AI jest przereklamowane? Technologiczne spółki są preferowane przez instytucje najmocniej od 2020 roku. Ciekawostka: ostatni raz inwestorzy tak bardzo nie lubili akcji z sektora wydatków uznaniowych w 2008 roku. PepsiCo, Nestle, Nike, Home Depot, Booking Holdings etc. To na wypadek gdyby ktoś zastanawiał się gdzie może wylądować kapitał wychodzący ze spółek AI. Dane: BofA Fund Manager Survey

Zatoka Perska chce wrócić do rozmów z Iranem. Powstanie nowa architektura bezpieczeństwa, bez Stanów Zjednoczonych? Nawet jeśli Iran pozostaje zagrożeniem, nie da się zbudować trwałego bezpieczeństwa regionu wyłącznie na zewnętrznych gwarancjach USA. Bliski Wschód boleśnie się o tym przekonał. Jak można nie wyciągnąć z tego zupełnie żadnej lekcji? Trzeba być ignorantem. Doha mówi o nowych regionalnych ramach bezpieczeństwa z udziałem Teheranu. Rijad sondował nawet możliwość paktu o nieagresji. Dla Europy Wschodniej pytanie nasuwa się samo: co stanie się za rok, dwa czy 5 lat, jeśli amerykańskie zaangażowanie w Europie okaże się słabsze? Oczywiście nie chcę sugerować, że Polska czy państwa bałtyckie powinny szukać „resetu” z Rosją. Wniosek jest inny i brzmi tak: nie można ignorować rzeczywistości. Własne odstraszanie, europejskie zdolności wojskowe i kanały zarządzania ryzykiem mogą kiedyś okazać się kluczowe, albo ważniejsze, niż amerykańska tzw. "polisa bezpieczeństwa". Jak wiemy, ubezpieczenia działają różnie. W Niemczech AfD, która już dziś "ochoczo zamierza stanać w prawdzie" dot. pozycji Rosji wygrała kolejne wybory landowe na wschodzie kraju: po Saksonii-Anhalt zwyciężyła w Meklemburgii-Pomorzu Przednim. Zatoka przekonuje się dziś, że geografii nie da się zmienić. Europa stoi przed łudząco podobnym "dylematem" z Rosją. Podobnie jak Rijad zbudowała dobrobyt gospodarczy i nie chce go utracić przez wojnę. Finalnie z Rosją trzeba będzie zacząć rozmawiać (lub pokonać ją na froncie), JEŚLI zacznie zachowywać się jak Iran. Biorąc pod uwagę sytuację Teheranu, który walcząc z USA przez paraliżowanie infrastruktury regiony potwierdził status państwa, z którym trzeba się liczyć pokusa, by tak zrobić wydaje się dla Rosji spora. @BartosiakJacek @A_Swidzinski

Myślicie, że rok 2026 upływa pod znakiem kryzysu na rynku ropy? To poczekajcie na rok 2027. Utrata ok. 4% globalnej produkcji ropy po atakach na ropociąg East -West stała się faktem, a naprawa może potrwać co najmniej ok. miesiąc. Obecnie jest to już skala porównywalna z szokiem naftowym OPEC z 1973 r. oraz kryzysem naftowym związanym z rewolucją w Iranie w 1979 r. Po obu historycznych szokach nastąpiły poważne recesje. Obecnie globalne zapasy ropy są już mocno uszczuplone. Poza tym nie tylko ropa jest problemem, a cała infrastruktura, które jest niszczona od Bliskiego Wschodu po Rosję. Jesteśmy na poziomie "break even" dla działalności paliwowego przemysłu przetwórczego. Poza tym, być może każdy Polak powinien mieć zgromadzoną rezerwę co najmniej odpowiadającą pełnemu bakowi swojego samochodu :)

Nie mamy „hossy szerokiego rynku”. Zamiast tego trwa hossa wybranych spółek AI. Od początku wojny USA - Iran klasyczny S&P 500 wzrósł o ponad 8%. Problem? Wersja equal-weighted, gdzie każda spółka ma taki sam udział w indeksie praktycznie stoi w miejscu. Bez Nvidii, Amazona, Apple, Alphabetu czy Broadcoma… tego wzrostu właściwie by nie było. Jaka jest najważniejsza rzecz, którą rynek dziś ignoruje? Technologia odpowiada już za 37% kapitalizacji całego S&P 500, a 10 największych spółek wygenerowało praktycznie cały wzrost indeksu od końca lutego (!) Reszta rynku? Ochrona zdrowia: -7,5% Materiały: -6,9% Użyteczność publiczna: -5,6% Wydatki konsumpcyjne: -4,9% Przemysł: -3,7% To nie zdrowy „risk-on”, a ekstremalnie skoncentrowany trade pod AI. Jednocześnie rynek długu zaczyna wysyłać niepokojący sygnał. Rentowności 30-letnich obligacji państw G7 osiągnęły najwyższe poziomy od ponad 20 lat. Inwestorzy coraz mocniej zaczynają wierzyć, że inflacja nie będzie już „tymczasowa”. Świat może wchodzić w epokę permanentnych szoków podażowych i utrwalonych ryzyk jastrzębiej trwającej latami, polityki monetarnej. To ryzyko, które może ciążyć akcjom, jeśli tylko na chwilę wypadną z łask. I tu obecny rynek robi się tak fascynujący. Z jednej strony: – AI hyperscalerzy zwiększają CAPEX mimo wojny i szoku energetycznego – kapitał dalej płynie do megacapów – inwestorzy panicznie boją się przegapić AI boom Z drugiej: – coraz mniej spółek uczestniczy w rajdzie – obligacje przestają zachowywać się defensywnie – ropa przekracza 100 USD – inflacja może wrócić mocniej, niż rynek zakłada Wall Street oczekuje, że AI wygeneruje tak ogromny wzrost produktywności i zysków... Że przykryje wszystko inne : geopolitykę, inflację, energię i koszt kapitału. To może być pułapka. Jak długo kilka spółek może ciągnąć cały rynek akcji na północ i wreszcie czy wydatki na infrstrukturę AI będą nadal podwajać się z roku na rok, biorąc pod uwagę Chińczyków goniących Amerykanów za ułamek kosztów?