«إن أصابكِ الحزن
تذكريني، إني هنا
معكِ دائمًا
لنتقاسم الأسی.»
اگر دچار غم شدی مرا به یاد آور،
من این‌جا همیشه با تو هستم
تا غم‌ها را تقسیم کنیم.
یادش بخیر #چلچراغ بود، #فریدون_عموزاده_خلیلی بود،،#منصور_ضابطیان بود، #علیرضا_میراسداله بود،#شرمین_نادری بود، #نیما_اکبرپور بود، #محمد_قوچانی بود،...
کجا بودیم که دیگه نیستیم😭
امروز یه بازدید داشتم برای خرید سرامیک.
فرشته
متوجه شدم بین کسی که 99 میلیارد و 101 میلیارد نقدینگی داره (توجه کنید: نقدینگی) تفاوت از زمین تا آسمانه!
من تهرانم،
سالها همه جای ایران کار کردم،
تماس‌هایی دارم از رشت، کهنوج، بوشهر، بندرعباس، اردبیل، شهریار،تاکستان... و حتی افغانستان، که دعوتم کردن برای اقامت در این زمان جنگ.
سر تعظیم فرود میارم در مقابل همه ی دوستانم.
عجییییب محبتی دریافت کردم❤️❤️❤️
شاید retweeted
گاهی ما بیش از حد کار می‌کنیم،
نه از سرِ علاقه یا جاه‌طلبی،
بلکه چون کار کردن راحت‌تر از احساس کردنه.
راحت‌تر از روبه‌رو شدن با غم، خشم، یا تنهایی.
مشغول بودن، پناهی موقتیه از دنیای درون.
شاید retweeted
خود مراقبتی فقط ورزش کردن و خوردن غذای سالم نیست. ادامه ندادن ارتباطمان با کسی که به ما و نیازهایمان توجهی ندارد، نیز نوعی خود مراقبتی است.
شاید retweeted
آدمای واقعا باهوش یه‌سری پترن رفتاری مشترک دارند.
معمولا متواضع‌اند و همدل. مشکل خواب دارند. آدمای غمگینی هستند. اوورثینک می‌کنند. جزئیات براشون مهمه. آدمای باهوش نمی‌تونن واقعا شاد باشند.
از اونور آدمای احمق هیچکدوم اینارو ندارن، خیلی هم خرم و شاد اند.
باهوش بودن در رنج بودنه.
تو خیلی از موقعیت ها با خودم فکر میکنم، خب، اگه فلان آدم بود بنظرت چیکار می‌کرد؟ چجوری باهاش برخورد می‌کرد؟ چجوری حلش می‌کرد؟ بهت چی می‌گفت؟ و معمولا روش کار آمدیه.
تو نه لازم بود مثل من باشی و نه لازم بود زبون من رو بدونی. عشقی که تو به من دادی خیلی بزرگ تر از همه این کلیشه هابود، و من بخاطرش خوشبخت بودم.