Uy, this is a good topic ah. Remember last week nung namatay pamangkin ko? Andun kami buong lamay, at nakita ko kung gaano kahirap mamatayan. Need mo magprep ng foods para sa mga pupunta (although di naman lahat), pero may mga pakain talaga at need maghain, almusal, tanghalian, hapunan. Tapos kanin talaga. Yung in-law ko at asawa nya, syempre hindi naman sila yung mismong naghahanda. Siguro yung pakain din is for us na dun nakatigil buong lamay. Para sa mga kamag-anak na tumutulong dun sa pag aasikaso. Pero meron din talagang nakikilamay tapos nakikikain. Di naman issue yun doon, kase sanay sila na ganun talaga. Pero naisip ko nga, kapag sa pamilya ko nangyari, di ko alam kung may mga kamag-anak kami na tutulong ng ganun. Nagulat talaga ako sa umagahan, tanghalian at hapunan. Sopas sopas, kendi, tinapay, juice lang talaga alam kong normal na ihain e. Plus pa yung need mong kausapin mga bisita, mga malayong kamag-anak na dadating. Ang hirap! Tapos dami pang inaasikaso sa morge, death cert, punta ka pa city hall, tapos yung paglilibingan. Ganern.