ᅠ⁎ superman returnsꪱ (slow)

⠀ “𝐌𝐢𝐬𝐬 𝐋𝐚𝐧𝐞.” @cronkiteauthor ⠀

⠀ ⠀ “นายเห็นข่าวเมื่อเช้ายัง!? ซูเปอร์แมนโดนยำยับเลยวะ คลิปที่เขาโดน Hammer of Bolivia อัดนี่แพร่ทั่ว TikTok ไปหมด” จิมมี่ โอลเซ่นหันขวับจากโต๊ะ พร้อมชูโทรศัพท์ในมือขึ้นมา “ฉันไม่คิดว่า ‘ยำยับ’ จะเป็นคำที่ยุติธรรมเท่าไรนะ... ฉันว่าเขาก็ยังยืนไหวดีอยู่…” ⠀

⠀ manoftomorrow.xn--6ii/ "ผมไม่ใช่พระเจ้า ไม่ใช่ผู้พิชิต ผมเป็นแค่คนคนหนึ่ง ที่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้องในโลกที่ซับซ้อน ผมกลัว ผมรักเป็น ผมพลาดได้ และเพราะแบบนั้นแหละ…ผมถึงเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง นั่นคือพลังที่แท้จริงของผม" ⠀

⠀ manoftomorrow.xn--6ii/⠀⠀ “Ladies and gentlemen, Rachel Brosnahan and David Corenswet, your new 𝐂𝐥𝐨𝐢𝐬." 📝📰” ⠀

⠀ manoftomorrow.xn--6ii/⠀ “ผมจะแบกรับผลลัพธ์ทั้งหมด… ไม่ว่าใครจะใช้มันในทางไหน” “แต่ผมจะไม่ยืนดูใครต้องตาย… เพราะแค่ผมกลัวว่าจะทำให้ทุกอย่างมันซับซ้อน” ⠀

⠀ manoftomorrow.xn--6ii/⠀ 𝐇𝐞𝐲 𝐛𝐮𝐝𝐝𝐲, 𝐄𝐲𝐞𝐬 𝐮𝐩 𝐡𝐞𝐫𝐞! ⠀

⠀ "สวัสดีครับทุกคน! 👓✍️ ผมชื่อคลาร์ก เค้นต์ เป็นนักข่าวหน้าใหม่ (แต่ใจเก๋า!) ประจำ 𝐃𝐚𝐢𝐥𝐲 𝐏𝐥𝐚𝐧𝐞𝐭 📰 งานหลักของผมคือเขียนข่าว งานอดิเรกคืออ่านหนังสือ, ถ่ายภาพ แล้วก็ทำอาหารแบบงูๆ ปลาๆ 🥘📸 ชีวิตในเมโทรโพลิสไม่เคยเงียบเหงา เพราะทั้งเสียงแตรรถ เสียงเครื่องบินบินผ่าน และความเร่งรีบของผู้คนช่วยเติมสีสันได้เสมอ 🚕✈️ แต่ในความวุ่นวาย ผมก็ยังชอบที่จะนั่งจิบชาร้อนๆและอ่านหนังสือพิมพ์ตอนเช้า เหมือนคนแก่ประจำเมือง (ฮ่าๆ) ☕📖 บางคนบอกว่าผมดูเงอะงะไปหน่อย แว่นตาโต ตัวสูงๆ แต่ผมคิดว่าความธรรมดานี่แหละครับที่ทำให้โลกน่าอยู่ 😅 ไว้มีโอกาส เรามาแชร์เรื่องราวดีๆ กันนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน!" ⠀

⠀ Lois: (half-sarcastic tone) "You know, I didn’t exactly plan for my day to end with you carrying me through a mall like this..." Superman: (slight smile) "But you didn’t ask for it to end any other way, did you?" ⠀

⠀ ลมหนาวกรีดร้องผ่านทิวเขาน้ำแข็ง เสียงนั้นดังก้องเหมือนคำสาปจากธรรมชาติที่ไร้ปรานี ในความเวิ้งว้างนั้น ร่างของชายผู้หนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่กลางหิมะสีขาวบริสุทธิ์ซึ่งตอนนี้ได้เริ่มกลายเป็นสีแดง ซูเปอร์แมน ชายผู้เหมือนเกราะแห่งความแข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบเคยปกป้องเขาไว้ ตอนนี้เขาพังยับเยิน ผ้าคลุมสีแดงที่เคยโบกสะบัดอย่างสง่างาม ตอนนี้ได้ถูกฉีกขาดและเปื้อนคราบเลือด ใบหน้าของเขาซีดขาว รอยฟกช้ำและบาดแผลเผยอยู่ทั่วร่าง เขาพยายามขยับตัว “..อึก...” ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง ทุกลมหายใจเหมือนการแบกภูเขาไว้บนอก เขารู้ว่าเขาต้องการความช่วยเหลือ ริมฝีปากแห้งผากของเขาที่มีคราบเลือดเปล่งเสียงผิวปากแผ่วเบา พยายามปล่อยเสียงให้ไกลที่สุดเท่าที่แรงของเขาจะเอื้ออำนวย ⠀

⠀ คลาร์ก เค้นต์เดินผ่านฝูงชนในเมืองเมโทรโพลิสด้วยท่าทางที่เร่งรีบ หอบกระเป๋าหนังใบใหญ่ในมือและหนังสือพิมพ์ที่พับไม่เรียบร้อย พยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้กระเป๋าชนกับคนที่เดินสวนมา ผมดำหยิกของเขาเริ่มปรากฏเงาของการไม่ได้นอนเต็มที่ ใส่แว่นตาหนาๆ ที่ดูเหมือนจะช่วยบังความเหนื่อยล้าใต้ตาของเขา แม้ว่าจะดูเป็นคนธรรมดาในชุดสูทเรียบง่าย ใบหน้าของเขามีลักษณะที่ดูธรรมดา แต่มันก็ยังมีบางอย่างที่ทำให้เขาดูไม่เหมือนคนทั่วไป เเต่ตอนนี้เขาเป็นแค่คนปกติ ที่กำลังรีบไปทำงานให้ทันเวลาก็เท่านั้น “ขอโทษครับ! ขอโทษนะครับ!” เขาพูดเบาๆ เมื่อเผลอชนไหล่กับคนที่เดินข้ามทางไป ⠀