پس از این عقب‌نشینی‌ها دوباره بدعهدی کرد و دست به تجاوز زد، با چه ابزاری جلوی آن توحش خواهید ایستاد؟ اگر پس از بذل‌وبخشش تمام دارایی‌های استراتژیک، پروژه تجزیه ایران را کلید زدند، با کدام ابزار بازدارندگی در برابرشان می‌ایستید؟ آقای ظریف، آقای روحانی! برای حفظ پایگاه قدرت شما و اولیگارش رانتی اطرافتان، قرار است چند هزار زن، کودک و شهروند غیرنظامی ایرانی دیگر قربانی و به خاک و خون کشیده شوند؟ امنیت ملی ايران مثل خصوصي سازي هاي دهه هفتاد يا توزيع دلار رانتي بين دوستان و هزارتا كثافت كاري ديگرتان نيست كه بشود نا ديده گرفته شود! اين جنك موجوديت ايران است.