Ik zie m’n hele tijdlijn volstaan met woeste berichten over late abortussen. Ik snap best dat mensen schrikken, het is een heftig en gevoelig onderwerp. Maar waar ik écht niet bij kan, is hoe die vrouwen meteen worden weggezet als mensen die ‘zich bedenken’ en schijt hebben/dom zijn. Alsof je met 22 weken zwangerschap denkt: 'goh, ik wil morgen een wijntje drinken, laat ik vandaag eens even lekker een abortusje nemen.' En daarbij gaat deze proef over VIER zwangerschappen. Ze staan echt niet in rijen voor de deur. Het zijn de meiden die door een loverboy de vernieling in worden geholpen en hun zwangerschap als de dood voor hun ouders verzwijgen. Het zijn vrouwen die vanuit hun geloof zo diep worden onderdrukt dat ze nergens heen kunnen. Of vrouwen in gewelddadige relaties waar elk contact met de buitenwereld wordt afgesneden en hulp simpelweg niet bereikbaar is. Zal er ergens een moeder tussen zitten die zich op het laatst bedenkt? Vast. Maar dat is echt niet de hoofdmoot. En voor de mensen die roepen dat het kindje heus geadopteerd kan worden, even serieus. Wie gaat dat regelen? Kun je iemand dwingen om een zwangerschap uit te dragen en een kind af te staan? Kijk eens naar de staat van onze jeugdzorg en pleegzorg. Is dat de plek waar je elk kind naartoe wilt sturen? Deze vrouwen waren er natuurlijk altijd al. Die moesten tot nu toe in alle stress de grens over, ver weg van hulp, het land uit. Dat we ze nu in Nederland gewoon in een veilige kliniek kunnen helpen, lijkt me alleen maar goed.