Yıldırım Bayezid hiç yenilmemişti. Niğbolu'da bütün Avrupa'nın Haçlı ordusunu bir günde dağıtmış, İstanbul'un surları altına ordu dikmiş, şehri düşmesine bir nefes kadar yaklaştırmıştı. Sonra bir öğleden sonra Çubuk Ovası'na girdi ve devletini neredeyse kaybederek çıktı. Onu yenen bir kılıç değildi. Bir kuru dereydi. Timur savaşı silahla değil akılla kazandı. Ankara'nın önünde Bayezid'in kendi kazdığı kuyulara yerleşti, Çubuk deresini çevirdi, ovayı kuruttu. Bayezid'in ordusu kavurucu sıcakta susuz savaşa girdi, karşısında ise gölgede dinlenmiş, suyunu içmiş bir ordu vardı. Sonra asıl darbe geldi: yutulan beyliklerin sancakları düşman saflarında açılınca, Bayezid'in Anadolu sipahileri kendi eski beylerinin rengini gördü ve savaşın tam ortasında atlarını çevirdi. Ordu içeriden çözüldü. Ve o dağılmanın içinde Yıldırım'ın yanından ayrılmayan tek büyük birlik, bir Sırp'ındı. Babasını Kosova'da Osmanlı'ya kaptırmış olan Stefan Lazariç, kendi kanından olanlar dönerken kalan tek kişiydi. Bu uzun yayında Sivas'ın kıvılcımından esaret efsanesine, o meşhur demir kafesin gerçeğinden Fetret Devri'ne, İstanbul'un fethinin nasıl elli bir yıl ertelendiğine kadar bütün hikâyeyi tek omurgada anlatıyoruz. Kapanışta üç soruyla bitiriyoruz: Yıldırım Ankara'yı neden kaybetti. Bir devlet dışarıdan yıkılamadı; en zayıf anında kendi içinden toparlandı. İki dev de aynı bedeli ödedi: kazanan da, kaybeden de sonunda kendi evlatlarının elinde dağıldı. 📻 Radyo tiyatrosu formatında tarihsel anlatım. Börü TV, Tarih Parodi Radyosu.