Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC) header
Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC) profile picture

Benjamin | นกพิราบขาว | 30Y | 182 cm./ 71 kg. | แมร์ | เจ้าของสวนดอกไม้ | For #VVC_Commu Only (โรล โค เวิ่น OK : 24/7)

Joined December 2023
Photo by Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC)Photo by Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC)Photo by Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC)Photo by Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC)Photo by Benjamin🌹 (@Benjamin_VVC)
#VVC_Commu Benjamin | Dove | 30 Y | แมร์ | เจ้าของสวนดอกไม้ “มองคนแค่ภายนอก ระวังนะครับ” “ผมชอบกุหลาบนะ สวยงาม บอบบาง แต่มีหนามแหลมเหมือนกันเลยเนอะ😊” “อยากได้กุหลาบ🌹 สักดอกไหมครับ?” 🌹[Roleplay]🕊️ "..." : พูด ... : บรรยาย (…) : ผปค. doc : shorturl.asia/N3tOi
18
1
15
733
Replying to @Zilpher_VVC
ริมฝีปากอิ่มสวยคลี่ยิ้มเต็มใบหน้าด้วยคสามยินดี ทันทีที่ได้รับฟังคำพูดของคนตรงหน้า เบนจามินยิ้มทั้งน้ำตา เขาพยักหน้าช้าๆ "ครับ ยินดีมากเลย ผมดีใจที่สุดเลยครับ" เขานึกไม่ถึงว่าจะได้รับฟังคำนี้จากคนพี่ในวันนี้ "ผมก็ขออยู่เคียงข้างพี่นะครับ ได้ไหม"
1
1
61
Replying to @Zilpher_VVC
น้ำตาที่เอ่อล้นถูกเช็ดออกอย่างแผ่วเบา พร้อมอ้อมกอดแสนอบอุ่นของคนพี่ เบนจามินสบใบหน้าลงกับมือของซิลเฟอร์ "ขอบคุณครับ ผมดีใจจริงๆที่ได้พบพี่อีกครั้ง" ดวงตาสวยสบตาเอ่ยอย่างจริงจัง
1
75
"อืม...คงต้องเริ่มในตอนที่ผมอายุ 19 ปี หลังจากได้ฟังเรื่องราวการพจญภัยของพี่ ก็ทำให้ผมอยากจะลองสัมผัสความรู้สึกนั้นด้วย อยากออกไปเห็นโลกกว้างด้วยตาตัวเอง" ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเย้ยหยันความฝันเกินตัวของตน ก่อนจะเอ่ยต่อกับคนด้านข้าง +
1
44
"ถ้าต้องเริ่มคงต้องย้อนไปตามผมอายุ 19 หนาว หลังจากได้เจอพวกพี่ๆ ผมก็มีความคิดที่อยากจะเดินทางบ้าง แต่เป็นการเดินทางในฐานะเจ้าของร้าน ฐานะพ่อค้าคนหนึ่ง" เขาเว้นจังหวะหายใจนิดหน่อย ก่อนจะเล่าต่อ "ผมจำได้ว่าพี่เล่าถึงบ้านเกิด รวมถึงมีคนรู้จักของคุณป้า ติดต่อให้ผมมายังทวีปนี้" +
53
ริมฝีปากอิ่มอ้าเอ่ยเรื่องราวในอดีตอันไม่น่าจดจำของเขา หากแต่มันก็ไม่มีวันลืมได้เลย "ครับ เรื่องราวของผมมันจะไม่ได้ตื่นเต้นอะไร เหมือนของพี่นะครับ ฮะฮะ" ชายหนุ่มกล่าวกลั้วหัวเราะแผ่ว เป็นเสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยอารมณ์มากมาย ทั้งความเศร้าและเย้ยหยันในตนเอง +
2
50
Replying to @Zilpher_VVC
เบนจามินเดินตามการนำของซิลเฟอร์ ระหว่างทางก็ครุ่นคิดถุงเรื่องราวในอดีต เขาพยายามเรียบเรียงเรื่องราวต่างๆมากมาย แต่ก็ไม่แน่ใจเลยว่าควรจะเริ่มจากจุดไหน พอถึงสวนหย่อม ก็ถูกคนพี่ประคองลงนั่ง เขาคลี่ยิ้มขอบคุณเล็กน้อย ก่อนจะสูบลมหายใจเข้าแผ่วเบาเป็นการเตรียมพร้อม +
1
44
"แต่...เราไปหาที่นั่งเงียบๆดีหรือไม่ครับ มันค่อนข้างจะยาว และผมอยากขอเวลาเรียบเรียงเรื่องราวเสียหน่อย" นกพิราบหนุ่มเอ่ยชักชวนคนพี่ขณะจับมือของอีกฝ่ายเอาไว้
1
44
Replying to @Zilpher_VVC
สัมผัสแผ่วจากฝ่ามือสากแตะลงบนแก้มขาว ทำให้เบนจามินรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในใจ ราวกับความเหงาที่ผ่านได้จางลง แก้มนวลแนบลงกับฝ่ามือของคนพี่ออดอ้อนไม่รู้ตัว นัยต์สีแดงหลับพริ้ม มือขาวยกขึ้นแตะมือที่แนบแก้มของตนเอาไว้ "ผม..อยากเล่าครับ" เขาเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปสักพัก +
1
47
"แม้ผมจะไม่อยากเล่าให้ใครฟังเท่าใด แต่ถ้าเป็นพี่ ผมก็พร้อมจะตอบทุกเรื่องนะครับ อยากฟังเรื่องอะไรดีละครับ?"
