داشتم فکر میکردم چقدر شکرگزارم بابت زندگیم. همه ی بالا و پایینش همه و همه.
خداروشکر که خیلی از چیزایی که میخواستم نشد، چون خیلی خیلی بهترش شد.
کلا به نظرم اگر یه چیزی تو زندگی نمیشه، قطعا یه دلیلی داره که دلیلشو ممکنه چند سال بعد بفهمی.
سگ پی‌پی کنه تو این اصلاح طلبیتون. اگر انقدر ایران خوبه کاش ددی از همون بچگی پاسپورت کانادا لطف نمیکردن دیگه چون why the fuck؟
مردم خیلی ساده دارن از ماجرای این عروسی میگذرن ولی پشتش آثار باستانی و بنای تاریخی ایه که داره حیف میشه، رانت بازی ایه که داره عادی میشه و خیلی‌چیزای دیگه … باید به حال ایران خون گریه کرد
حیف حیف حیف :((((((
نکته ی دیگه ی امشب اینه که شما نمیتونی تا ابد همه رو از خودت راضی نگه داری. اگر چیزی رو دوست نداری، دوست نداری! حتی لزومی نداره توضیح بدی که چرا! و نه خبر زمان و پروسه این داستان رو درست نمیکنه. مثل رابطه که میگن به مرور زمان خوشت میاد، ولی نه این تو هیچ زمینه ای کار نمیکنه.
شما بری تو بین زندگی و روابط خونوادگی و دوستی تو ملیت خودمون قشنگ میفهمی جهان سومی هستیم.
ینی یه سری از رفتار های «اصطلاحا غربی» هم از جهان سومی بودن میاد. نمیدونم متوجه میشین چی میگم یا نه.
من یه جمله از یکی شنیدم همیشه ام بهش اعتقاد داشتم و الان حداقل ۳ تا نمونه واقعیش رو توی خودم و اطرافیانم دیدم.
« همیشه در نهایت دقیقا همونی میشه که از همه بیشتر دوستش دارین یا از همه بیشتر ازش میترسین. در واقع هرچیزی که زیاد بهش فکر کنین و تمرکزم باورتون روی اونه »