1/n Yuri Bezmenov – ideologiczna dywersja i cztery etapy destabilizacji społeczeństwa Kim był Yuri Bezmenov? Yuri Bezmenov, właściwie Jurij Aleksandrowicz Bezmenow (1939–1993), znany również jako Tomas David Schuman, był radzieckim dziennikarzem, propagandystą i późniejszym uciekinierem na Zachód. Pracował dla radzieckiej państwowej Agencji Prasowej Novosti (APN). Oficjalnie zajmował się działalnością dziennikarską i propagandową, m.in. dotyczącą Indii. Według dokumentów kanadyjskich służb przedstawionych przez University of Toronto jego nieoficjalne obowiązki obejmowały również propagandę i działalność subwersyjną na rzecz KGB. (Declassified Documents Archive) Istotne jest jednak dokładne określenie jego funkcji. Bezmenov przedstawiał siebie jako osobę związaną z działalnością KGB, ale nie należy automatycznie utożsamiać tego z pełnieniem funkcji etatowego oficera KGB. Sam Bezmenov pisał, że został formalnie zwerbowany przez KGB jako informator, pozostając jednocześnie dziennikarzem Novosti. Według jego relacji jego zadania obejmowały zbieranie informacji oraz rozpowszechnianie dezinformacji służącej radzieckiej propagandzie i działalności subwersyjnej. (Tradition) Pracując w Indiach, Bezmenov działał pod oficjalnym przykryciem dziennikarskim. Kontakty z dziennikarzami, politykami, przedstawicielami świata kultury i innymi wpływowymi osobami mogły służyć zarówno działalności propagandowej, jak i zdobywaniu informacji oraz budowaniu radzieckich wpływów. W 1970 roku Bezmenov uciekł na Zachód. Następnie osiedlił się w Kanadzie i otrzymał nową tożsamość – Tomas David Schuman. Później pracował m.in. w Canadian Broadcasting Corporation oraz jako niezależny publicysta i wykładowca. Zaczął publicznie opisywać mechanizmy radzieckiej propagandy, dezinformacji oraz tego, co określał mianem „ideologicznej dywersji”. (Declassified Documents Archive) Najbardziej znane stały się jego wykłady i wywiady z lat 80., w których przedstawiał sposób, w jaki – według niego – Związek Radziecki i KGB próbowały wpływać na społeczeństwa państw zachodnich. Główne przesłanie Bezmenova Podstawową tezą Bezmenova było twierdzenie, że najważniejszym sposobem osłabienia przeciwnika nie musi być wojna, sabotaż ani nawet klasyczne szpiegostwo. Według niego znacznie skuteczniejszym narzędziem może być długotrwałe oddziaływanie na społeczeństwo przeciwnika – jego sposób myślenia, system wartości, edukację, media, instytucje oraz istniejące konflikty społeczne. Bezmenov twierdził, że klasyczne szpiegostwo stanowiło jedynie około 10–15% zagranicznej działalności KGB, natomiast pozostałe około 85% miało dotyczyć szeroko rozumianej działalności subwersyjnej. Jednocześnie sam zaznaczał, że nie dysponował oficjalnymi statystykami potwierdzającymi te proporcje. Dlatego liczby te należy traktować jako twierdzenie Bezmenova, a nie potwierdzone dane KGB. (Bezmenov) Według niego dywersja nie polegała przede wszystkim na wysadzaniu mostów, wykolejaniu pociągów czy innych działaniach kojarzonych z działalnością szpiegowską. Znaczna część procesu mogła odbywać się jawnie i przy użyciu legalnych metod – poprzez propagandę, kontakty społeczne, organizacje, media, działalność polityczną, edukację czy kulturę. (Bezmenov) Wykorzystywanie istniejących konfliktów Jednym z najważniejszych elementów teorii Bezmenova jest przekonanie, że przeciwnik nie musi sam tworzyć wszystkich problemów w atakowanym społeczeństwie. W każdym państwie istnieją już konflikty polityczne, gospodarcze, kulturowe i społeczne. Zadaniem podmiotu prowadzącego dywersję byłoby – według Bezmenova – rozpoznanie takich konfliktów, wykorzystanie ich i skierowanie w kierunku korzystnym dla siebie. Bezmenov porównuje ten mechanizm do judo. Zamiast zatrzymywać silniejszego przeciwnika, wykorzystuje się jego własny ruch i energię, aby skierować go w określonym kierunku.

RuSSka onuca!