Pinned Tweet
Yeni ve ilk kitabım "YÜKSELİŞ" yayında! 33 başlıktan ve altbaşlıklardan oluşan 99 sayfalık ilmek ilmek yazılmış, hayatınızı ve bakış açınızı değiştirecek çok güzel bir kitap yazdım. Her başlığında kendinizden bir şeyin gittiğini ve her başlığında kendinizden bir şeyi bulduğunuzu ve keşfettiğinizi fark edeceksiniz. Kitapla ilgilenenler DM'den ulaşabilir.
Aynaya bakıp kusur arayan kendi yüzünü düzeltir, el âlemin ayıbını kovalayan ise kendi ömrünü çürütür. Başkasının tarlasındaki ayrık otuna takılan adamın kendi ekinini kurt yer. Hakikat, gözünü dışarıdan çekip kendi içindeki karanlığı aydınlatmakla başlar.
Ecel gelmeden ölenler, korkularının esiri olup kendi kabuğuna saklananlardır. Hayat cesurlara borçlu, korkaklara ise alacaklıdır. Başını dik tut, niyetini halis kıl ve tereddüt etmeden adımını at; çünkü yola çıkana yol görünür, yerinde sayana ise sadece karanlık kalır.
Yüksek dağların başında kar eksik olmaz, büyük hedeflerin yolunda da yalnızlık bitmez. Kalabalıkların alkışını bekleyen adam, o kalabalığın keyfine göre şekil almaya mahkûmdur. Hakikatin yolcusu tek başına yürür; çünkü sürü sadece düz ovada otlamayı bilir.
Sırrını rüzgâra fısıldayan, fırtına koptuğunda kimseden hesap sormamalıdır. Kalbindeki niyeti ve aklındaki planı gizli tutmadığın sürece, attığın her adım başkasının tuzağına yem olur. Pişmemiş aşın kapağı açılmaz; işin bitmeden kimseye zafer ilan etme.
Kuyu derin değil, ip kısadır derler; imkânsız sandığın her şey aslında senin hazırlıksızlığındır. Menzile varmak isteyen bahane değil, yol arar. Elindeki kırık bıçakla bile dağ yarmaya niyet edenin karşısında hiçbir engel sonsuza dek duramaz.
Suyun akışını değiştirmek isteyen önce kendi önündeki kayayı kaldırmalıdır. Dünyayı düzeltmeye kalkmadan evvel kendi evinin önünü süpür, kendi nefsini terbiye et. Kendine söz geçiremeyen adamın başkasının hayatına akıl vermesi, körün köre yol göstermesinden farksızdır.
Mühür kimdeyse Süleyman odur derler ama asıl mühür insanın kendi alnına yazdığı alın teridir. Kimseden medet ummadan, eğilip bükülmeden, sadece hakkıyla ve sabrıyla ilerleyen adamın önündeki bütün kapılar er ya da geç açılır; çünkü hakikat eninde sonunda kendi hükmünü icra eder.
Ham armut dalında yenmez, ham insan da mecliste dinlenmez. Vakti gelmeden koparılan meyve nasıl ki ağız burarsa, çilesini doldurmadan makama oturan adam da etrafına zehir saçar. Olgunluk yaşla değil, yuttuğun lokmaların acısıyla ve sustuğun kelimelerin ağırlığıyla kazanılır.
Yokuşu tırmanmayan zirvenin rüzgârını bilemez, çilesini çekmediğin hiçbir şeyin sahibi olamazsın. Kolay gelen rüzgârla savrulur gider; alın teriyle, sabırla ve tırnakla kazınarak kazanılan ise ömür boyu sırtını yaslayacağın sarsılmaz bir dağ olur.
Kervan yolda düzülür derler ama pusulası olmayan yolcu çölün ortasında döner durur. Nereye gideceğini bilmeyene hiçbir rüzgâr yardım etmez. Önce zihnindeki sisi dağıtacaksın; hedefi belli olanın adımı da sert olur, duruşu da sarsılmaz.
Değirmen taşının altındaki buğday ezilmeden un olmaz, ham toprak da ateş görmeden çömlek olmaz. İnsan da öyledir; rahatı bozulmadıkça içindeki cevher uyanmaz. Başına gelen her darbe seni yıkmak için değil, o kaba saba halini yontup adam etmek için iner.
Mevsim kışa döndüğünde yaprak dökmeyen çamlar bilir bu hayatın ne demek olduğunu. Ayazda üşümeyen, sıcağın kıymetini bilmez. Yaşadığın onca ihanet, yediğin onca darbe seni zayıflatmak için değil; o çelikten iradeyi en sert suyunda bileyip parlatmak içindir.
Sözün özü, bıçağın keskini makbuldür. Çok laf yalancının, çok vaat kancığın işidir. Adam olan verdiği sözü kanıyla mühürler, döneceği yola hiç çıkmaz. Sen sen ol, arkanda bıraktığın enkazın altında kalmamak için her adımını tartarak at.
Kurt dumanlı havayı sever ama puslu yolda kime sırtını döneceğini de iyi bilir. Her elini sıkanı dost, her yüzüne güleni yoldaş sanma. İnsanın mayası dar günde belli olur; sofran kuruluyken etrafında pervane olanlar, ocağın söndüğünde gölgeni bile selamlamaz.
Söz ağızdan çıkana kadar senin esirindir, çıktıktan sonra sen onun esiri olursun. Ağır adam her mecliste laf yetiştirmez; nerede susup dinleyeceğini, nerede masaya ağırlığını koyacağını bilir. Boş teneke çok tıngırdar, dolu başak ise her zaman boynunu eğer.
Değirmen iki taştan, insan iki baştan sınanır; biri yoklukla, diğeri varlıkla. Yokluğun bükemediği bileği, varlığın şaşalı sofrası büküyorsa, orada yiğitlik darda kalana kadardır. Asıl mertlik, eline dünya verilip de adamlığını bozmayanındır.
Suyu kaynağından bulacaksın, bulanık akana el uzatmayacaksın. Dağın taşı sarsılır ama asıl adamın kalbi sarsılırsa o yıkıntı bir daha ayağa kalkmaz. Kendi evini kendi ellerinle örmediysen, başkasının gölgesi altında üşümeye mahkûmsun. Mert adamın sığınağı kendi omurgasıdır.
Kaliyuga'nın bu en karanlık çağında erdemli görünmek sadece avcıların sofrasında meze olmaktır. Kadim bilgelik ile sokağın soğuk gerçeği tek bir noktada birleşir: Zihnini bir kale, iradeni bir hançer yap. Ne gökten kurtarıcı bekle ne yerden vefa; kendi karanlığının efendisi ol.
Yantra geometrisinde her çizgi bir enerji kilididir; yanlış çizilen tek bir açı sistemi çökertir. Hayatın matematiği de şaşmaz: Yanlış adamla aynı sofraya oturmak, yanlış söze eyvallah demek bütün kader çizgini bozar. Çevrendeki çürüğü zamanında kesip atmazsan, seni de çürütür.




