بگذار همه‌چیز بر تو بگذرد: زیبایی و هراس. فقط به راهت ادامه بده؛ هیچ احساسی آخرین احساس نیست. راینر ماریا ریلکه، از شعر «تا مرزهای اشتیاقت پیش برو»

پدربزرگ اکو کودکی سرراهی بود و این احتمال وجود دارد که نام خانوادگی‌اش را شهرداری برای او انتخاب کرده باشد. خود اکو این ریشه را بعدها روایت کرد. نام خانوادگی اومبرتو اکو احتمالاً از عبارت لاتین Ex Caelis Oblatus به معنای «هدیه‌ای از آسمان» آمده است.

اطراف خانهٔ ارنست همینگوی در فلوریدا، ده‌ها گربه زندگی می‌کنند که بعضی از آن‌ها شش‌انگشتی‌اند! ماجرا از گربه‌ای سفید شروع شد که یک ناخدا به همینگوی هدیه داد. امروز هنوز نوادگان آن گربه در خانهٔ نویسنده پرسه می‌زنند.

هدف زندگی شاد بودن نیست؛ مفید بودن، شرافتمند بودن، دلسوز بودن و ایجاد تفاوتی است که نشان دهد خوب زندگی کرده‌ای. رالف والدو امرسون

یکی از شگردهای استبداد آن است که مردم را به جان یکدیگر بیندازد. دوست را در برابر دوست، مردم را در برابر بزرگان، و ثروتمندان را در برابر یکدیگر. — ارسطو، سیاست، کتاب پنجم، بخش ۱۳۱۳ب

حافظ، هر آن‌که بکوشد با تو برابری کند، بیهوده تلاش کرده است. — گوته، دیوان غربی ـ شرقی (West-Eastern Divan)، بخش «کتاب حافظ»، شعر «خطاب به حافظ»

آرونداتی روی بنیادی تأسیس کرده تا درآمد حاصل از حق‌التألیف آثارش و جایزهٔ بوکر را با دوستانش و نیازمندان تقسیم کند. آن کارسون هم در فکر آن است که پول جایزهٔ نوبل را با دوستان بی‌خانمانش و سازمان «پزشکان بدون مرز» سهیم شود.

خلسه‌ی کوچک و غمگین عشق آن کارسون دوست دارم تمام شب، چشم‌بسته، کنار تو باشم. چه خوش‌اقبالم، ببین، تو از میان ستاره‌ها به سویم می‌آیی! در جاده‌های ذهن و قلبم سفری دور و دراز رفتم و آنجا تو را دیدم، کنار جاده زانو زده با جعبه‌ابزار کوچکت، در حال تعمیر چیزی.

توجه به جزئیات، ما را به حقیقتی ورای کلیشه‌ها می‌رساند. آن کارسون

آن کارسون را این‌طور بخوانید: برای مواجهه با سوگ، NOX برای بازتفسیر اسطوره، زندگینامهٔ سرخ برای آشنایی با وجوه گوناگون شعر او، Float و برای عشق به چیزی که نابودتان می‌کند، زیبایی شوهر.

کلمات به هر سو می‌جهند. اگر بگذاری، کلمات کاری را می‌کنند که خودشان می‌خواهند، نه کاری را که باید انجام دهند. — آن کارسون، زندگینامهٔ سرخ (Autobiography of Red)، ۱۹۹۸ امروز، ۸ اکتبر ۲۰۲۶، آن کارسون برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات ۲۰۲۶ شد.

مرگ هولناک است؛ اما هولناک‌تر این است که بدانی قرار است برای همیشه زندگی کنی و هرگز نمیری. — آنتون چخوف، دفتر یادداشت‌ها

در برابر طاعون، قهرمانی در کار نیست؛ مسئله فقط شرافتِ معمولی است. — آلبر کامو، طاعون (The Plague)، ۱۹۴۷