T (@Ddddddaasa) profile picture
Joined April 2025
Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)Photo by T (@Ddddddaasa)
| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
562
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH —งี้ดหงิงอยู่ในใจ คนอื่นเขาเป้นอะไรเท่ๆ กันทั้งนั้น ทำไมเราได้เป็นหมาล่ะ หมาธรรมดาด้วย อาย อายอ้ะ, แล้วหางก็ส่ายไม่หยุดด้วย โอ้ย หยุ๊ด !
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
10
3
15
939
#TWH_Commu “โบราณว่าลูกสาวหน้าเหมือนพ่อจะดี เราเลย ‘หล่อ’ ที่สุดไง” “เราเรียกลูกว่า ‘สุดหล่อ’ เพราะงั้นใครที่คิดว่าตัวเองหล่อไม่ต้องหันมาก็ได้” “เฮ้! เบามือหน่อย ถ้าทำรากขาดจะฟาดมือเข้าให้!” ________ พฤกษา อินทรวิเศษ | พฤกษ์ เรือนมุจรินทร์ | ปี 6 Doc: url.in.th/tcNaU
12
2
16
648
#30ยังแจ๋ว_TWH (แวะมาแปะน้องวาดฝันวัย30ปีสักหน่อย หลังจากที่ห่างหายไปนาน😅แวะมาทักทายกันได้นะคะ)
1
10
15
411
#30ยังแจ๋ว_TWH (คิดว่านทีตอนอายุสามสิบน่าจะเป็นทนายความค่ะ🤔 โตขึ้นเจ้าตัวก็น่าจะตัดผมสั้นประมาณนี้แบบตอนหมาลัยลองไว้ยาวดูแล้วรู้สึกรำคาญเลยตัดสั้นดีกว่า-)
1
8
9
327
(เมื่อยัยบ๊องก็ยังเป็นยัยบ๊อง ให้มาเป็นเมดส่วนตัวขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีก//บ่นในใจ จากโรลล่าสุดก็ได้เหตุการณ์ประมาณนี้ที่ทินแอบไปจุ๊บมือหม่อน5555) @TWH_LUKMON
6
3
11
568
#30ยังแจ๋ว_TWH ( ตกเทรนด์แล้วแต่ไม่เป็นไรค่ะ เราอย่าอ่อม — มาแปะฝรั่งโสดลูกติดวัยสามสิบค่ะ 😞 )
1
22
4
29
1,108
#ต้นไม้ของตาวัณ_TWH (ทินหม่ำๆ หม่ำๆกู้ดบอย) (สาวปอมเจอหนุ่มจิ้งจอก ใครมันอดใจจะลูบหูหางไม่ได้😌 @Tin_TWH )
ช่วงยามสายในรั่วโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ ต้นลิ้นจี่ที่แต่เดิมภาพจำของมันคือต้นไม้ที่มีเพียงกิ่งก้าน แต่บัดนี้ทั้งใบทั้งผลต่างออกงอกงามสุก อีกทั้งผลของมันเป็นผลวิเศษอีกด้วย! สุ่ม: th.shindanmaker.com/1241993 #ต้นไม้ของตาวัณ_TWH รายละเอียด: docs.google.com/document/d/1…
8
4
19
892
#30ยังแจ๋ว_TWH ( ใช่ค่ะ เรามาตอนตลาดวาย 55555555555 มาฝากฟูลซีจีพี่นภาอายุ 30 ค่ะ กลายเป็นหม่าม๊าคนสวยไปแล้ว 🥺 )
1
14
1
17
449
(7กิโล…ยังหายใจอยู่มั้ยคะ)
[ เที่ยงคืน l ในหอนอนเรือนรักตปักษ์ ] เขาว่ากันว่าถ้าแมวรักเจ้าของ มักจะมานอนด้วย แต่นี่อาจจะรักมากไปหน่อย... เป็นภาพที่รูมเมทอาจจะได้เห็นแทบทุกคืน และยังไม่เข้าใจว่า เขานอนโดยมีแมวน้ำหนัก7กก. ทับหน้าได้ยังไง (วาดเล่นแล้วมันตลกดีเลยเอามาแปะค่ะ)
