اصل شعر رو که بخونید میبینید کوه بیشتر از یک ناظر و شاهد بر پایان این ارتباط هست و از جایگاه شاهد هم عبور میکنه و خودش وارد گفتوگو و سوگواری میشه.
درخشان.
کوه نوحه میکرد: به خاطر دوستی ما
به خاطر آن خویشاوندی ناگسستنی لبها
اعلام کرد که هر کس
بهتناسب اشکهایش نصیبی خواهد برد.
مارینا تسوتایوا
به ترجمهٔ محمّد مختاری
یه ادامهای هم داره تو این گفتوگو.
The mountain said we had been mute
We had left the judgment to the mountain
4
92
خِسیبی retweeted
«دولت با عملنکردن هم عمل میکند. مصونیت از مجازات، بنیان زنکشی است.»
مارسلا لاگارد؛ از مصاحبه با روزنامهٔ الپائیس، ۷ آوریل ۲۰۲۴.
هرچی رزهای داخل باغ زیبا هستن، رزهایی که تو گلفروشیها هستن زشتن. احساس میکنم رزهای توی باغ یه رهایی، عصیان و آزادگی دارن که این گلهای چیده شده و متحدالشکل شبیه محصولات کارخونه ندارن.
1
34
404
تو ده پدری/مادری یه لمهسو(نمدمال) هست که شصت هفتاد سال کارش همینه. استادکار اصلی خیلی پیر شده ولی پسرش کنارش کار میکنه. میخوام یه طرح گل مدرن بهش بدم ببینم میتونه روی نمد در بیاره؟ بین گلایل و گلبوته انار مرددم. احتمالا باید الگو در بیارم بهش بگم دقیق چی میخوام. شایدم رز.
13
257
















