دروغگویی در فضای مجازی تنها یک خطای اخلاقی یا سهوی نیست. ایجاد یک جریان است و تغییر روایت جلوی چشم شما اتفاق می‌افتاد. یعنی شما عکس و تصویر و ویدئو و روند فکری آدمها را به راحتی میبینی و میشناسی و قابل تطبیق است اما فضا چنان پر از تردید و دروغ و تکرار دروغ می‌شود که کم کم از چشم به ذهن ات می‌رسد و میتواند حتی جای حقیقت را بگیرد. نوبادیها در تاریکی نیستند تا تلاش مبارزاتیشان در سیستم امنیتی رژیم ج.ا شناخته نشود انها واقعیت را خوب میدانند و آنرا قربانی منافع کوچک و حقیرشان میکنند. آنها در تاریکی کمین کردند تا سنگ بزنند، خون آلود ببینندت و مثل مبارزه در رم باستان عرق کرده و کف کرده با هورای دیگرانی که دروغها را می‌خوانند ارضا شوند. #IranMassacre

از اطلاعات شهریار زنگ زدند ومن را احضار کردند من به واسطه بیماری ام و جراحی اخیر که سه تومور شوانوما و نوروفیبروما در ناحیه کمر و لگن ام خارج کرده ام فعلا توان راه رفتن ندارم گفتند زنگ می‌زنیم اگر زنگ بزنند با همین وضعیت می‌گویم من را ببرند چون دوست ندارم خانواده آسیب ببینند

خطاب به کثیف‌ترینهای‌ توییتر: نمی‌تونین از آزادی، حقوق انسان‌ها و ارزش جان آدم‌ها حرف بزنین، اما وقتی نوبت به منتقد و مخالف نظرتون می‌رسه، نه‌تنها توهین و تهدید و تحقیر می‌کنین، که شکنجه و زندان و م.ر.گ رو برای کسی که مثل شما فکر نمی‌کنه آرزو دارین. تهمت حیثیتی‌ به من زدین، از سر تا ته دروغ محض که فقط می‌تونست از ذهن بیمار نا‌انسانی شبیه بازجوی زن سعید امامی تراوش کنه. من هرگز اون آدم کلاهبردار رو ندیده‌ام و خودتون هم این رو خوب می‌دونین، اما آن‌قدر بی‌شرم و کثیف عمل می‌کنین که از هیچ دروغی برای تخریب من فروگذار نمی‌کنین. با هر بار تکرار این اتهام بی‌اساس فقط خودتون رو رسواتر و ثابت می‌کنین در مکتب فلاحیان و اژه‌ای درس گرفتین. این اتهام فقط یه دروغ کثیف درباره‌ من نیست؛ نمونه‌ای از روشیه که به رویه ثابت شما تبدیل شده: تخریب همه، بی‌اعتنا به حقیقت و آبروی آدم‌ها. رفتار و مناسبات شما بیشتر به یک کالت شباهت داره و این حجم از دروغ و نفرت‌پراکنی‌تون نفرت‌انگیزه. افشای هویت مبارزانی که داخل ایران زندگی می‌کنن، شوخی و دعوای مجازی نیست؛ می‌تونه امنیت و جانشون رو به خطر بندازه. ادعای حمایت از مبارزان با افشای هویت اون‌ها و بیشترکردن خطر براشون جور درنمیاد. برای یه بچه آرزوی م.ر.گ می‌کنین و می‌گین بذارنش توی کیسه‌ سیاه؛ بعد هم وقتی به این حرف اعتراض می‌شه، می‌گین «حالا یه چیزی گفته، نفرین کرده». از اون‌ور می‌گین چرا هشتگ نه به اعدام رو میزنین، جوون‌ها رو به هر حال دارن اعدام می‌کنن؛ از اون‌ور هم می‌گین جوون، وسط خیابون‌های ایران هم که باشه، باید بزننش تا خون بالا بیاره. این چه نسبتی با اهمیت‌دادن به جون آدم‌ها داره؟ از جاویدنام‌ها و زندانیای سیاسی حرف می‌زنین، اما گزارش هزارصفحه‌ای عفو بین‌الملل درباره‌ جنایت‌های جمهوری اسلامی رو زیر سؤال می‌برین؛ به دکتر #مسعود_مسجودی، که به شکلی فجیع کشته شد، توهین می‌کنین و رنج و م.ر.گ مخالفان جمهوری اسلامی رو دستاویز تمسخر قرار می‌دین. هم‌زمان از مخالفت با شکنجه می‌گین، اما از شکنجه و ساواک دفاع می‌کنین. به زندانیان سیاسی با زشت‌ترین الفاظ توهین می‌کنین و اتهام‌های جمهوری اسلامی مثل «تجزیه‌طلب» و «تر.و.ر.یس.ت» رو درباره‌ زندانیان کُرد تکرار می‌کنین. به شعار «م.ر.گ بر سه فاسد» هم افتخار می‌کنین؛ بعد ادعای حمایت از زندانیان سیاسی دارین. ادعای فمینیسم با فحاشی جنسی به زنان و خندیدن به تحقیرشون جور درنمیاد. ادعای ‌تراپیست بودن یا روان‌درمانی تروما هم با متهم‌کردن زنان به سکس‌چت و افشای هویت مبارزانی که داخل ایران زندگی می‌کنن سازگار نیست. عنوان‌هایی که برای خودتون انتخاب می‌کنین چیزی رو ثابت نمی‌کنه؛ رفتارتون نشون می‌ده واقعاً به چی باور دارین. شما گردانندگان این اسپیس‌ها هم خودتون بارها از جایگاه سخنران همین حرف‌ها رو زدین. وقتی دیگران هم می‌زنن، نه حرفشون رو قطع می‌کنین و نه از اسپیس بیرونشون می‌کنین؛ باهاشون می‌خندین و فضا رو براشون باز می‌ذارین و گاهی مسئولیت نام بردن از اشخاص رو به کودن‌ترین در اسپیس واگذار می‌کنین و رضایتمندانه به بلاهتش میخندین. پس مظلوم‌نمایی نکنین، شما ناظر بی‌طرف نیستین، شریک جرمین و مسئولیت حرف‌هایی که در اسپیس‌هاتون زده می‌شه، با خودتونه. آزادی و کرامت انسانی با شعار ثابت نمی‌شن؛ معیارش رفتاریه که با افراد خارج از حلقه فکری خودتون دارید. #کرامت_انسانی #ابتذال_شر

Set a reminder for my upcoming Space! xitter.cf/i/spaces/1dJrPrjerjlKX