Roderik wilde best aan zichzelf gaan werken, maar niet nu.

Halverwege een potje Twister scheurde François compleet uit zijn anus.

“En nu is het afgelopen!!”, sloeg Klaas-Jan met zijn lul op tafel.

Henk vertrouwde de tapijtlarven voor geen meter.

Geurt schoot zó hard uit zijn slof dat hij spontaan vergat om de caissière de huid vol te schelden.

In meubelzaken stak Peter zijn hoofd het liefst voortdurend onder stoelen of banken.

Alain was het liefst een mentaal wrak omdat hij anders écht niet te genieten was.

Even later zaten Fons en Edo weer jankend aan de taugé.

Maurice gedroeg zich het liefst als een paling in een emmer snot.

Tijdens het gewichtheffen verslikte Koert zich per ongeluk in een dumbell.

Als een burlend edelhert zat Jacques achter de vrouwen aan.

“Daar zijn ze dan!”, wees Dirk op de vierentwintig strak afgestreken emmers met duivenkak.

Bij elkaar triggerde de drie hartsvriendinnen Riet, Dinie en Joke eensklaps het woord ‘veestapel’ bij menig voorbijganger.

Meerminman Giuseppe was niet onder de indruk van een zeemansgraf.

Gijsbert droeg altijd zo’n typische reptielenlucht bij zich.

Paulus de tuinkabouter durfde alleen nog maar naar dwergstaten op vakantie.

Kunstschaatsen op LSD was slechts één van de talloze slechte ideeën uit Wilberts koker.

Fantaserend over crackhoeren ramde Piet zijn brommer tegen een boom.

‘Even een bescheiden tanker rosé tegen die huig aan parkeren!’, trapte Job de vrijmibo subtiel af.

Onno scoorde een dikke vette tien op zijn eigen bedachte ‘schaal van Onno’.