Jedno słowo w ustawie całkowicie zmieniło zasady odbierania zwierząt w Polsce 1. Fundament i likwidacja monopolu (1997–2002) Mechanizm interwencyjnego odbioru zwierząt przez organizacje społeczne. Wprowadzono go już w pierwotnej ustawie z 21 sierpnia 1997 r. (nad projektami pracowali wówczas m.in. K. Sienkiewicz, K. Piekarska i R. Stanibuła). Wtedy prym wiódł TOZ, a warunkiem odbioru było bezpośrednie zagrożenie życia zwierzęcia. Dopiero 6 czerwca 2002 r. (rząd L. Millera, druk 339, sprawozdawca J. Czepułkowski) z art. 7 i 39 wykreślono szczególne wskazanie TOZ. Od tego momentu furtka otworzyła się dla każdej organizacji mającej w statucie ochronę zwierząt. 2. Tajemnica lipca 2011 roku: „i” zamienione na „lub” Prawdziwa rewolucja weszła w życie 1 stycznia 2012 r. po nowelizacji z 2011 roku. Gdy 12 maja 2011 r. grupa posłów (reprezentowana przez P. Suskiego) wnosiła projekt (druk 4257), w art. 7 ust. 3 widniał zapis o zagrożeniu „życiu i zdrowiu” (koniunkcja – oba warunki łącznie). Jednak między 25 a 28 lipca 2011 r., na etapie prac podkomisji (kierowanej przez M. Kochan), w sprawozdaniu nr 4504 spójnik „i” zmienił się na „lub”, a słowo „może odebrać” zastąpiono kategorycznym „odbiera”. Kto dokładnie zgłosił tę kluczową poprawkę? W oficjalnych drukach sejmowych brakuje pojedynczego nazwiska autora tej zmiany. To największa biała plama w całej historii tego przepisu. 3. Ministerstwo Sprawiedliwości i art. 39 (2011) Równolegle w 2011 r. (K. Kwiatkowski, P. Kluz) resort sprawiedliwości mocno wspierał rozszerzenie uprawnień procesowych organizacji. 28 lipca 2011 r. K. Topczewska (występująca wówczas jako przedstawicielka MS, później pełnomocniczka Fundacji Viva!) zaprezentowała na komisji nowe brzmienie art. 39 – usuwające warunek „jeżeli nie działa pokrzywdzony”. 4. Kulisy lobbingu w aktach sądowych (2013–2015) Jak wyglądała współpraca na linii politycy–NGO przy kolejnych próbach zmian? Ciekawe światło rzuca uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni (sygn. II K 939/15). Wynika z niego, że w maju 2013 r. K. Śliwa-Łobacz zbierała propozycje nowelizacji na prośbę posła P. Suskiego. Z kolei 28 stycznia 2015 r. publicznie informowała o pozytywnej opinii Ministerstwa Środowiska i wsparciu NIK dla projektu zmian. Sąd w Gdyni, opierając się na oficjalnych pismach z obu instytucji, ustalił, że do lutego 2015 r. ani MŚ, ani NIK takich opinii w ogóle nie wydały. 5. Cementowanie systemu i opór przed zmianami (2018–2026) 24.02.2020: Po wniosku Prokuratora Generalnego (Z. Ziobro), NSA wydaje przełomową uchwałę (II OPS 2/19) – organizacja, która odebrała zwierzę, ma oficjalny status strony w postępowaniu administracyjnym. 16.09.2020: R. Winnicki składa poprawkę całkowicie wykreślającą art. 7 ust. 3 i 4. Komisja ją odrzuca. 2026: Karuzela petycyjna trwa. W lutym 2026 r. DIOZ składa pakiet 10 petycji (BKSP-153-X-874/26 do 883/26) dotyczących m.in. ochrony zwierząt, a w lipcu 2026 r. komisja senacka jednogłośnie odrzuca petycję Służby Ochrony Lasów o przyznanie organizacjom kompetencji kontrolnych w schroniskach. Czy Waszym zdaniem obecny kształt art. 7 ust. 3 (przesłanka zagrożenia „życia LUB zdrowia”) chroni zwierzęta, czy daje organizacjom zbyt szerokie pole do nadużyć bez nadzoru państwa? 👇