1
1
99
#เก็กฮวยสัตว์ป่า_TWH โรลเปิด | แยกรูท | โกงเวลา [ปุยฝ้ายสลับโหมด😈 >> กลับปกติ] ปุยฝ้ายที่เปลี่ยนไปยังคงยืนกอดอกพลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ให้กับความปั่นป่วนวุ่นวายที่เกิดขึ้นในโรงเรียน ราวกับสิ่งนี้เป็นผลงานชิ้นเอกที่เธอตั้งใจสร้างขึ้น แน่นอนว่าเธอไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่นิดในตอนนี้ เธอฉายตามองลี่หยางและธาดาที่กำลังแจกน้ำให้กับเหล่าหนูทดลองผู้โชคร้ายอย่างตั้งใจ เธออาศัยจังหวะที่วุ่นวายนี้หยิบเก็กฮวยมาขวดนึง พร้อมเดินออกมาจากบูธแจก ก่อนจะหามุมต้นไม้ใหญ่ที่เงียบสงบและลับตาผู้คน เธอมองดูจนแน่ใจว่าไม่มีใคร แล้วเปิดฝาเก็กฮวยขึ้น "จะเกิดอะไรขึ้นนะ~" รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า เสียงที่แสดงความตื่นเต้นชัดเจน ราวกับเธอก็ไม่ได้สนใจเท่าไรนักว่าสิ่งที่แฝงอยู่ในขวดจะส่งผลอะไรกับเธอ ในเมื่อไม่มีหนูทดลองตัวไหนดีไปกว่าตัวเองอีกแล้วนี่ เธอคิดพลางกระดกเครื่องดื่มจนหมด ปุ้ง-!! หลังเธอดื่มจนหมดดูเหมือนฤทธิ์ยาของคุกกี้เปลี่ยนนิสัยก็หมดเวลาพอดี ถึงนิสัยของเธอจะกลับมาเหมือนเดิม แต่ความทรงจำของสิ่งที่เธอได้ทำไป แน่นอนว่าเธอยังคงจำได้ ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามา ปวดใจไม่น้อยที่ตัวเองเป็นคนสร้างความวุ่นวายนี้ เธอนั่งถอนหายใจเล็ก ๆ อยู่ลำพัง บริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างสนาม ที่มักจะเงียบสงบอยู่เสมอ วันนี้กลับมีร่างเล็ก ๆ ของใครบางคนนั่งกอดเข่าอยู่ในเงาร่มไม้ ปุยฝ้าย ขดตัวแน่น มือเล็กกุมใบหูแฮมสเตอร์ฟู ๆ ที่งอกขึ้นมาบนหัว ทั้งหางกลม ๆ ก็ยังกระดิกเบา ๆ ไม่รู้ตัว "...ทำยังไงดี" เธอพึมพำเบา ๆ พลางซ่อนตัวหลบใต้เงาใบไม้ กลัวใครจะเดินผ่านมาเห็นเข้า แต่ถึงจะคิดแบบนั้น... ฟุ่บ—เสียงฝีเท้าแผ่วเบาเดินใกล้เข้ามา "ปุยฝ้าย...?" เสียงของ 'คุณ' ที่แสนคุ้นหูดังขึ้น ทำเอาร่างเล็กสะดุ้ง หูฟูสั่นพรึ่บขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว เธอหันมามองด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนที่หน้านั่นจะเริ่มแดงก่ำคงเป็นความรู้สึกผิดปนกับความอายอยู่ไม่น้อย "ส...สวัสดีค่ะ?" " 'คุณ' มาเจอหนู...ได้ยังไงคะ?" ในน้ำเสียงของเธอสับสนไม่น้อย เพราะใต้ต้นไม้ที่ไม่ค่อยมีใครผ่านมา ตอนนี้กลับมี 'คุณ' ที่เผลอเห็นเธอเข้าเสียแล้ว... (บวกได้เลยค่า คนร้ายอยากฟินของกลาง🥹)
