Rivayet olunur ki bir adam, Hz. Ömer b. Hattâb’a (r.a) gelip şöyle dedi: “Allah’ın seni yetkili kıldığı işlerden bana da bir görev ver!” Hz. Ömer ona sordu: “Kur’an okuyor musun ?” Adam, “Hayır,” dedi. Bunun üzerine Ömer (r.a) şöyle buyurdu: “Biz Kur’an okumayanı (bilmeyeni) bir işe tayin etmeyiz.” Adam bunun üzerine ayrıldı ve Ömer’in kendisini bir göreve getirmesi umuduyla bütün gücüyle Kur’an öğrenmeye koyuldu. Kur’an’ı öğrendikten sonra ise Ömer’in kapısından uzak durur oldu. Bir gün Ömer r.a. onu görünce, “Ey adam, bizi terk ettin!” dedi. Adam şöyle cevap verdi: “Ey Müminlerin Emiri, ben sizi terk edenlerden değilim. Fakat Kur’an’ı öğrendim; Allah da beni Ömer’e ve Ömer’in kapısına muhtaç olmaktan müstağni kıldı.” Hz. Ömer sordu: “Peki, hangi ayet seni zenginleştirdi?” Adam şöyle dedi: “Allah’ın şu ayeti: ‘Kim Allah’tan sakınırsa, Allah ona bir çıkış yolu verir ve onu ummadığı yerden rızıklandırır.’ (Talâk, 2-3) — Tefsir İbn Atıyye’de zikredilmiştir.