Koncept by pomóc Ukrainie wysyłając do niej wojska państw NATO jest powiązany z tezą, że jeśli Rosja odniesie zwycięstwo nie zatrzyma się w tym kraju i zaatakuje NATO. Emmanuel Macron zaprosił do Paryża przywódców 28 krajów europejskich, USA i Kanady w celu omówienia takich scenariuszy. Do porozumienia nie doszło, ale Macron niczego takiego nie wyklucza. Miękkie podbrzusze tej napoleoniady to fakt, że żaden z jej zwolenników nie tłumaczy, po co Rosja miałaby napadać na terytorium NATO narażając się na sromotną klęskę i możliwy wybuch nuklearnej III wojny światowej? Być może tylko po to, aby atakując najpotężniejszy sojusz wojskowy na świecie zobaczyć co się stanie. Łatwo to jednak przewidzieć. Tym, co zasadniczo różni agresję na jakiekolwiek państwo członkowskie NATO od ataku na Ukrainę, jest to, że Rosjanie, dokonując inwazji zakładali, że nie idą na wojnę, a atakując członka NATO wiedzą, że zaczynają wojnę nie tylko z tym państwem, ale też z jego sojusznikami. Swoją drogą ciekawe, dlaczego wśród proroków wieszczących rychły widok rosyjskich czołgów najeżdżających wschodnią flankę NATO jest tak mało wiary w moc odstraszającą Paktu Północnoatlantyckiego. Warto też zapytać czy potrząsanie szabelką także przez polskich polityków, generałów i pożal się Boże – ekspertów spływa po Polakach jak woda po kaczce? Otóż nie. Już 48 proc. Polek i Polaków spodziewa się zbrojnej napaści Rosji na Polskę. W rezultacie wzrasta poziom strachu i frustracji co przekłada się na chęć wyjazdu z kraju. Postępująca militaryzacja publicznej debaty wypłasza z kraju polskie rodziny. Polska, gdzie rodzi się coraz mniej dzieci pozbywa się twórczych i energicznych obywateli, którzy nie mogą już słuchać o wojnie, jaka za chwilę załomocze do ich drzwi. Rozumiejąc stan nerwowy naszych obywateli warto ich uspokoić. Rosjanie nie mają i nie będą mieli możliwości wygrania wojny z jakimkolwiek członkiem NATO, a tym samym nie będą mieli sił na jakąkolwiek okupację któregokolwiek z państw Paktu Północnoatlantyckiego. Nawet gdyby przyjąć katastroficzny scenariusz rodem political fiction, w którym Amerykanie pod rządami Donalda Trumpa wyjdą z NATO i porzucą europejskich sojuszników to oznaczałoby, że Amerykanie — dysponując kilkanaście razy większą gospodarką od rosyjskiej, z własnej nieprzymuszonej woli zrezygnowaliby z roli światowego przywództwa. Wszyscy wiemy, że jest to niemożliwe.