สามหนึ่งสองหนึ่ง

((ตอนอ่านถึงมีสำนักพิมพ์รับไปดูแล ยิ้มเลยค่ะ รอสนับสนุนเล่มนะคะ))

ตอนที่อ่านรู้สึกเหมือนมีคนเข้าอกเข้าใจเลยค่ะ🥺 กอดท่านจารวี รวมถึงบทของบุรุษด้วย รับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดนั้น ขอกอดบุรุษ ขอให้ได้เป็นในสิ่งที่อยากเป็น รู้สึกว่าประโยคที่ดาวหมีเล็กบอกกับท่านขาว เป็นประโยคที่บอกกับทุกคนได้จริง ๆ ‘ขอให้ชาติภพหน้าของท่านได้พบเจอกับสิ่งที่หัวใจปรารถนา‘

ขอบคุณที่เขียน #ห้ามนอนก่อนผม มาให้ได้อ่านนะคะ รักงานของคุณสามและคุณสาม🤍🤍🤍 สิ่งที่ยังติดอยู่ในใจตั้งแต่อ่านยันอ่านจบดันเป็นท่านจารวีซะงั้น มุแง ตัวแทนของคนaro/aceที่ยังต้องปฏิบัติตามขนบมาก ๆ ด้วยบทบาทหน้าที่ การเมือง หรือเพศก็ตาม