Een betere wereld begint bij het volk, niet bij politici.
Joined October 2021
- Tweets78.4K
- Following1K
- Followers2.4K
- Likes47.6K
The central bank aims for two percent inflation (a loss in the value of money) a year and calls that price stability. That is an odd word for a policy that decreases the value of money every year. The stability then lies not in prices, but in the pace at which money loses its value. After ten years a euro is worth almost a fifth less, and that is called “price stability.”
On top of that, the real loss in the value of money is often greater than the figure reported. What people pay for housing, food and energy rises faster than the reported percentage would imply. So the target is not only set low; it is comfortably exceeded, on the wrong side.
The monetary system therefore does not deliver the price stability it claims to safeguard. It delivers a steady, sometimes accelerated, hollowing-out, packaged as balance. Real price stability is simpler: a loss in the value of money of zero. Money that buys the same in a year’s time as it does today. Anything above that is not stability. It is loss with a target.
Central banks, then, do not deliver what they promise. That is our monetary system. It can be otherwise. A monetary system regulated to achieve a target of zero loss in the value of money. That is perfectly possible. It is a choice for society to adopt such a system.
Read a proposal for that choice here:
betergeld.nu/en/
De centrale bank streeft naar twee procent inflatie (geldontwaarding) per jaar en noemt dat prijsstabiliteit. Dat is een vreemd woord voor een streven dat geld elk jaar minder waard wordt. Stabiliteit zit dan niet in de prijzen, maar in het tempo van de geldontwaarding. Na tien jaar is een euro zo bijna een vijfde minder waard, en dat heet ‘prijsstabiliteit’…
Daarbij ligt de echte geldontwaarding vaak hoger dan het cijfer dat wordt gerapporteerd. Wat mensen betalen voor wonen, eten en energie loopt harder op dan uit het gerapporteerde percentage zou moeten volgen. Het doel wordt dus niet alleen laag gesteld, het wordt ook nog eens ruim gehaald, aan de verkeerde kant.
Het monetaire stelsel levert daarmee niet de prijsstabiliteit die het zegt te bewaken. Het levert een gestage, soms versnelde uitholling, verpakt als evenwicht. Echte prijsstabiliteit is eenvoudiger: een geldontwaarding van nul. Geld dat over een jaar nog hetzelfde koopt als vandaag. Alles daarboven is geen stabiliteit. Het is verlies met een streefcijfer.
Centrale banken leveren dus niet wat ze beloven. Dat ligt aan ons monetaire stelsel. Dat kan ook anders. Een monetair stelsel wat geregeld wordt op een geldontwaarding van nul. Dat kan gewoon. Het is een keuze van de samenleving om zo’n stelsel in te voeren.
Lees hier een voorstel voor die keuze:
betergeld.nu
Groei is het woord dat economen het liefst uitspreken, en het woord waar ze het minst over bevraagd willen worden. Het zou goed zijn. Meer ervan beter. Maar vraag tot hoever, en het blijft stil.
Groei wordt meestal uitgedrukt in het bruto nationaal product: de prijs van wat er in een jaar wordt voortgebracht. Echte groei vraagt om meer productie, en meer productie om grond, energie en afnemers. Zonder extra vraag blijft de extra waar liggen. Dus moeten er meer mensen komen, of moeten dezelfde mensen meer kopen. Meer mensen betekent meer woningen, scholen, wegen. Zo wordt een percentage groei langzaam een landschap van steen. Dat zien we om ons heen: weilanden wijken, stadsranden schuiven op.
De planeet doet niet mee aan die afspraak. Haar oppervlak is eindig. Je kunt zuiniger en slimmer worden, maar een economie die structureel méér wil, botst op de rand van het beschikbare land. Zeker als natuur ook nog beschermd moet worden. Een bos dat plaatsmaakt voor een bedrijventerrein telt als groei; het verlies telt niet.
Ooit moet die groei dus ophouden, of van aard veranderen: niet meer, maar genoeg. De stilte van de economen is geen antwoord. De enige vraag die ertoe doet is niet hoe snel we groeien, maar wanneer het genoeg is.
Ons huidige monetaire stelsel is er niet op ingericht dat groei ooit kan stoppen. Daarom moeten we over op een monetair systeem waarin groei een keuze is, net als krimp. Dat kan. Lees het voorstel op:
betergeld.nu
🤖 Made with AI
De samenleving kan niet louter bestaan uit socialisme. Net zomin als dat de samenleving niet louter kan bestaan uit kapitalisme. Zoek naar het goede van beide en voorkom het slechte van beide.
Geld zou de samenleving moeten dienen, niet de financiële sector. De financiële sector is veel te groot en dient maar een klein deel van de samenleving. Daarnaast zuigt de financiële sector de reële economie leeg. Lees mijn boek:
betergeld.nu
En waarom zou Middelkoop mij geblockt hebben? Verdient hij aan de financiële sector?
betergeld.nu
Hoe kan dit? Een econoom die niet weet dat niet overheden maar commerciële banken geld maken? En die heeft 178.000 volgers?
Kassa! Iedereen gaat op zijn telefoon kijken hoe hard hij/zij fietst. Boete voor op je telefoon kijken onder het fietsen: €179,-!
telegraaf.nl/binnenland/op-d…
Nieuwe schulden kun je vooral kwijt in 'opkomende landen'. Maar als die opkomende landen eenmaal de lasten van die schulden niet meer kunnen dragen (de groei is er uit) zoek je andere 'opkomende landen' om ze met schulden op te zadelen.
betergeld.pages.dev
Of het nou om een virus gaat, Rusland of klimaat. Bedenk een vijand en de meute kun je de meest absurde dingen laten doen.
youtu.be/IF-n9rZp5NM?is=Ij9B…
Goede ideeën zouden zich als een olievlek moeten verspreiden. Maar toch gebeurt dat niet. Hoe kan dat?
betergeld.pages.dev/download…
Hoe gaan jullie om met de wetenschap dat veel mensen alleen maar in staat zijn zich bezig te houden met details maar niks met het grote plaatje van doen te willen hebben? Ik krijg amper reacties op dit onderwerp terwijl dit het oorzakelijk probleem is:
betergeld.pages.dev/download…
Helemaal kijken dit filmpje:
Hier valt een D66-puppet keihard door de mand.
“Eh… Daar had ik…” En uiteindelijk weet ze niet eens meer wat ze enkele uren daarvoor heeft gezegd.
Kijk het filmpje helemaal af en vraag uzelf dan eens af of stemmen nog nut heeft. En zo ja: waarop dan?
Ik heb mijn keuze gemaakt! Ondanks het feit dat ik het op sommige punten, zoals Israël, met FvD oneens ben, kan ik niet anders dan besluiten om toch op FvD te stemmen.
Ik ga me nu even afvragen of ik dat doe omdat FvD zo goed is, of omdat de rest zo verschrikkelijk slecht is. Ook daar kom ik wel uit, vermoed ik.