1
34
"อ่า พี่อยากจะฟังเรื่องอะไรหรือครับ เรื่องราวของผมมันค่อนข้างน่าเบื่อ จำเจ และเต็มไปด้วยความโง่เขลาของตัวผมทั้งนั้น" เขาเอ่ยหลังจากปรับสีหน้าให้กลับมาเจอยิ้มบางเบาอีกครั้ง หากแต่น้ำเสียงยามเอ่ยพูดกลับมีความเย้ยหยันตัวเองแฝงอยู่ +
1
40
Replying to @Zilpher_VVC
"อย่างนั้นสินะครับ" ชายหนุ่มเอ่ยตอบรับคำของคนพี่ที่บอกคิดถึงการพจญภัย นั้นสินะ มันก็จริงอย่างที่อีกฝ่ายกล่าวมา ใบหน้าของเบนจามินเปลี่ยนสี นัยต์ยาฉายแววเศร้าเจือจางปนกะอักกะอ่วนทันที่ได้รับฟังคำถาม น่าอาย เรื่องราวของเขามันไม่ค่อยจะน่าเล่าให้ใครฟังเท่าไหร่นักเนี้ยสิ +
1
34
เขาอดที่จะนึกความฝันในวัยเยาว์ ยามที่เขายังเป็นแค่เด็กหนุ่มไฟแรง ฝันที่จะเป็นพ่อค้ามีชื่อเสียง เดินทางไปทั่วขยายกิจการที่สืบทอดมา แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่ฝันของเด็กหนุ่มไร้พลัง และฝันเฟื่อง เบนจามินสะบัดความเศร้าออก ก่อนจะหันไปคุยกับซิลเฟอร์ต่อ "พี่คิดถึงการพจญภัยไหมครับ?"
1
34
เบนจามินตอบยิ้มสดใส ก่อนจะเอ่ยต่อเสียกลั้วหัวเราะน้อยๆ "แต่ต้องยอมรับนะครับ พี่เก่งมาที่คิดทางออกมาได้ ฮะฮะ แย่งของกิน " ชายหนุ่มหัวเราะเสียงใส ก่อนที่แววตาจะวูบเจือความเศร้าเล็กน้อย +
1
36
Replying to @Zilpher_VVC
เบนจามินตั้งใจฟังที่อีกฝ่ายเล่าอย่างใจจดใจจ่อ แววตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น พิราบหนุ่มอดจินตนาการตามเรื่องเล่าของคนำี่ไม่ได้ มีหลายจังหวะที่เขาทั้งหลุดขำแผ่วเบา และลุ้นตื่นเต้นไปด้วย ริมฝีปากอิ่มเจือสีรูทแดงระเรือคลีืยิ้มตอบซิลเฟอร์ "สนุกมากครับ" +
1
32
Replying to @Zilpher_VVC
"อ๊ะ" เสียงอุทานหลุดผะแผ่วยามที่มือของคนพี่ประสานเข้ากับมือของเขา โดนที่เบนจามินไม่ทนตั้งตัว ใบหูขาวขึ้นสีระเรื่อชมพูน้อยๆ ใบหน้าสวยพยักตอบรับพลางคลี่ยิ้มหวานให้ "เอาสิครับ ดีเลย" เบนจามินกระชับมือกอบกุมมือซิลเฟอร์บ้าง "พี่ช่วยเล่าเรื่องที่พี่เคยพจญภัยให้ผมฟังไเ้ไหมครับ?"
1
48
Replying to @Zilpher_VVC
"ดีสิครับ" ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเต็มใบหน้าด้วยความยินดี ฝ่ายมือขาวเอื้อมไปรองรับเกล็ดหิมะโปรยแผ่ว กาลเวลาผันผ่านรวดเร็วทำให้เบนจามินอดใจหายไม่ได้ "ฤดูหนาวใกล้จะหมดไปแล้ว ผมก็อดเสียดายไม่ได้ ถึงจะไม่ชอบฤดูนี้มากนัก แต่ก็ต้องยอมรับนะครับ ว่ายามที่หิมะปกคลุมขาว มันสวยจริงๆ"
1
33
Replying to @Zilpher_VVC
"ผม.." เบนจามินครุ่นคิด แล้วเอ่ยตอบตามที่ตนวางแผนเอาไว้ "คงลงเมล็ดดอกไม้ในสวน เตรียมสำหรับดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิน่ะครับ และคงจะทำเครื่องสำอางค์ใหม่ๆ" ชีวิตของเขาตั้งแต่มาอยู่หมู่บ้านนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมาก ทำวนเป็นกิจวัตรที่เรียบง่าย "อ้อ อาจจะอบชาด้วยน่ะครับ พี่มีชาอยากดื่มไหม?"
1
55
Replying to @Zilpher_VVC
"ขอบคุณครับ" เขาคลี่ยิ้มเอ่ยขอบคุณคนอายุมากกว่า พลางยื่นส่งตะกร้าดอกไม้ในมือให้อีกฝ่าย เบนจามินไม่คิดจะปฎิเสธความหวังดีของซิลเฟอร์ "พี่ซิลช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ อากาศใกล้จะอุ่น เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว พี่ซิลคิดจะทำอะไรในฤดูนั้นเหรอครับ?" ชวนคุยให้บรรยากาศไม่เงียบเหงา
1
40
Replying to @Zilpher_VVC
เบนจามินคลี่ยิ้มรับคำชมของคนพี่ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ้อนน้อยๆ "งั้นขอผมเดินกับพี่ด้วยได้หรือไม่ครับ?" งานที่ทำก็เสร็จแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องรีบกลับอะไร เขาเลยเลือกที่จะขอใช้เวลากับคนตรงหน้าดีกว่าล่ะนะ
1
34