اَحمدرضا

بیست‌وشش؛ یه عدد وسط راه، بین رویا هایی که کم‌کم واقعی شدن و آرزوهایی که هنوز موندن. آدمی که با همه‌ی خستگی‌هاش، امسال به یکی از بزرگ‌ترین رویا هاش رسید. شاید هنوز همه ‌چی اون‌ جوری که می‌خوام نیست، ولی این روزا بیشتر از قبل به مسیری که اومدم افتخار می‌کنم. تولدم مبارک…

دو شیفت کار شبا تا ۵ صبح درگیر پایان‌نامه صبح دوباره شروع از صفر این زندگیه یا فقط تکرارِ بی‌پایان خستگی؟؟