Open brief van Lieven Annemans aan Joël De Ceulaer. Zowat een jaar na de aanval van de lafhartige @bartschols op Lieven Annemans in De Afspraak, is het aan Joël De Ceulaer. Twee keer zonder tegenspraak. Want Annemans mag zich uiteraard niet verdedigen. De twee heren zouden we eens door de mand kunnen vallen. Bij de VRT kwam er - uiteraard - geen rechtzetting. Ondanks steun voor Annemans vanuit de UGent. De karaktermoord op Annemans geïnitieerd door Marc Van Ranst in september 2020, wordt door De Ceulaer 6 jaar na de feiten nog eens overgedaan. Maar Annemans dient hem van antwoord deze keer. Terecht. Een uitstekende wetenschapper als Annemans moeten we koesteren. Hierbij wat Annemans schrijft: Joël, Onlangs wees een goede vriend mij op een uitspraak van jou in de podcast Dwarsliggers met Jinnih Beels. Volgens jou zou ik in de uitzending van De Afspraak op 17 september 2020 hebben ontkend dat er een tweede coronagolf aankwam. Wel, Joël, dat is gewoon niet waar. Door opnieuw dergelijke onwaarheden te verspreiden berokken je mij reputatieschade, zoals je dat ook vroeger al hebt gedaan. In de aflevering van De Afspraak op 17 september 2020 heb ik níét gezegd dat er geen tweede golf zou komen. Het ging toen niet over voorspellingen, maar over wat aan de mensen werd voorgespiegeld. Al weken werd de bevolking dagelijks geconfronteerd met berichten over een stijgend aantal besmettingen, zonder enige toelichting over de gewijzigde teststrategie. Dat, Joël, is desinformatie. Rapport Ik had daarover ook geschreven in De Tijd. Daags voordien had Sciensano een rapport gepubliceerd waaruit bleek dat de positiviteitsratio al weken rond de 3 procent lag. Begin augustus bedroeg die nog 4 procent. Er was dus zelfs sprake van een lichte daling. Het was mijn taak om die cijfers correct te duiden. De foutieve informatie die werd verspreid veroorzaakte immers toenemende en aanhoudende angst bij velen. Angst is nefast voor de immuniteit en een bijzonder slechte raadgever. Het gevolg was een opeenstapeling van maatregelen die weinig draagvlak genoten: de bubbel van vijf personen, de mondmaskers op school, de mondmaskers in de openlucht, enzovoort. De bereidheid van het publiek om de maatregelen te volgen bevond zich op een dieptepunt. Dat vormde een gevaarlijke cocktail die een nakende tweede golf net kon versterken: enerzijds de angst die mensen verzwakte, anderzijds het ‘foertgedrag’ van wie de maatregelen beu was geworden en daardoor ook de zinvolle maatregelen naast zich neerlegde. Daar wilde ik voor waarschuwen. Dáár ging het mij om, niet meer en niet minder. Kleurencodes Ik heb dus nooit een nakende tweede golf ontkend. Integendeel, in die periode werkte ik een systeem met kleurencodes uit: groen, geel, oranje en rood. Maggie De Block had mij weken eerder gevraagd om toe te treden tot Celeval, juist om een tegengewicht te bieden tegen de virologen die uitsluitend naar het virus kijken en onvoldoende naar de maatschappelijke gezondheid. Dat is precies wat ik deed: meewerken aan een barometer om ons voor te bereiden op een nakende golf. Onder de experts bestond zelfs consensus dat het aantal ziekenhuisopnames per dag een betrouwbaardere indicator was dan het aantal besmettingen. Op 16 september meldde Sciensano gemiddeld dertig corona-opnames per dag, tegenover in totaal ongeveer 7.000 dagelijkse ziekenhuisopnames. In ons kleurenschema bevonden we ons toen in code geel. Wat ik niet had voorzien, was dat verschillende virologen intussen achter mijn rug opnieuw naar een lockdown aan het toewerken waren. Nochtans verschenen er almaar meer wetenschappelijke studies die wezen op de nadelen van lockdowns, nadelen die volgens mij groter waren dan de voordelen. Achteraf bleek dat ook uit verschillende evaluaties. Mijn inschatting was gebaseerd op tientallen jaren ervaring in het afwegen van de voor- en nadelen van gezondheidsinterventies. Ook de Wereldgezondheidsorganisatie erkende later publiekelijk de aanzienlijke negatieve gevolgen van herhaalde lockdowns. Dolk Jij probeert de dolk die de voorstanders van die lockdowns in september 2020 in mijn rug hebben gestoken er nog wat dieper in te duwen. In jouw krant, De Morgen, werd op basis van een anonieme getuige onterecht mijn ‘wetenschappelijke integriteit in twijfel getrokken’. Met die laaghartige beschuldiging werd ik trouwens onverwacht geconfronteerd in diezelfde uitzending van De Afspraak waarnaar jij verwijst. Elke journalist die meewerkt aan zo’n afrekening verlaagt niet alleen zichzelf, maar ook het publieke debat. Mijn wetenschappelijk onderbouwde opmerking over de foutieve interpretatie van de besmettingscijfers werd toen onder meer door jou tegen mij gebruikt. Omdat jij ervan overtuigd was dat de kritiek op de lockdowns een gevaar voor de volksgezondheid vormde. In die periode uitte je herhaaldelijk valse beschuldigingen aan mijn adres. Je noemde mij zelfs een ‘clown tussen de acrobaten en trapezewerkers’. Vandaag herhaal je opnieuw een onjuiste beschuldiging. Dat je weinig van het onderwerp begrijpt, kan ik nog aannemen. Dat je je eigen overtuigingen voor waarheid houdt, ook nog. Maar dat je die vermeende waarheid vervolgens gebruikt om mij valselijk te beschuldigen en mijn reputatie te schaden, is bijzonder laakbaar en kleinmenselijk. Lange tijd dacht ik dat dit wel zou overwaaien en dat mensen zoals jij uiteindelijk hun vergissing zouden inzien. Dat blijkt niet het geval te zijn. Ik ben niet langer bereid mijn reputatie te laten beschadigen en dit zomaar te ondergaan. Ik verwacht geen excuses. Verschillende mensen die de mediawereld goed kennen, hebben mij al verteld dat media zich zelden of nooit verontschuldigen voor desinformatie of misinformatie. Maar ik wil wel dat het hier en nu stopt. doorbraak.be/open-brief-aan-…