พัวลอย

ชี้แจ้งเพิ่มเติม... หลังจากประกาศผลจัดสรรแล้ว Bookscape ไม่พอใจผมการจัดสรร เนื่องจากที่ตัวเองได้ 2 บูธ ทั้งที่ขอ 3 บูธจึงยื่นอุทธรณ์ ทางสมาคมแจ้งว่าเพิ่มให้ไม่ได้ เพราะใช้หลักเกณฑ์เดียวกัน คือ จำนวนบูธที่ได้มากกว่าหรือเท่ากับตุลาคมปีที่แล้ว แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับมีนาคมปีนี้ Bookscape เรียกร้องให้ยกเลิกบูธสมาชิกสมทบออก หรือกลุ่ม non-book ที่ขายหนังสือในงาน กินสัดส่วนประมาณ 5% ของงานหนังสือ ผมในฐานะกรรมการสมาคมไม่เห็นด้วยเนื่องจาก... 1. สมาคมประกาศจัดสรรไปแล้ว สมาชิกเหล่านี้อาจเตรียมสินค้าสำหรับนำมาขายแล้ว หากไปยกเลิกภายหลังจะทำให้เกิดความเสียหายได้ 2. สมาชิก non-book เป็นกลุ่มบุคคลสำคัญที่ทำให้เกิดงานหนังสือระดับภูมิภาค เนื่องจากงานหนังสือระดับภูมิภาคส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีสำนักพิมพ์หรือร้านหนังสือไปออก สังเกตได้ว่าหากไปงานหนังสือภูมิภาคจะเจอสินค้า non-book ประมาณครึ่งหนึ่ง หากไปจำกัดสิทธิ์ในงานหนังสือที่ขายดี แต่ให้สิทธิ์ในงานหนังสือที่ขายไม่ดี ภาพจะไม่เหมาะสม สมาชิกกลุ่มนี้อาจเลิกทำธุรกิจกับสมาคม งานหนังสือภูมิภาคอาจจะล่มก็ได้ ขัดกับพันธกิจของสมาคมที่อยากให้ประชาชนเข้าถึงหนังสือ 3. เมื่อพื้นที่ไม่พอ วิธีการที่ดีที่สุดน่าจะเป็นการถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน แบ่งพื้นที่กัน ลดจำนวนจากความต้องการตัวเองมาบ้าง แต่ให้ทุกคนได้ออก น่าจะดีกว่าตัดสิทธิ์คนบางกลุ่มไปเลย อย่างไรก็ตาม ความเห็นเรื่องการจัดการองค์กรทั้งหมดย่อมเป็นสิ่งที่วิจารณ์ได้ และผมในฐานะกรรมการไม่เคยนำประเด็นนี้มาเกี่ยวข้องกับกระบวนการทางกฎหมาย ข้อพิพาททางกฎหมายเกิดขึ้นเมื่อมีคนบอกว่าผมใช้อำนาจกรรมการเพื่อเอื้อประโยชน์ตนเอง และเป็นการกล่าวหาแบบไม่มีหลักฐาน การกล่าวหาดังกล่าวไม่ได้อยู่ในกรอบของการวิจารณ์โดยสุจริต แต่เป็นการสร้างความเกลียดชัง ผมจึงจำเป็นต้องต่อสู้ ก่อนเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมาย ผมชี้แจ้งกับคู่กรณีแล้ว ขอให้สมาคมคนกลางช่วยชี้แจงแล้ว แต่คู่กรณีไม่ยอมแก้ไขความเข้าใจผิดที่แพร่ออกไป ผมจึงต้องปกป้องตัวเอง ขอบคุณครับ