دوستان، سخت‌افزاری که همه‌ی زندگیمون رو کنترل می‌کنه (مغز) ده‌ها هزار ساله که آپدیت نشده متأسفانه. به این زندگی ۴۰۰ ۵۰۰ ساله‌ی اخیر آدمیزاد نگاه نکنید، ماها مغزمون واسه زندگی تو قبیله‌های نهایتاً ۳۰۰ نفره شکل گرفته، به اون عادت داریم، با اون احساس امنیت می‌کنیم. یه بدبختی بزرگی که انسان توی قبیله داشته این بوده که وقتی طردش می‌کردند، میدونسته که می‌میره و کارش تمومه. بدون قبیله‌ش، تو طبیعت دووم نمی‌آورده. یکی از دلایلی که اضطراب می‌گیریم وقتی طردمون می‌کنند یا احساس خطر طردشدن می‌کنیم همینه اصن. حالا فکر کن که یه سری موجودی میان زندگی رو انقدر برات جهنم می‌کنند که خودت مجبوری قبیله رو رها کنی و خودت رو بطردونی و بری یکی دو تا قاره و اقیانوس اونورتر، با یه زبون دیگه و یه سری موجودات دیگه و یه فرهنگ دیگه سعی کنی دووم بیاری و نمیری. اگه زوال عقل نگیری جای تعجب داره، چون اون عقلی که قراره از ما محافظت کنه، ده‌ها هزار ساله که می‌دونه رفتن مساوی مرگه. زائل میشه تا ۲۴ ساعته اضطراب مرگ و نیستی و تنهایی ما رو نکشه.