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
4
15
3
21
1,799
#ต้นไม้ของตาวัณ_TWH ผิวรุ้งหายไปแล้ว เราก็ขอเก๊กซักหน่อยแล้วกัน คุณเห็นเด็กสาวที่ไหนซักที่กำลังยืนเก๊กพร้อมปีกเล็กๆบนหลังและส่งขยิบตาให้คุณ จะเข้าไปหาดีไหมนะ? (แจมได้ค่ะ ฮือ556655)
2
19
2
26
929
#TWH_Commu "คุยด้วยเงินตั้งแต่แรกก็ง่ายแล้วแท้ๆ นะครับ" "ในบรรดาฝาแฝดน่ะ ผมคือคนที่ 'สวย' ที่สุดไงล่ะ" "ผมเป็นเด็กดีนะ~ แต่แค่กับบางคนเท่านั้นแหละครับ" ————————— อัคนินทร์ อินทรวิเศษ | อัคคี เรือนรักตปักษ์ | ปี 6 | 🕯️🔥 ————————— Doc: shorturl.asia/D9aCG
20
4
27
1,197
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH (มาช้า ๆ และแบบผลของคุกกี้ยังอยู่ล่ะค่ะ-- เพราะถ้ากลับเป็นปกติเมื่อไร เจ้าตัวคงไม่กินแน่ 😭) เพราะงั้นเลยได้ม๋าลาบราดอร์มา1ea-- พูดตามตรงก็คงจะไม่รู้ตัวเลยกระทั่งมีคนทักนั่นแหละ พอดื่มเก๊กฮวยเข้าไปอยู่ดี ๆ ก็มีหูกับหางขึ้นเฉยเลยล่ะ แปลกจังเลย... +
4
12
5
22
2,372
'วันๆพันเรื่อง รอบนี้มันอะไรอีกเนี่ย' ธามได้แต่นั่งเครียดที่สวนของโรงเรียน จู่ๆผมก็กลายเป็นสีขาวหลังจากที่โดนใครคนหนึ่งหลอกให้กินผลไม้แปลกๆ แถมยังไม่ได้เอาเสื้อคลุมมาอีก ชีวิตที่มีผมขาวหลังจากนี้1วันจะทำยังไงดีกับชีวิตตอนนี้ (แวะมา+สั้นๆสมน้ำหน้าเอ้ยปลอบใจเจ้าธามได้นะคะ555)
10
13
2
25
2,159
เดินผ่านไปทางนู้นทางนี้ก็มีแต่คนแปลงเป็นครึ่งสัตว์หมด ทำให้เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะเป็นสัตว์อะไร(ยกเว้นปีกเเพนกวินกับไก่ครั้งที่แล้ว) เปิดฝาดื่มเก๊กฮวยจนหมดขวดทันที ก่อนจะวิ่งไปอย่างตื่นเต้นจนได้พบกับคุณ (+ได้นะค้าบ)
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
3
15
2
18
1,728
(ขอวาดรวมกันนะคะ 😎 ช้าหน่อยแต่มาแล้ว)
9
2
14
471
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH [โรลเปิด | แยกรูท | โกงเวลา -​ ช่วงบ่าย]​ พลาดซ้ำซาก คือประโยคเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวเขาตั้งแต่รู้ตัวว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับร่างกายตัวเอง... อีกแล้ว แม้สีหน้าจะยังเรียบเฉยแต่จริงๆหงอยจะแย่แล้ว (+ได้น้า ให้ทายว่าเป็นตัวอะไร)
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
3
16
3
21
1,425